gk109 hoe dichter we bij de zee kwamen, des te ~~~


BETER
'T ZÌCHT
WERD & TOEN
A/H EIND V/D MIDDAG
DE STAART V/D STOET BIJ
DE ZEE AANKWAM WÌST IK NIET WÀT IK ZÀG ~~~!!

't Is moeilijk te om- of beschrijven zònder òngeloofwaardig te worden
omdat ik zèlf mijn ogen nauwelijks geloven kòn: de stòrm had de Zéé ter zijde geschoven,
ik kàn 't níet ànders zèggen? Ik neem 't u niet kwalijk wanneer u me niet gelooft,
want wìe heeft er óóit zóíets wònderbáárlijks gezíen?

De zee stònd àls 'n múúr hóóg opgestapeld èn brullend
van màchteloze wóede aan de KÀNT, tràppelend van 't òngedùld
om zich weer als 'normaal water' te kùnnen gedrágen & àlles wat dróög was in beslàg te némen,
maar 'n ònzíchtbare hànd of-zo híeld die watermúúr óveréind,
waardoor er ahw. 'n pàd ontstaan was
waar wij overheen konden?!

Níet
te gelóven,
ik geef het tóe,
maar 't kòmt váker vóór dàt 't
ònwaarschijnlijke lévens rèdt,
de DÓÓD is véél
gewóner!

28 mrt 2015 - bewerkt op 29 mrt 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende