gkII82b@DeSprinkhaneni/hSlavenhuisv/hMiddenOosten

ER
VIEL EEN DIEPE
STILTE, want geen van ons begreep hóe een god die net het land nog gegeseld had met überhagel, het ons nu alweer kon aandoen om de sprinkhanen op ons af te sturen juist nu de tarwe en de spelt aan 't rijpen waren? Ik voelde een radeloze woede in me opstijgen en keek wanhopig om me heen!

WAAR BLEEF HET PROTEST? WAAROM ZEI NIEMAND IETS?

Mosjeh legde zijn hand op mijn schouder: "MOEDER BITYAH," zei hij, "U WEET BEST DAT DE GRAANSCHUREN VOLZITTEN, dat hebben de AeGYPTenaren van Yoseef geleerd! Er zal schaarste zijn, er zal honger geleden worden, maar niemand zal van honger sterven!"

'Dàt betekent alleenmaar uitstel,' zei ik zacht, omdat zijn hand op mijn schouder me week maakte.

'Tegen de tijd dat de voorraden uitgeput zijn, zijn we allang weg!' zei Mosjeh.

IK WEET NIET OF IK TOEN AL BEGREEP DAT DIT HET VERDRIET VAN MIJN LEVEN VAN MIJN LEVEN ZOU ZIJN: DAT MIJN ZOON VAN DE NIJL BEREID WAS OM HET LAND WAARIN HIJ OPGEGROEID WAS EN HAD LIEFGEHAD IN CHAOS EN WANHOOP ACHTER TE LATEN! IK BEGREEP HEEL GOED dat de AeGYPTenaren zich tegenover de Israëlitische Hebreeën MISSRAGEN HADDEN & dat zij de oorzaak waren van Mosjehs onverzoenlijkheid, maar ik begreep niet dat er niet GEZOCHT WERD NAAR EEN OPLOSSING waarmee de ontreddering van BEIDE VOLKEN voorkomen kòn worden!?'

11 mrt 2015 - bewerkt op 12 mrt 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende