gkbvoui248 Simson had geduldig naar me geluisterd


MAAR
ÌK ZAG
ALLEEN BÌTTERHEID
IN ZIJN BLIK! Hij zei:
'Yaël, geloof me, de tijden zijn veranderd!
Niemand is meer bereid tot oorlog?! Ìsraël heeft zich neergelegd bij z'n onderdanigheid:
dááròm kost het me moeite òm van MÍJN vòlk te hóuden èn de Filistijnen niet te bewònderen;
er zìt méér pìt ìn dàt volk, in 't ònze níet méér!?"

ÌK wìst niet zéker òf híj daarin gelíjk had, maar ik besèfte dat ik tíjdens MÍJN réis náár Yehoedah
géén ènkel téken van strijdlust waar-genomen hàd?! "GÒD ZÀL JÓU DE JÚISTE WÈG WÍJZEN," zei ik!
"MAAR NÚ ÌS DÉ ENIGE JÚISTE WÈG DE VLÙCHT, WÀNT YEHOEDIEM ZÍJN VAN PLÀN JÓU GEVANGEN TE NEMEN
ÈN ÚIT TE LEVEREN ÁÁN DE FILISTIJNEN!"

De verbìtterde blìk verdwéén èn wèrd vervàngen door een bréde gríjns èn glìnsterende ogen!
"LÁÁT DIE SCHIJTEBROEKEN MAAR OPKOMEN," zei hij! "ÌK ZÀL ZE WÀRM ONTHÁLEN!" Hij lègde voorzìchtig
een arm om MÍJN bréékbare schouders en zei: "KÒM MOEDERTJE,
LATEN WE WAT ETEN EN DRINKEN, BÌNNEN ÌN MÍJN GRÒT BEN JÍJ VÉILIG!
Èn vertèl me alles over die tentpin!"

En zó wèrd het tòch nog gezèllig!

12 okt 2015 - bewerkt op 15 okt 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende