Hannah Asabil

(BK) Drie miljoen dollar ipv. 30 zilverlingen? 't Handschrift werd vervolgens in 'n Zwitserse bankkluis in bewaring gegeven & omzichtig op de inter-nationale antiekmarkt aangeboden. In mei 1983 werd deze codex, samen met andere handschriften, in 'n smoezelige hotelkamer in Genève door 'n driekoppig team deskundigen uit de USA in ogenschouw genomen. Onder hè bevond zich ook de vermaarde papyroloog Ludwig Koenen v/d Universiyeit van Michigan in Ann Arbor. De codex was in 'n met krantenpapier beklede kartonnen doos bewaard & bevond zich ook toen al in 'n erbarmelijke staat. De koop ketste af op de overtrokken financiële voorstellingen van Asabil, die voor de handschriften de gigantische som van 3 miljoen dollar vroeg. In 1984 begaf Hannah Asabil zich met de steeds verder uitelkaarvallende codex naar de USA i/d hoop daar met behulp van Koptische gemeenten 'n verkoopprijs te bedingen die i/d buurt kwam van zijn verwachtingen, maar ook deze poging mislukte, hoewel hij de vraag-prijs inmiddels had teruggebracht tot 'n miljoen dollar. Vervolgens werd de codex in 'n niet-geklimatiseerde bankkluis op Long Island gelegd & al-daar 16 jaar lang opgeslagen, tot de in Egypte geboren Zwitserse kunsthandelaarster Frieda Tchacos Nussberger hem in april 2000 kocht. Zij bood de codex eerst te koop aan bij de Yale Universiteit, die 'n deskundig onderzoek van enige maanden instelde & vervolgens weliswaar de buitengewone wetenschappelijke waarde van dit handschrift bevestigde, maar vanwege de dubieuze herkomst uit 'n grafplundering & de daarmee samenhangende eigendomsrechtelijke problemen v/d koop afzag. FTN vond in kunsthandelaar Bruces Ferrini uit de buurt van Cleveland, Ohio al snel 'n andere koper. Die kwam echter z'n betalingsverplichtingen niet na & moest de codex na 5 maanden weer aan haar teruggeven. Ferrini had de codex in 'n diepvriezer bewaard & daarmee 't vocht aan de kwetsbare papyrus onttrokken, waardoor 't proces van verval ernstig versneld was. Bovendien ontbraken er bij de teruggave v/h handschrift 2 bladzijden v/h zg. "Euangelie van Judas", die later bij 'n privéverzamelaar in New York weer opdoken. Na deze ware Odyssee werd dit inmiddels als 'Codex Tchacos' aangeduide handschrift uiteindelijk in 2001 gekocht door de Maecenas Stichting voor Antieke Kunst @ Basel & bij de handig opgezette marketing werd ook de National Geografic Society betrokken. 'n Drie-koppig team van deskundigen, bestaande uit Rudolph Kasser, Florence Darbre & Gregor Wurst, werd nu belast met de reconstructie & weten-schappelijke evaluatie v/d tekst. Toen Kasser de codex voor 't eerst in handen kreeg, was hij naar eigen zeggen diep geschokt, omdat hij in zijn lange loopbaan als onderzoeker nog nooit 'n handschrift onder ogen had gehad dat in zo'n deplorabele toestand verkeerde.

Na zo'n 16 eeuwen!
Ik sluit m'n oogjes & vouw m'n handjes:
nog even 'n paar uurtjes sluimeren voordat deze nieuwe dag aanbreekt &
dan zien wel wel weer verder.

Of niet. Slaap zacht
etcetera