Green grass/psychedelic visions and eternal bliss?



In
feite is
de definitie van
Israel/Yisraeel/Avram/Avraham &
Isjmaeel/Yitschak/Ya'akov/Yoseef/Mosjeh/Yosjoea &
Yehosjoea etcetera net zo open als die van g d,
yhwh/yahweh/adonai eloheinoe/el sjaddai
met 1001 namen & veel meer Invullingen
Tussen Aanvang en Einde, De Weg,
De Zwerver, De Strijder,
De Gelovige,
De Vader
e.d.

Men
gaf naam
aan het onbekende,
raadselachtige, heilige, veronderstelde, aanwezige,
komende, zijnde: Israel is zo dus veel meer dan alleen maar
'n joodse staat van, voor & door alle joden
in open identiteit.

Op 14 mei 1948
legde David Ben Goerion
als voorzitter van de Joodse Nationale Raad
de onafhankelijkheidsverklaring van de nieuwe staat af.
Iedere jood [mens] mag zelf bepalen hoe hij z'n leven invult,
maar de staat Israel is er [naast g d] als 'behoeder'
tot stand gekomen
van alle joden
[mensen]
...

'n Paar cruciale passages:
'op 29 november 1947 aanvaardde de Algemene Vergadering een resolutie
die de stichting voorzag van een onafhankelijke joodse staat in het land Israel, die de inwoners van 't land ertoe uitnodigde, de nodige maatregelen te treffen om dat plan uit te voeren.
De erkenning door de Verenigde Naties van het recht van het joodse volk
om zijn onafhankelijk staat op te richten kan niet herroepen worden:
het is bovendien het natuurlijke recht van het joodse volk
om ook een natie te zijn zoals alle andere naties
en om meester te worden over z'n eigen lot
in z'n eigen soevereine staat
...

Dientengevolge
verklaren wij. leden van de Nationale Raad
die het joodse volk van het Land van Israel en de Tsionistische Wereldbeweging vertegenwoordigt, vandaag, de dag dat het Britse mandaat ophoudt, in plechtige vergadering bijeen
en uit hoofde van de natuurlijke & historische rechten van het joodse volk,
zowel als van de resolutie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties,
de stichting v/d joodse staat in het Land van Israel
die de naam zal dragen van 'de staat Israel'
[...]
De staat Israel zal voortaan
openstaan voor de immigratie van de joden uit alle landen waarover ze verspreid zijn;
zij zal het land ontwikkelen in het voordeel van al zijn inwoners;
zij zal gegrondvest zijn op de principes van vrijheid,
gerechtigheid & vrede die door
de Profeten van Israel
onderwezen werden;
zij zal aan al haar burgers 'n volledige
gelijkheid waarborgen van sociale & politieke rechten,
zonder onderscheid van geloof, ras of geslacht;
zij zal volledige vrijheid waarborgen van geweten,
eredienst, opvoeding & cultuur;
zij zal zorgen voor de bescherming
& de onschendbaarheid van de Heilige Plaatsen
& van de heiligdommen van alle godsdiensten
& zij zal de principes eerbiedigen
van het Charter van de
Verenigde Naties.'

Deze onafhankelijkheidverklaring
berust op drie grote principes, die we ook voor onze mydidiscussie
als mydiertjes & mydimensen met 'historisch', 'politiek' & 'moreel' kunnen aanduiden.
Historisch gaat de stichting van de staat Israel zo dus ook terug op het historische recht van de terugkeer van een volk naar zijn land van herkomst, terwijl de Latijnse, later algemeen gebruikte term 'Palestina' die nog tot voor kort door de Tsionistische beweging werd gebrukkt om 't gebied aan te duiden,
werd vervangen door de "Bijbelse" naam 'het Land van Israel' {Erets Yisraeel}.
De nieuwe staat zou op een gedeelte van dat historische joodse land
worden opgericht en daar het zowel om een concreet
grondgebied gaat als om een verwijzing
naar de bijbelse tijden
EN
naar de verscheidene
& onder elkaar verschillende verklaringen van de Tsionistische beweging,
liggen de grenzen van "Erets Yisraeel" ook vandaag de mydidag
nog steeds niet duidelijk vast.

Dat maakt het bijvoorbeeld moeilijk
voor om het even welke Israelische regering
om met de [joodse] settlers in de bezette gebieden en voordien in de Sinai~woestijn,
op grond van wederzijds aanvaarde definities te praten. Wanneer al die settlers hun recht verdedigen op ''t hele land', de bezette gebieden inbegrepen, dan kan men hoogstens daar wat diplomatieke
of pragmatische bezwaren tegen inbrengen, want geen enkele Tsionist kan argumenteren
dat Hebron of Nabloes {Sichem}
NIET
tot 't "Land van Israel" zou behoren,
daar het in dit geval integendeel om de meest 'bijbelse streken'
van het gehele gebied gaat?!

En dat
geldt mutatis mutandis
trouwens ook voor Zuid-Levanon,
waar in bijbelse tijden ook ooit
Hebreeuwse stammen
hebben gewoond.

