Glibberige grenzen en glijdende schalen
Zou
het even
fijn zijn als
alle myDi-dagboekaniers:
dezelfde taal spraken,
duidelijk en begrijpelijk;
geen onoplosbare problemen hadden
of zichzelf probeerden te vermoorden
en niet alsmaar weer
verliefd werden op afschuwelijke eikels, maar wel
perfecte liefhebbende ouders hadden,
ideale scholen,
stapels lieve vrienden,
lots of money,
'schoonheid', talenten,
inlevingsvermogen, begrip
en 'gezelligheid'
....
Nee waarschijnlijk?
Dat zou pas
ECHT
saai zijn!
Verwerking van je verleden
en toekomstperspectieven koesteren
en tegelijk
in het nu en hier
kritisch terugkijken en
hoopvol vooruit:
dat maakt myDi toch pas echt boeiend
en afwisselend?
Voor zover ik weet
komen we allemaal vroeger
of later in aanraking
met zo
ongeveer dezelfde
levensingredienten en
eventuele
tijdelijke oplossingen
...?!


Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende