Gister ligt achter ons: morgen is vandaag onderweg

Weggaan
& weer thuiskomen:
'Lijden is 'n vreselijke leermeester,
maar vaak 't begin van wat 't beste in ons is.
Lijden & creativiteit zijn vaak afhankelijk van elkaar.
Pijn bewerkt 'n verschrikkelijke spanning die zich bij ons ontlaadt in 'n creatieve reactie.
Lijden kan zijn als 'n zandkorrel in 'n oester: 't kan 'n prachtige parel scheppen.'
Uit: Straight from the Heart; Reflections from Twentieth-Century Mystics
door Dick Ryan.

HN:
'Toen ik nog op Harvard doceerde over "Jezus" voor duizenden mensen van over de hele wereld,
voelde ik me ellendig. Toen stuitte ik onbewust op de krachtige stem uit m'n jeugd die tot mij sprak over de eenvoudige weg van Jezus:
ik begon me af te vragen of mijn verkondiging v/h euangelie niet de beste manier was om m'n eigen geest te verliezen & de band met 't 'goddelijke' in m'n leven kwijt te raken. Harvard is 'n zeer ambitieus instituut;
men is 'r alleen geïnteresseerd in 't allerbeste & knapste, in macht,
carrière, politieke invloed & economisch succes.
't Was niet makkelijk om juist dáár over Jezus te spreken &
ik stond onder druk om dat model v/d universiteit over te nemen,
om competitiever te worden & 'het te maken' als hoogleraar in dàt milieu.
Door de dood gescheiden v/d liefdevolle relatie met m'n moeder voelde ik me dan ook zeer eenzaam,
verlaten in m'n gebeden, niet in staat om 't aanbod te aanvaarden van hen die m'n vrinden wilden worden,
& zonder gemeenschap om me heen.

Ik wìst dat ik íets moest doen, maar ik was wanhopig omdat ik niet wist wat. In m'n gebeden begon ik Jezus te vragen om 'n uitweg uit mijn pijn.'

DR:
'Bij al wat me ook overkomt in het leven, moet ik geloven dat er ergens in de chaos en de waanzin een heilig potentieel is ~ een mogelijkheid tot een wonderbaarlijke bevrijding in het omarmen van al wat is.'

Het is weer genoeg geweest voor vandaag:
elke dag heeft genoeg aan z'n eigen leed & haar eigen vreugde?!
Ik heb gisteravond voor 't eerst in meer dan zestig jaar m'n Canadese neef teruggevonden op internet.
De laatste keer dat ik hem gezien had was hij nog een peuter/kleuter van een jaar of drie (?) die amper boven de tafel uit kon kijken
net voordat hij met z'n pa & ma in 1950 vertrok & ik was hoogstens 'n paar jaar ouder.

Z'n vader was meubelmaker & hij werd onderwijzer aan de christelijke school bij Ontario ofzo.

Later is z'n vader nog een keer teruggeweest: we gingen hem ophalen van Schiphol met 'n busje vol familieleden,
opa & opoe, z'n oudere broer & zus, m'n moeder & ik, nog 'n neef & 'n nicht, 'n stuk of tien verwanten.

Later spraken we wederzijds 'n cassettebandje in i/d jaren '60. Nog 'n paar brieven door de jaren heen.

En nú zie ik voor 't eerst z'n gezicht via Google. Hij is vóór diverse vormen van 'bijzonder onderwijs', niet voor uniformiteit,
maar wèl voor diversiteit & leren over 'de anderen' ('andersgelovigen'!

Migranten i/d familie dus (óók) 'door de eeuwen heen' & ik ben als enige v/d familie van vaders & moeders kant
'de wederhelft' van iemand uit 't Verre Oosten (ontmoet i/h Midden Oosten):
dat is ook 'evolutie'
...

Anyway,
sleep well,
dream softly & tell us all about it if you really want to
(please do so).

Ik
ga naar
droomland:
verlangend & berustend
in wat is
...