Gnot, g d & braindrain?




't
Allermooiste aan
de myditijdreizen is
dat je met verschillende
soorten van tijd, plaats &
handeling te maken krijgt:
de gebruikelijke restricties zijn
voor 'n tijdje opgeheven, buiten gevecht gesteld & flexibeler!

In 'n dagboek
kun je daarom alle kanten tegelijkertijd uit naar believen:
terug, vooruit,
op de plaats
rust?

Voordat je 't opschrijft
weet je vaak niet eens waarover 't zal gaan:
woorden buitelen onverwacht snel over elkaar naar buiten als onverwacht bronwater,
spuitende geisers, regenbuien, zandstormen
& afwisselende oprispingen.

Puur natuur [& cultuur]:
't is net als met planten-, dieren- & mensenzaad dat eruit spuit
naar eigen plotselinge behoefte of tijden van celibaat [hoe je 't ook maar wilt noemen]!
HET
grootste vermogen van de mens na liefde & nieuwsgierigheid is vooral verwoording:
't ontdekken van nieuwe geluids- & lettercombi-
naties om iets uit te drukken dat voorheen
nog niet bestond of tot nu toe
nog niet
ZO
was gezegd & belicht
of opgeschreven?

't Lijkt ook wel wat op dromen
die vervagen nadat we wakker worden & weer volop door kunnen gaan na-
dat we weer zijn gaan sluimeren & in & uit visioenen, vergezichten & innerlijke knopen
ontsnappen of ons vastpinnen:
'n combinatie van gevoelens,
gedachten, gewaarwordingen,
ontdekkingen & de verwante
vermoedens!

Die levende geest in ons brein
doet ons herinneren aan voorgaande &
komende "hersenopgravingen"
...

Soortgelijke geschiedenissen
als bij de dichters & profeten van de afgelopen drieduizend jaar [en meer]:
ook Flavius Josephus werd ook zo'n verhaal over zichzelf en Vespasianus verteld na de val van Yodfat
of 'Jotapata' in Galilea [waar ik Hiroko 'n tijdje moest achterlaten zo'n veertig jaar geleden
omdat m'n visum
niet meer verlengd kon worden:
het lijkt als de dag van gister, maar dat gaat ook op
voor allerlei andere momenten van de voorbije zestig jaar in tientallen landen,
plaatsen, tijden & omstandigheden ~
alsof het net zo 'dichtbij'
& 'werkelijk' is als
DIT
moment hier & nu?]!

Anyway,
de historische 'kern' is zeker:
de leider v/d farizeeen, rabban Yochanan ben Zakkai, zag tegen 't einde v/d belegering
van Yeroesjalayiem er geen gat & hope of dope meer in voor de strijd van de volkomen door- & dolgedraaide opstandelingen
...

De Talmoed voert daar ook redenen voor aan in enkele passages die aan 't al eerder [& vaker?]
geciteerde mydibijbelverhaaltje vooraf gaan. Rabban Yochanan ben Zakkai onderkende dat
op 't ogenblik dat de opstandelingen de voedselvoorraden i/d stad in brand staken om zo bereidheid
v/d bewoners tot verzet aan te wakkeren. Voor gematigde{r} farizeeers was dit vergrijp 'n teken
van 't einde van Yeroesjalayiem!

Rabban Yochanan
werd vervolgens vermoedelijk
met de toelating & ondersteuning v/d Romeinen
't hoofd van 'n tamelijk "autonoom" joods centrum in YAVNEH a/d kust,
niet zo heel ver v/d stad YAFO of YAFA {zie voorgaande mydijaren},
& zo begon hij hier met de oprichting van het huis van geleerden
en met allerlei maatregelen om een basis te leggen
voor 'n jodendom
NA
de ondergang v/d Tempel!

't Is als
met de daaraan
voorafgaande duizenden
jaren van Mardoek & Isjtar, Osiris & Dionysos, hemelen & paradijzen vol met goden & godinnen,
afgoderij & tempelprostitutie, knapenschenders & maagdenver-
& opkopers, fantasie, verbeelding, wijsheid & al die tallozen manieren
om onze menselijke ontdekkingen te trachten
vast te leggen in woord & ritueel, waanzin & hebzucht,
verlichting & verduistering van ons brein
onder al die wisselende
omstandigheden:
't is zo maar net
waar je wel of niet
mee in aanraking komt &
welke beeldende taal
JOU
aanspreekt,
'iets zegt'
of juist
niet
...
engel
01 aug 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende