gukuII28bc 't Wàs natuurlijk Grootspraak, wànt ~~~



ÌK
WÀS DÉ
GEVÀNGENE VAN 'T PALEIS,
ÀLTÍJD ÒMRÌNGD DOOR LÍJFWACHTEN
DIE NOG TEGELIJKERTIJD OOK MIJN CIPIERS WAREN,
maar ik was vastbesloten: ìk LÍET míjn Kìnd van de Nìjl níet lòs,
maar ik hoopte dat ik voor mijn vastbeslotenheid AeGYPTe níet hoefde te verlaten!

Ìk dàcht: mijn váder zàl ÌNZIEN dàt zó'n Úittocht van de Hebreeën
een ware RÀMP is voor Hèt Lànd als àl het zwáre werk nú nog door hèn gedaan níet meer gedaan wordt & we alles zèlf zullen moeten doen? Egypte zou DÀN instorten als een Gebouw zonder zijn ooit zo stevige steunpilaren van slavernij & 'vrij & blij' o.l.v. Wessel Dekker & Sweet Sixteen?!
Híj zàl hèn dáárom niet meer láten GÁÁN!?

In mijn wanhope raadpleegde ík Yochèvèt, terwijl ìk vantevoren eigenlijk al vermoedde
dat ze me geen enkele troost te bieden had
~~

"WÍJ LEVIETEN WETEN AL 400 jaar dàt we níet ééuwig ìn AeGYPTe blíjven ZÙLLEN!" zei zij!
"DÌT ÌS NÍET ÒNS BELOOFDE LAND!" & ìk vroeg:
"Wèlk land is dàt dan wèl!?"

"G d zàl hèt òns wíjzen!"
sprak Yochèvèt!
"Maar we dènken dàt het KANA'AN is
omdat Avraham dáár zíjn Saraï begraven heeft?!"

"MAAR DÁÁR WONEN DE KANA'ANIETEN TOCH!?"

"Àls g d 't wìl zullen
zij hun poorten voor ons openzetten!"

Ìk schoot
in de lach
...

23 jan 2015 - bewerkt op 24 jan 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende