DE
vindplaats
van de ontmoeting,
waarin Iemand ZO
"IK" zegt
dat de Ander opgewekt wordt om
op haar beurt
"IK" te doen
zeggen
....
~@~
ELK
Mens
IS
als het Ware
bij wijze van spreken
met andere
woorden:
een kunstwerk dat mij als Rembrandt
Aanspreekt,
met het in 1654
geschilderde
'Bathsjeba leest de LiefdesBrief
van David'
wanneer daarin het Geheim
van de Ontmoeting met de Ander
wordt bewaard.
Een Confrontatie
zonder Kopie.
Een Liefdesbrief van de
Eeuwigheid.
Een Licht
Gebogen Hoofd
in een Duistere
Ruimte.
De Ruimte waarin
WIJ
de Toekomst peilen
en het Onheil bevroeden dat Daar
wacht.
Een
neergeslagen Blik
met 'verhalen over moord
en doodslag'.
Maar die Ruimte bevat
Meer.
Het is de Virtuele
Ruimte genaamd CyberSpace
waarin de myDiVerhalen
gehoord worden en waarin het Begin van
een Reactie
gegeven wordt.
Verborgen
achter een sluier
een Gordijn van Duisternis is daar
het Geheim
van de Aanwezigheid, een "IK",
bespeurbaar.
Een begrensde Ruimte
in de ruimte.
En
in Werkelijkheid
blijkt dat Genoeg te zijn:
om Aangesproken te worden.
Telkens
Weer.
~@~
Biedt HET LevensKracht en LevensLicht?
~@~
Het gaat HIER
en NU dus om een 'gevaarlijke' Vraag,
die de menselijke Kunstenaar compromitteert
met de Behoeften
van de
Consument.
DIT
Heelal,
Deze EEUWIGHEID:
Thuis op Aarde,
onder deze Omstandigheden
blijft de
Vraag:
KAN ik het begrijpen,
IS het duidelijk,
NEEM ik
er Iets van
mee,
kan
je het
ETEN?
Men zou
deze vraag uit Respect voor
de Eeuwenoude Wijze,
de Individuele Kunstenaar
achterwege willen
laten.
De Instructie
van Exodus echter
ontmoedigt deze vraag
niet!
ZIJ wijst
op de leefruimte
VOOR in de tent der Ontmoeting,
die geheel voor Menselijke Samenkomst
bestemd is.
DAAR staat
een Tafel gedekt met Vaatwerk,
waar Brood wordt
aangeboden.
DAAR is
een Lamp opgesteld,
die Licht verspreidt.
ZO worden
de Gasten herinnerd aan
de beide aspecten
van hun menselijk
bestaan.
Zij zijn
arme schepselen,
die brood nodig hebben om
in leven te
blijven.
Zij zien
hun menselijkheid weerspiegeld in
dat kostelijke, machtige
maar zeer broze Aardewerk,
een Schaal, een Kom,
op tafel.
En tegelijk
zijn wij rijke wezens
die het Vuur
van de Geest
met zich
meedragen.
Zij zien
zichzelf gerepresenteerd door
die hoge Kandelaar,
die volgens voorschrift moest lijken
op een Amandelboom,
in volle bloei.
~@~
Er zijn kunstenaars
die die Herinnering weten Wakker
te houden.
Cees Nooteboom beschrift
in
Rituelen uit 1980 een Japanse theekom.
Het is vaatwerk dat 'eruit zag alsof hij ontstaan was, spontaan,
niet door mensen gemaakt ....
en heerste over over zich zelf en over wie naar hem keek.
Men zou voor deze kom rustig
bang mogen zijn.'
En deze kom
ligt even later 'in honderd stukken gebroken'
op de mat,
de scherven 'als stukken gestold
en opgedroogd
bloed'.
~@~
Vincent van Gogh schilderde
voor de geboorte van het kind van zijn broer en schoonzus
de amandelboom: "Grote takken witte amandelbloesem
tegen een blauwe
lucht'.
Het
is leven
dat uitbreekt in licht, beweging,
bewustzijn,
wijsheid.
Tongen van wit
vuur op een levende
kandelaar.
En DAT terwijl de schilder en zijn broer
in datzelfde jaar 1890
overlijden.
~@~
Het kunstwerk,
waardoor deze dingen zichtbaar en bewust worden gemaakt
IS voedsel en energie.
Mensen hebben het nodig als brood en vuur.
Het is brood voor EEN dag en licht voor EEN nacht.
Meer hoeft niet,
maar als het niet meer is,
dan is het kunstwerk
niet geslaagd.
Om
ZULK werk wordt
de
kunstenaar
gevraagd.
~@~
Nogmaals,
het is een gevaarlijke vraag voor een kunstenaar.
En DAAROM voor ieder
van ons.
Wordt zo
binnen de kortste keren niet de kunst gedwongen
om dienstbaar te worden aan de behoeften
van de kijkers en
lezers?
Wordt de esthetica
dan niet horig of hoerig gemaakt
aan een benepen
moraal?
~@~
KAN
kunst ook
inderdaad verworden tot
een kitscherige wandversiering
en gedegradeerd worden
tot iets wat
miljoenen waard is
terwijl
mensenlevens
constant
worden opgeofferd
alsof ze niets
waard zijn?
Deze
gevaarlijke vraag
kan dus in geen geval
de laatste vraag
zijn.
~#~



