Goed kwaad en tussenliggende etappes


Zo'n
tweeduizend jaar
na de schrijver van Job
introduceerde de Franse filosoof Rene Descartes
wat hij noemde 'hyperbolische twijfel'
in zijn filosofie
door zich af te vragen
of het niet mogelijk was
dat een
malin genie,
een
'kwade genius'
of demon,
alle menselijke waarnemingen
systematisch vervormd had,
zodat niets was wat het
leek te zijn?

HOEWEL
dit ook slechts
een theoretische mogelijkheid voor Descartes was,
kon hij het alleen oplossen
door de these te verdedigen dat G*D
G*D was
en niet G*D zou zijn
als hij een oplichter was of
opgelicht werd
.............

Als
aan het eind
van het boek Job
het tegenovergestelde lijkt te gelden voor G*D,
dan zou in principe alles wat voorafging aan dat boek
en alles wat erna komt
ongeldig zijn?

ALS
de duivel
G*D's daden lijkt te sturen en het welzijn,
of het omgekeerde,
van degenen die G*D dienen,
dan zou elke daad van G*D
- terugkijkend op G*D's myDidaden tot nu toe -
het werk van de duivel {of een duivel}
kunnen zijn?

VOLGENS EX 31:18
waren de tafelen
van het verbond
'beschreven
door de vinger
van G*D',
maar wiens vinger
en welke vinger
van welke hand
was het nou
eigenlijk?

En als we vooruitkijken
naar de rest van G*D's myDiverhaal,
zou verder ook niets van wat G*D doet of zegt,
het verdienen om kritiekloos
geaccepteerd te
worden?

IS
G*D's zinloze slachting
van Jobs hele familie een ge-
isoleerd geval?
WAAROM
zou het niet typerend zijn?
HOE
kunnen we dat weten?

Op het moment
dat het onderwerp
van zelfs een quasi-biografie of een
mytho-biografie niet zichzelf blijkt te zijn
maar enkel een pion in handen van
een ander onderwerp
waarover verder niets bekend is,
moet van de biografie worden afgezien:
ze KAN domweg niet opgeschreven
worden?!

EN
al is het boek
JOB
niet geschreven
om de Deuteronomist te bespotten
of Jesaja, de Psalmist
of Paulus, maar alleen om de zelfvoldane en
schematische wijsheid van het Oude Nabije Midden Oosten
op de knie-en te krijgen voor de
onvoorspelbare Heer van de joden,
het is in potentie wel in staat
om nog veel meer
te ondermijnen?

De schrijvers
die naar Job getrokken werden
als naar een gapende afgrond
hadden intuitief gelijk?

Maar die onderneming hoeft niet
bewaarheid te worden of kan tenminste
radicaal worden ingedamd als
{1} gesteld kan worden dat Job geen berouw had en inplaats daarvan
zich verzette tegen de toespraak van de Heer uit de storm, en als
{2} het feit dat de Heer JOBS voorspoed herstelt
beschouwd kan worden als
het berouw van de Heer
en zijn breuk met
de duivel?

BIJ
ZO'N LEZING
is Jobs naieve wantrouwen
in de rechtvaardigheid van de wereld nog steeds flink gehavend,
maar de schrijver van JOB heeft alleen zijn voorgenomen doel
vernietigd en niet
G*D zelf?!

G*D
is sterker dan de duivel of,
zo je wilt,
G*D's heldere kant is sterker dan zijn
duistere kant?

ESSENTIEEL
aan de weddenschap
tussen de Heer en de duivel is
dat de Heer hem niet wint,
hij houdt er gewoon
mee op!

De eerste fase in het raamwerk van het verhaal is,
zoals we net al zagen,
de instemming van de Heer met de aanval van de duivel op alles
behalve Job zelf!

In de tweede fase stemt hij ermee in
dat Job gemarteld wordt;
de duivel mag hem alleen niet
doden!

DE DERDE FASE
zou het hemelse debat moeten samenvatten
en de Heer zou iets moeten zeggen
in de trant van wat hij zei nadat JOB de eerste aanval van de duivel
had weerstaan!

Hij zou moeten pochen dat Job
'nog volhardt in zijn rechtschapenheid, zodat u mij {voor de tweede keer!}
zonder reden tegen hem hebt opgehitst'.

ZO zou het verhaal ten eidne zijn,
aangezien de Heer de weddenschap gewonnen had?!

Het verhaal zou eindigen
met een scene zoals in Zecharyah 3:1-5,
waarin Jozua, de hogepriester, aangeklaagd wordt door de Tegenstander
{op DIT punt beter vertaald als 'de AANKLAGER'!}, maar
verdedigd wordt door een engel en tenslotte
gerehabiliteerd wordt door
de Heer zelf?

In het boek JOB
krijgt de duivel in feite niet zo'n formele berisping?
Nadat Job in zijn toespraken de Heer heeft uitgedaagd,
verdwijnt de duivel gewoon uit het verhaal,
zoals de
NAR
uit King Lear, en daaruit volgt
dat de Heer afziet van de weddenschap
of het godsgericht in het licht van
wat Job gezegd heeft?

Heeft de Heer ook spijt
van wat hij gedaan heeft?

Als de Heer zich niet hoeft te verontschuldigen,
wat zeker zijn standpunt is
als hij Job vanuit de storm berispt,
dan zou hij Job ook niet 'het dubbele van al wat hij tevoren bezat'
hoeven geven in YOV 42:10?!

Maar zoals we alreeds zagen in Deutero-Jesaje,
laat de Heer door zijn dubbele genoegdoening doorschemeren
dat zijn daden te ver zijn gegaan?

GEEFT
de actie van de Heer hier geen blijk
van expliciet berouw,
dan toont deze toch onmiskenbaar boetedoening en
stilzwijgend berouw?!

ALS
de Heer geen vergrijp
had begaan en/of als Job zelfs maar een klein vergrijp had begaan,
dan had Job, door schade en schande wijsgeworden,
het soort bescheiden geluk kunnen terugkrijgen
waar Spreuken de voorkeur aan geeft
in SPR 16:8:

- "Beter een weinig met gerechtigheid, dan
groot inkomen met onrechtvaardigheid!" -

Nu te moe,
net gegeten,
ogen vallen toe,
even uitrusten
...
Koffie?
Ofzo!
Totstraks
misschien
...
liefdesverdriet
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoog
verliefd
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahgaap!verwardgemeen
liefdesverdriet
engel
10 mei 2004 - bewerkt op 15 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende