Haat & nijd

[@]
"Barmhartigheid"
is medelijden
met mensen
in nood.

Barmhartigheid
heeft altijd te maken
met wat we om ons heen zien
aan pijn, ellende en nood,
en dat zijn allemaal gevolgen van .......
(vul maar in).

Genade
heeft altijd
te maken met schuld op zich.
In het verlengde van barmhartigheid ligt
ondersteuning.
Van genade
vergeving.

Barmhartige
ondersteuning verzorgt, geneest en helpt.
Vergeving van schuld zuivert
en herstelt.

We worden allemaal vroeger of later door het 'noodlot' getroffen.
Zoals de reiziger van Yeroesjalajiem naar Jericho
die door rovers overvallen werd en
aan wie de Samaritaan (inwoner van 'Palestijns' Sichem)
'barmhartigheid bewees'.

Of degenen die honger en dorst hebben.
De zieken en de uitgestotenen
(melaatsen, besmettelijk zieken).

Of diegenen die ons iets misdoen,
zodat het recht om vergelding roept
(oog om oog & tand voor tand),
maar barmhartigheid om vergeving.
G*d (indien Aanwezig) is een barmhartige god
(RachmanURachiem),
die voortdurend barmhartigheid toont:
de 'burgers' in dat Rijk
(niet van, maar wel midden in deze wereld)
moeten en kunnen ook die barmhartigheid betonen
(ook al worden profeten verjaagd, gestenigd & gekruisigd) ...

De Grote Boze Wereld
(tenminste wanneer die trouw is aan zijn eigen aard)
kent natuurlijk geen barmhartigheid
(Herodes, Pilatus, Nero etc. etc.)!

En in haar wereldse gezindheid hebben tempels,
kerken en moskeeen vaak dezelfde houding getoond.[@]


De wereld geeft er de voorkeur aan
om zichzelf af te schermen (controlled neighbourhoods, electronics, cameras, armed guards, satellites)
tegen het lijden en rampen (achterbuurten, aardverschuivingen, overstromingen, vulkaanuitbarstingen, alcohol, drugs,
violence, you name it!) die andere mensen overkomen
(doodseskaders, politionele akties,
terrorismebestrij-ding, preventieve maatregelen,
collateral damage, uithuiszettingen
en deportaties) ...

De 'wereld' vindt het heerlijk om wraak te nemen
(Pim & Volkert)
en het schenken van vergiffenis maar saai.
[@]
Maar degenen die barmhartigheid betonen,
zullen die ook ondervinden.
"Hoe gezegend zijn degenen die barmhartigheid betonen:
aan hen zal barmhartigheid worden betoond".
Dezelfde waarheid weerklinkt ook in:
"Want indien jij de mensen hun overtredingen vergeeft,
zal je hemelse Vader/Moeder ook jou vergeven."

Dat is niet omdat we barmhartigheid met barmhartigheid
en vergeving met
vergeving kunnen verdienen,
maar omdat we de barmhartigheid
en die vergeving van de Eeuwige
niet kunnen ontvangen
als we geen berouw hebben ...

Wij kunnen ook niet beweren dat we spijt hebben
van onze zonden als we onbarmhartig zijn
tegenover de zonden van anderen.

Er is niets anders dat ons kan aanzetten tot vergeven
dan de wonderlijke wetenschap
dat wijzelf al vergiffenis gekregen hebben.

Vergeven en vergeven worden,
barmhartigheid betonen en barmhartigheid ontvangen:
deze zaken horen onlosmakelijk bij elkaar,
zoals Yeshu ons schetst in de gelijkenis
(het sprookje, het verhaal)
van de onbarmhartige
dienaar ...[@]
[@]
Oftewel met iets andere woorden:

Eigenlijk is ieder noodlijdend ook al weten we dat vaak niet van onszelf:
we lijden allen bewust of onbewust onder die pijn, ellende en nood!

Iedereen is schuldig en/of medeschuldig ook al is dat moeilijk toegeven:
allen hebben we in de een of andere vorm ondersteuning nodig
en de genade van vergeving aan onszelf en de anderen
alleen de mate waarin verschilt!
En:
als we het zelf niet kunnen redden moeten we hulp vragen voor
verzorging en genezing (indien mogelijk) ...

wanneer we onze schuldcomplexen achter ons kunnen laten dan brengt dat
zuivering en herstel

als het noodlot in de een of andere vorm toeslaat
kunnen we niet zonder hulp van andere mensen

wereldwijde tegenstelling tussen dorst & honger en het teveel aan alles
beter vergeving dan wraak op jezelf of anderen

eeuwenoude principes die altijd geldig blijven alleen de vormen gaan vaak
verschillen maar de inhoud is eigenlijk dezelfde

maar redding is er niet te vinden in ontkenning en verhulling of vlucht
oppervlakkige en gemakkelijke antwoorden bestaan niet werken niet
we moeten van die buitenkant weer naar de binnenkant
van buitenwereld naar binnenwereld

altijd blijft ook aanwezig die wederkerigheid tussen onszelf en de ander
betonen en ondervinden: vergeven en vergeven worden

het blijft de kunst om voor ieder van ons
de juiste wijze te vinden
om er iets aan te doen

Inderdaad: waar een wil is daar zijn ook wegen
als we echt niet willen of totaal ongeneeslijk ziek zijn of overreden worden
door automobilisten, verpletterd door aardbevingen of vulkanen
oorlogen en depressies en overstromingen
dan moeten we al helemaal de handen ineen slaan
om er ook nog maar 'iets' aan te doen

maar alles wat niet valt onder massale katastrofale vernietiging
hebben we min of meer toch wel in 'eigen' handen
of moeten we als we kunnen uit handen geven
aan hen die zeggen 'deskundig' te zijn
waarvan akte[@]
wo 11 febr 4 1500
re: 12/13/14 @