gk278b we werden naar de eetzaal gebracht toen de

Ònderkoning van AeGYPTe 's middags thuiskwam, & waar hij ons in vol ornaat opwachtte. Èn tóen gebéurde hèt wònder: hij glimlachte.

Dàt wàs hèt wònder dàt verwàcht hàd, maar dat me niettemin schòkte àlsòf er náást míjn vóeten de blìksem ìngeslagen was?

't Wònder bestònd uit 'n glìmlach! Ìk HÈB míjn móeder nóóit gekènd: zij stierf vlak ná mijn GEBÓÓRTE. Mijn Váder zei altijd: "ALS JÍJ JOUW MOE-DER WILT ZÍEN, KÍJK DAN NAAR DE GLIMLACH VAN YOSEEF!" De Ònderkoning glìmlachte èn ìk zàg dé glìmlach van míjn Móeder!

Déze màchtige AeGYPTenaar, déze op één ná màchtigste màn VÀN dé Wéreld wàs míjn BRÓER YOSEEF! 't Dúizelde me & ìk kòn met móeite 'n kréét van SCHRÌK èn vréugde ònderdrùkken, maar Yoseef kéék me stràk áán & ik zàg aan de blìk ìn z'n ógen dat ik stìl MÓEST zijn, dat ik mijn schrik èn VRÉUGDE voor de ànderen VERBÈRGEN moest?! Ik béét op m'n tòng, KLÈMDE m'n káken òp èlkaar en zó met mijn ogen séinde ik hèm dat hij gerùst kon zijn! Er stond op mijn gezìcht níets te lézen, maar ìn mijn hóófd stòrmde het? Yoseef Lééfde!


Ìk vònd mijn BRÓER èn mijn Móeder terùg ìn 'n koninklijk paleis ìn AeGYPTe! 't Wàs àlsòf ik dróómde? "ÌS ÀLLES GÓED MET JULLIE OUDE VÁDER?" vroeg Yosef. "LÉÉFT HIJ NOG?" 'O ja,' zeiden mijn broers, 'hij leeft nog!' "EN ÌS DÌT JULLIE JÒNGSTE BROER WAAROVER JE ME VERTELD HEBT?" Maar vóór de hàlfbroers kònden àntwoorden, rìchtte Híj zich tot míj & zei: "MOGEN DE GODEN JOU GENADIG ZIJN MIJN ZÓÓN!" Dirèct nádàt hij dìt gezègd had, vlùchtte hij die záál úit, òmdàt hij z'n tránen niet meer kòn bedwìngen! Nádàt hij z'n ge-zìcht gewàssen had, kwam hij terùg met 'n zìlveren béker in zijn hànd! "LÚISTER," zei Yosef, "DÉZE BEKER HEB ÌK VAN DE FARAO GE-KRÉGEN TÓEN HIJ MIJ TOT ÒNDERKONING VERHIEF! 'T IS NIET ZÓMAAR EEN BEKER, DÌT ÌS EEN 'WÁÁRBEMINGSBEKER', WAT WIL ZEGGEN DAT IK DÉZE BÉKER KÀN RAADPLEGEN WANNEER IK ÍETS AAN DE WÉÉT WIL KOMEN!" Híj vùlde de beker met water & LÍET er daarna 'n paar drùppels olijfolie in vallen. Hij bestudeerde de vormen die de olie op 't wáter áánnàm & zei: "IK GA JULLIE NU IN VOLG-ORDE VAN GEBOORTE AAN TAFEL ZETTEN!" Vervòlgens WÉÉS hij ÉÉRST Rúvèn aan & daarna àlle halfbroers v/d óudste naar de jòngste & toen ik de stòmme verbázing van mijn bróers zàg, moest ik opnieuw op mijn tòng bíjten om niet in làchen úit te barsten!


Tóen gìng ÍEDERÉÉN aan tafel.

06 jan 2015 - bewerkt op 06 jan 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende