't
Blijft 'n
interessante zaak voor
muchomachohomobibonobo's die zeggen wel
of niet 't grootste recht van de wereld te hebben
om elk ander te beledigen of juist niet als essentiele voorwaarde
voor 'n wat opener of geslotener, slechter of
beter samenleving.
Je
kunt dus
al hele reeksen
merendeels reeds bekende argumenten
opsommen voor & tegen alle stellingen & 't is helemaal niet zo erg verrassend meer
als je tot zeer onderscheiden conclusies kunt komen over 't al of niet verdienen
van wat extra rechtsbescherming en/of respect
zou verdienen als behorend tot 'n religie,
filosofie, ideologie of 't hebben van wat
voor willekeurige oppervlakkige
mening dan
ook?!
Een
open multiculturele
samenleving is gebaseerd
op tolerantie: dat betekent
accepteren, desnoods met kromme tenen
& jeukende handen, van allerlei uiteenlopende opvattingen
waarvoor je eigenlijk juist helemaal geen repect hebt.
Kijk maar naar 't Europees Verdrag voor de Rechten
v/d Mens: dat garandeert ons ondubbelzinnig
de vrijheid van meningsuiting. Dan volgt
'n verrassing als je daarna nog eens 'n
kijkje wilt nemen in het Nederlandse
wetboek voor strafrecht waar je een
heel andere mening kunt tegen-
komen in artikel 137c:
"Wie zich openbaar mondeling, bij geschrift of afbeelding, opzettelijk beledigend uit-laat wegens ras, religie, filosofie, ideologie, hetero-, homo- en/of pedofiele gerichtheid, wordt gestraft met
gevangenisstraf van ten hoogste 'n jaar of 'n geldboete
v/d derde categorie!" Er
zijn zelfs
omstandigheden waarbij verdubbeling
v/d strafmaat volgt, bijvoorbeeld wanneer die belediging 't werk is
van twee of meer verenigde personen. Dit artikel is nog slechts 'n dode letter maar dat kan veranderen als 'n maatschappelijke oproep om belediging aan te pakken sterker gaat worden
om welke redenen dan ook?
Volgens velen zouden we nu
dit artikel best al wel kunnen toepassen op sommige groepen en/of mensen.
Om zo'n redenatie met bezwaren & argumenten te verduidelijken & toe te lichten zou je 't eerst moeten toepassen op uitspraken, woorden & beelden die mensen & groepen plegen te bezigen
in hun dagelijkse omgang met elk ander.
Als iemand beweert
dat hij geloof noodzakelijk acht om te kunnen functioneren,
dan kan ik me beledigd voelen. Evenzeer kunnen anderen zich juist op hun teentjes getrapt voelen
als we gaan zeggen dat geloof gevaarlijk is & zeer destructief.
Je kunt er nu eenmaal niets aan doen
als je tot 'n bepaalde rassen, volken, afstammingen, huidskleuren,
geslachten, overtuigingen of geaardheden behoort, en je kunt niemand verwijten
dat hij/zij/het wel of niet 'ook zo is' of 'heel anders': je bent zo geboren, geworden, gegroeid,
'geraakt' & dat is jouw eigenheid waar je recht op hebt
als menselijk{er} wezen.
Niemand mag jou
gaan verwijten dat jij 'zo' bent
maar er wel verder van denken wat men wil! Waar ligt dus
het punt waar onze vrijheid van openbare meningsuiting in gebaar,
woord, schrift, beeld e.d. in conflict is gekomen met 't verbod op belediging?
Wanneer doen we onszelf of elk ander geweld aan
en wanneer niet?
Je zou van rechters
mogen verwachten dat ze de wet toepassen &
dus ook interpreteren op de juiste wijze. Wat vormt rechtsgeldig bewijs & wat niet?
Wie is er nu schuldig & waarom is dat zo? Wat is hun definitie van begrippen als 'belediging', 'respect', 'vrijheid van mening' & 't
'beledigend uitlaten', 'vrije meningsuitingen' &
hoe pas je dit alles toe op 'n
aanvaardbare manier?
't Komt
dus in de praktijk vooral ook neer
op hoe mensen in bepaalde samenlevingen
dit alles beleven in de werkelijkheid van alledag
& hoe we ermee omgaan
in de praktijk.
Er is duidelijk
'n kentering gekomen
& ontstaan sinds de jaren zestig v/d vorige eeuw
in onze gedragscodes ten aanzien van 'zeggen wat we willen',
'doen wat we zeggen', 'zeggen wat we doen', beledigen & 't
al of niet repect hebben voor anderen
[en onszelf]!
Het zijn maar
'n paar vraagjes voor 't slapen gaan om
over te dromen & na
te denken.
Sleep well!
Dream sweet?
And tell us all about it
some other time if you
really want to
& still
can.
