Groot Probleem

Ik heb een probleem. Zelfs zo’n groot probleem dat ik niemand meer durf aan te kijken. Als ik met iemand moet praten, geef ik alleen nodige antwoorden op vragen. Terwijl die mensen helemaal niks met mijn probleem te maken hebben.

Een paar dagen geleden schaamde ik me ook ervoor. Ik zou het nooit durven te vertellen. Ik heb de moed er gewoon niet voor. En ik moet het allemaal alleen doen, want het is mijn probleem. Mijn schuld, wat ben ik toch dom geweest.

Het zit zo: Mijn vriend en ik zijn al een tijdje samen. Ongeveer anderhalf jaar. Ik leerde hem op school kennen en daarna hebben we samen een korte opleiding afgerond. Op dit moment wonen we samen in een behoorlijk klein appartement.

Ongeveer een maand geleden had ik in de ochtend met mijn vriend gehad. Wel geheel veilig.
Die avond gingen we op stap. Samen met wat vrienden gingen we naar een kroeg in de stad. Het was gezellig en misschien herkenbaar bij sommigen: een paar biertjes gaan er wel in. De hele avond bleef ik me maar suf zuipen en het werd steeds meer en meer. Achteraf wist ik niet eens meer wat er gebeurd was en wat ik daar gedaan had.

Na bijkomen van die dronken avond voelde ik me na 2 weken nog steeds oke. Tot een paar dagen later...
Ik ging met 2 goeie vriendinnen van me uit eten. Ik bestelde eten en zolang ging het goed, maar na een tijdje voelde ik me ineens zó slecht. Alles begon te draaien om me heen en ik was heel erg misselijk. Ik rende naar de wc in het restaurant en kotste daar alles onder. Ik voelde me beroerd en heb 3 dagen alleen maar in bed gelegen. Ik snapte niet wat er aan de hand was. Waarom voelde ik me toch ineens zo slecht?

Ik was ook al een tijdje niet aan het menstrueren. In mijn gedachten liet ik het gaan. Het zal wel wezen van al dat alcohol, dacht ik.

Een dag later vertelde mijn zus dat ze zwanger was. Ik was zeker blij voor haar. Ze vroeg aan me, zo half voor de grap terwijl ze me aanstootte: “Wil jij geen kinderen?” Ik glimlachte en zei dat ik liever nog even wachtte. “Je moet gewoon voor de grap is een zwangerschapstest doen. Doe ik ook altijd, ben altijd zo nieuwsgierig,” zei ze. Ik aarzelde en twijfelde. Maar door alweer niet ongesteld te zijn was ik toch onzeker.

Die middag ben ik toch meteen naar de winkel gegaan en heb ik een zwangerschapstest gekocht. Ik moest er nog om lachen. Ik dacht: waar doe ik dit eigenlijk voor? Om zekerheid te hebben? Ja, dacht ik. Dat is een goeie reden.
Toen ik de test deed, heb ik gewacht. Het gaf aan dat ik niet zwanger was. Ik zuchtte en sliep ongerust. Maar, die volgende ochtend was de pret voorbij. Ik werd wakker en bekeek de test nog eens goed. Ik wilde zo graag zekerheid hebben, dat ik het van mijn gevoel per se nog een keer moest zien. Maar toen ik ernaar keek liet ik de test van schrik uit mijn handen vallen. Ineens stond er dat ik zwanger was. Ik begon te huilen en te huilen en in mijn hoofd spookten alleen maar negatieve gedachten. Ik was hopeloos en ik zag mijn leven in de toekomst helemaal niet meer positief.
Toen kwam het grootste probleem. Wat nou als mijn vriend niet de vader is? Wat nou als ik in die kroeg met iemand anders had gehad? Maar hij was er toch bij? Verder zou er geen andere mogelijk zijn van iemand die ervoor had gezorgd dat die test aangaf dat ik zwanger was.

Maar nu zit ik dus met probleem. Ik vind mezelf veel te jong voor kinderen en mijn vriend zei laatst een keer dat hij ook geen kinderen wilde. Het zou ook niet zijn schuld zijn als ik zwanger van hem ben want hij denkt en dacht dat we het veilig hadden gedaan. Straks wilt hij me niet meer en maakt hij het met me uit. Dan sta ik er hélemaal alleen voor. Ik durf het nu ook niet aan mijn zus te vertellen want haar had ik laten weten dat ik op dit moment nog even wilde wachten. En mijn ouders: die zullen helemaal denken wat voor dochter ze hebben. Die zullen zeggen dat het mijn eigen schuld is en echt slimmer had moeten zijn en mijn verstand had moeten gebruiken.

Nu denk je vast: Wat heb jij voor vriend als hij je dumpt zodra je vertelt dat je (ongepland) zwanger bent?
Zo zit het dus niet. Normaal durf ik zelfs dit rustig en normaal zoals iedereen met hem te bespreken, maar doordat ik nu onzekerheid heb over wie de vader van mijn kind is ben ik zo bang dat hij dat niet accepteert. Want natuurlijk niet ik zou het ook niet hebben geaccepteerd. En ja, ik voel me een verschrikkelijke loser dat dit heeft kunnen gebeuren maar ik ben stiekem echt bang dat er rare dingen hebben plaatsgevonden tijdens dat avondje stappen, dingen die ik niet had gewild en nooit had gedaan maar ik besef me nu ineens wat alcohol met je kan doen. Het laat jezelf niet zijn. Want als ik mezelf was, was dit nooit gebeurd.
Ik rook niet maar ik heb me nu al voorgenomen te stoppen met drinken.

Maar ik voel me zwaar slecht. Ik kan bijna niet meer nadenken en ik lig de hele dag met knallende hoofdpijn in bed te janken. En mijn hoofd schreeuwt: ik dacht dat je intelligent was! Nou mooi niet dus!
Volgende week komt mijn vriend terug van een weekje vakantie met zijn vrienden en dan moet ik het hem wel écht vertellen.

Maar ik schaam en ik schaam me vreselijk. Ik wil mijn vriend dit niet aandoen want hij staat altijd voor me klaar en ook hij is nog jong en moet plezier hebben in zijn leven. Ik weet natuurlijk niet hoe hij zal reageren maar zal er iemand in de hele wereld ervanuit aan dat hij positief zal reageren en mij zal steunen? Hij kan me gewoon verlaten en opzoek gaan naar een vriendin die niet zo dom kan zijn, dronken te worden in een kroeg en daardoor vervolgens rare dingen te doen en het die ochtend ook nog met je vriend gedaan te hebben?!

Heeft iemand hier ervaring mee? Kan iemand me helpen? Mijn hart is gebroken, ik wil mijn vriend geen last bezorgen want ik hou zoveel van hem. Heeft iemand tips? Hoe ik hiermee kan gaan? Of hoe ik dit normaal kan uitleggen aan vrienden en familie? En ja, ik weet het. Ik ben dom geweest. Zo ongelofelijk dom... Hoe heeft dit ooit kunnen gebeuren...maar nu ben ik zo onzeker met mezelf en door nu niks aan anderen te vertellen heb ik het gevoel dat ik er alleen voor sta.


Celine
(Ik ben trouwens 19.)







28 apr 2019 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Celine921
Celine921, vrouw, 26 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende