gk107/108 maar Mosjeh vertrouwde rotsvast ~~~~~~~~
OP 'N GODDELIJKE INGREEP: HÌJ HÍELD ZÈLFS 'N VLÙCHT DOOR 'T LÙCHTRUIM VOOR MÓGELIJK?
Tóen Stàk Er onverhóeds 'n stòrm òp; wanneer het wéér òmslaat kun je dàt mééstal wel zíen aankomen, maar déze storm kwam uit het níets, waardoor de gedachte in ons opkwam dat 'Gòdzèlf' vanuit de dìepte v/d woestijn àllemàchtig hàrd aan 't blazen was gegaan!
't Zànd stóóf òp & benàm òns 't zìcht, waardoor we niet meer kònden zíen Wáár de Tróepen van Farao zich bevònden, maar we beseften ook dat zíj nú NÈT zó blìnd werden als wíj èn dat zíj NÈT als wíj in het dúister tastten!? 't Samengeperste Vòlk kwàm in bewéging, eerst nog schuifelend & wanhopig tégen elkaar gedrukt opbotsend, maar allèngs ontstond er genóeg rúimte om er stévig de pàs in te zetten. Er ging gejuich òp i/d menigte vóór ons omdat er plotseling weer HÓÓP was: de farao wàs de wèg kwíjt en wíj kònden vóórúit! Ik herinner me dat ik op dàt momènt nòg níet begréép hóe het kwàm dàt de wereld plòtseling wèl weer begaanbaar geworden wàs: de paníek zàt té díep òm fatsóenlijk te kùnnen dènken? Ik vóelde 'n wìlde, díerlijke vreugde omdat ik nú ìnééns níet méér wéér-lóós òpgesloten zàt èn wèg kòn, ook al wìst ik níet wáárhéén!
Zó liepen we de héle dag, struikelend, vàllend, gegéseld door de fèlle zàndstorm, maar met onze hàrten vòl HÓÓP, want rònd 't mìddaguur werd er geschreeuwd dat de Schelfrietzee zich geopend had, dàt er 'n Wèg DÓÓR de Zéé wàs èn dat de KÒP van de Stóet al a/d Óverkant wàs?! 't Wàs 'n boodschap die van vóren naar àchteren doorgegeven werd èn díe, hóe ònwaarschijnlijk óók, Wáár Móest Zíjn, wànt WÍE zóu líegen op zó'n hàchelijk momènt àls dìt? Èn bóvendìen: hóe kòn die rúimte vóór ons òntstáán zíjn àls de Zéé òns nog steeds tegenhield? Tóen hoorde ik mezelf schreeuwen: 'GOD ZIJ GELOOFD!" 't Wàs voor 't ÉÉRST dàt ík óprëcht èn van hàrte zíjn dòchter wìlde zijn! Ik geef toe dat ik 'm bijàndere gelegenheden éven van hàrte VERVLÓEKT heb, ik blééf nu eenmaal 'n AeGYPTische die níet gehéél ìn hèm òpging zoals ik de mensen òm mij héén HÈB zíen doen, maar tóen, bij die Rietschelfzee, HÈB ìk díe 'goddelijke zòrgzaamheid' gezíen èn wèrd ìk er díep door getroffen!
Tóen Stàk Er onverhóeds 'n stòrm òp; wanneer het wéér òmslaat kun je dàt mééstal wel zíen aankomen, maar déze storm kwam uit het níets, waardoor de gedachte in ons opkwam dat 'Gòdzèlf' vanuit de dìepte v/d woestijn àllemàchtig hàrd aan 't blazen was gegaan!
't Zànd stóóf òp & benàm òns 't zìcht, waardoor we niet meer kònden zíen Wáár de Tróepen van Farao zich bevònden, maar we beseften ook dat zíj nú NÈT zó blìnd werden als wíj èn dat zíj NÈT als wíj in het dúister tastten!? 't Samengeperste Vòlk kwàm in bewéging, eerst nog schuifelend & wanhopig tégen elkaar gedrukt opbotsend, maar allèngs ontstond er genóeg rúimte om er stévig de pàs in te zetten. Er ging gejuich òp i/d menigte vóór ons omdat er plotseling weer HÓÓP was: de farao wàs de wèg kwíjt en wíj kònden vóórúit! Ik herinner me dat ik op dàt momènt nòg níet begréép hóe het kwàm dàt de wereld plòtseling wèl weer begaanbaar geworden wàs: de paníek zàt té díep òm fatsóenlijk te kùnnen dènken? Ik vóelde 'n wìlde, díerlijke vreugde omdat ik nú ìnééns níet méér wéér-lóós òpgesloten zàt èn wèg kòn, ook al wìst ik níet wáárhéén!
Zó liepen we de héle dag, struikelend, vàllend, gegéseld door de fèlle zàndstorm, maar met onze hàrten vòl HÓÓP, want rònd 't mìddaguur werd er geschreeuwd dat de Schelfrietzee zich geopend had, dàt er 'n Wèg DÓÓR de Zéé wàs èn dat de KÒP van de Stóet al a/d Óverkant wàs?! 't Wàs 'n boodschap die van vóren naar àchteren doorgegeven werd èn díe, hóe ònwaarschijnlijk óók, Wáár Móest Zíjn, wànt WÍE zóu líegen op zó'n hàchelijk momènt àls dìt? Èn bóvendìen: hóe kòn die rúimte vóór ons òntstáán zíjn àls de Zéé òns nog steeds tegenhield? Tóen hoorde ik mezelf schreeuwen: 'GOD ZIJ GELOOFD!" 't Wàs voor 't ÉÉRST dàt ík óprëcht èn van hàrte zíjn dòchter wìlde zijn! Ik geef toe dat ik 'm bijàndere gelegenheden éven van hàrte VERVLÓEKT heb, ik blééf nu eenmaal 'n AeGYPTische die níet gehéél ìn hèm òpging zoals ik de mensen òm mij héén HÈB zíen doen, maar tóen, bij die Rietschelfzee, HÈB ìk díe 'goddelijke zòrgzaamheid' gezíen èn wèrd ìk er díep door getroffen!
28 mrt 2015 - bewerkt op 29 mrt 2015
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 22 jun 2024 47699150/12Dawiedewiedewied, koning van Israël: zó
- O 22 jun 2024 47698Is Mo dan wel zo’n heilige? Ook hij werd toch
- O 22 jun 2024 47697149 BB, vanaf het Haegs Hubertusduin reageer
- O 22 jun 2024 47696 Ik wil, zoals je weet, begrijpen in welke
- O 21 jun 2024 47695 Mosjeh, Matai, Lama: waaròm, wanneer, hoe èn
- O 20 jun 2024 47694148 G d is bij ‘m & ZÈGT: “Dit is ‘t Lànd dat
- O 20 jun 2024 47693 Het Verhaal van Mosjeh & z’n Volk is dus ook
- O 20 jun 2024 47692146 Als hij daar beneden het Gouden Kalf ziet
- O 20 jun 2024 47691145Het Verhaal van de Tien Woorden is dus met
- O 20 jun 2024 47690 Ook het volk van Mosj raakt in vertwijfeling
- O 19 jun 2024 47689 Het Verhaal dat op de Tien Woorden volgt heb
- O 19 jun 2024 4768144 Want zo schieten ze al namelijk hun doel
- O 19 jun 2024 47687 De Wetten, Regels èn Geboden’ komen direct
- O 19 jun 2024 47686143Wàt ìs zònde? Eigenlijk is ‘t gemakkelijk!
- O 18 jun 2024 47685 142 Veel Verhalen in de Bijbel, en zeker in