Het zal in het vervolg dan ook nodig zijn,
om deze onduidelijkheid in het achterhoofd te houden, wanneer we het hebben over de eisen
van de Israelische regering, de 'settlers' & de Palestijnse bewoners van al die gedeelten van 'Erets Yisraeel' die niet [normaal gesproken] binnen de grenzen van de staat vallen:
om al deze redenen is de historisch~bijbelse component
van deze onafhankelijkheidsverklaring
een van de belangrijkste & tegelijkertijd ook controversieelste wapens
in 't territoriale conflict tussen joden
& Palestijnen.

Dit verklaart ook,
waarom in Israel & alle door Israel gecontroleerde gebieden
zo bijzonder intens aan archeologie gedaan blijft worden, want hoe kan men 'overtuigender' bewijzen
dat er op al die plaatsen ooit 'oeroude' "Hebreeers" hebben gewoond & dat die Hebreeuwse,
later joodse aanwezigheid nooit geheel is verdwenen, des te sterker
men dit 'historische recht' op 't grondgebied
kan verdedigen.

En 't tweede principe
is een uitloper van de democratische revoluties
die sinds de Verlichting het politieke klimaat in Onze Wereld bepaald hebben tot nu toe.
Want deze onafhankelijkheidsverklaring beroept zich niet alleen maar
op het bekende recht van een volk op een eigen staat
{'natie~staat'},
een idee dat al vanaf de achttiende eeuw
in theorie & sinds de 19de eeuw in de praktijk werd uitgewerkt,
maar ook op de hele ontwikkeling van de westerse politiek tot aan de oprichting van de Verenigde Naties en de uitvaardiging van universele verklaringen over de mensenrechten:
deze politieke component van de onafhankelijkheidsverklaring van de nieuwe staat
beantwoordt daarom ook volledig aan de verwachtingen
die men sinds 1945 uitdrukkelijk of impliciet
aan elke nieuwe staat heeft gesteld.

Tenslotte kwamen practisch alle stichters
van de staat Israel grotendeels, net als hun bevolking, uit Europa en/of Noord~Amerika
& hadden ze zelf actief deelgenomen aan het democratische leven van hun vroeger vaderland [& "moedertaal"] of hadden ze tijdens de oorlogsperiode onder het gebrek aan democratische garanties geleden {'tientallen eeuwen lang'}.

Nieuw is hier wel,
dat ze deze principes van gelijkheid,
vrijheid, gerechtigheid & vrede niet alleen vestigden op de seculiere praktijk
van waaruit verreweg de meesten van hen voortkwamen, maar ook op de leer van oude profeten
van Israel die als [aller]eersten deze principes
verkondigd hadden.

Het is niet belangrijk
of men de eerste voorlopers van het Europese democratische middel
meer bij de Grieken moet gaan zoeken dan bij een aantal sociaal en ethisch bewogen profeten.
Het is normaal dat elk volk zich in de eerste plaats op haar eigen tradities beroept, ook al zijn de meesten van die profeten beslist niet al te zachtaardig {zie ook al de voorgaande mydi~
verhaaltjes over Mosjeh & de Profeten e.d.}
door de toenmalige Hebreeuwse heersers
in- & aangepakt?

Door deze verwijzing naar de profeten
werd de band tussen de politieke en de historische component
van deze onafhankelijkheidsverklaring bevestigd & werd, omgekeerd,
het tribuut dat men aan de westerse verlichtingstraditie schuldig
was enigszins gerelativeerd.

Was Tsionisme
uiteindelijk ook geen reactie op 't mislukken
van de zo hooggeprezen verdraagzaamheid
van de Verlichting?

Wanneer 't antisjemitisme alleen maar
't werk zou zijn geweest van fascisten & antidemocratische elementen,
dan zouden joden, na de vernietiging van dat fascisme, toch evengoed
in Europa & Noord~Amerika [of waar dan ook] gebleven kunnen zijn
& had 't Tsionistische project z'n zin verloren?

Historisch
was de ontwikkeling van het christendom
een gedeeltelijke voortzetting van die [ketterse] profetische traditie
en hebben dan ook de meeste hervormingsbewegingen in Europa zich op deze dubbele erfenis beroepen, zoals de arme Thomas Muenzer die i/d 16de eeuw uitriep dat hij zijn hele manifest zou intrekken, als ook maar 'n enkel woord ervan niet bij de profeten of in 't euangelium terug te vinden was: dat heeft hem niet
van de vreselijke executie door handlangers van de 'christelijke vorsten & kerkleiders' kunnen redden & ook in 't socialisme, in die tijd de overheersende ideologie van al die Tsionistische stichters van Israel, kan onmogelijk zonder de doorwerkende invloed van deze profetisch~
euangelische traditie verklaard worden, zodat 't beroep op de profeten
helemaal niet zo vergezocht is!

We kunnen aldus duidelijk
beargumenteren dat we deze profetische gerechtigheidstraditie
veel meer zullen vinden in de daden
van bewegingen als
'Vrede NU'
dan in de woorden
van de Israelische regeringsleiders
[& de burgeroorlogachtige fanatieke extremisten],
maar ook dat was al zo in de bijbelse dagen van weleer
& zal dus niemand
die de bijbel kent
verwonderen.



13 mei 2010 - bewerkt op 19 mei 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende