gukuII13b: ik stònd màchteloos tegenover 'n wìl ~~
DIE
STERKER WAS
DAN DE MIJNE:
'T ZÙSJE LÍET ZICH
NIET ZÓMAAR WÈGSTUREN!
Er kwamen moeders uit 't dorp
die één voor één míjn kind probeerden te zógen,
met als énig resultaat dat 't geschréi overging in drìftig gekríjs
met tràppelende beentjes & maaiende armpjes ~~
't Méisje zag het geamuseerd aan & ìk hàd zìn òm háár een flìnke mèp te geven,
maar m'n handen hìngen slàp naast m'n heupen èn ze waren zó tot níets in staat!
Ik begréép
dat mijn kind míj mèt zíjn verzèt 'n Bóódschap gaf? Ik kòn àlléén mèt hèm vèrder wanneer ik z'n àfkomst
níet verlóóchende?!! Ik verzamelde alle moed die ik had & stámelde:
"Míjn kìnd ìs 'n Hebreeuws kind!"
M'n slavinnen
KÉKEN me verbíjsterd aan: zíj dàchten òngetwíjfeld dàt ìk gèk geworden was,
maar 't was 'n gèkte die door de líefde van m'n kìnd veroorzaakt werd; àls ìk hèt wìlde hóuden, kòn ik 't níet òpslúiten àchter 'n tráliewerk van léugens: ìk MÓEST voor hèm ìn-staan óók al zóu ik daarvoor moeten bóeten met de veràchting van mijn Vòlk!
Òpníeuw had ik 't gevóel dat mijn gedàchten me werden ingegeven èn dàt ìk mezèlf níet de báás was?! 't Hebreeuwse meisje
keek me strálend aan & zei: "Zàl ik bij de Hebreeuwse vrouwen 'n vóedster gaan zoeken
òm het kìnd voor ú te vóeden?"
"Já, DÓE dat maar!"
zei ik. Mijn stem klonk niet koninklijk,
maar eerder màchtelóós: op de toon van iemand die nederig om 'n GÙNST vraagt,
terwijl ik wìst dat het Méisje helemaal níet gìng 'zóeken', maar simpelweg de móeder van mijn kind ging ophalen!
Mosjeh làg schrééuwend van hònger & dòrst in mijn àrmen, ik drùkte hem troostend tegen mijn borst,
maar hij LÍET zich niet troosten: Híj éiste zíjn móeder òp èn verwíerp míj, prìnsès van AeGYPTe,
òp MÌJN móeder ná dé màchtigste vróuw van dé wéreld! Íeder ànder díe míj zó mìnàchtend
behàndelde hàd zou ik aan mijn lijfwachten óvergeleverd hebben,
maar déze òpstàndige zúigeling die ìk GERÈD had úit de Níjl
vertéderde me àlléén maar.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende