ALLEEN
gerichte scholing
kan Wajongeren helpen!
MEER
jonggehandicapten moeten
aan het werk.
Het is niet alleen economisch
maar ook maatschappelijk van belang:
de sleutel ligt bij het onderwijs
en een andere kijk [erop]!
Als je niet meer wordt opgemerkt,
dan kan je net zo goed niet bestaan?
We zijn maar al te vaak
onzichtbaar geworden: het is niet meer zo vanzelfsprekend
dat we meedoen.
Dat betekent dus ook:
de vinger telkens weer op de zere plek leggen!
Want jonggehandicapten
houden met speciaal onderwijs en - als ze wat ouder zijn - een Wajonguitkering
[op uiterst minimaal niveau!] nog steeds
een soort van status aparte.
ALS
ze al werken,
dat gaat op voor een kwart van de 156.000 wajongers,
dan is dat vaak nog in de sociale werkvoorziening?
Slechts 9% van hen heeft een gewone reguliere baan!
Dat is dan meestal te danken
aan een sociaal betrokken werkgever en vooral ook doorzettingsvermogen van de 'jongere' zelf,
en van ouders en leerkrachten.
Zo kreeg een autistische jongen
die het in zijn eerste baantje niet lukte hout te verzagen een functie bij het magazijn van dezelfde fabriek, waar hij nu zijn talent in rekenen en inventarisatie verder
volop kan ontplooien.
Mede tot tevredenheid van de werkgever!
Maar hij is eerder een uitzondering dan regel
en daarom gaat nu ook de Ser steeds vaker de alarmbel luiden,
die dan ook inmiddels is gehoord door de andere betrokkenen
en belangstellenden?
Want terwijl de WAO
en zijn opvolger WIA succesvol inzetten op het terugdringen van arbeidsongeschiktheid, loopt het aantal wajongers [alweer!] snel op,
naar 300.000 in 2040!
En ondanks
de strengere keuringseisen is 98% van hen
volledig arbeidsongeschikt verklaard?
Voor die toename
zijn dan ook meerdere redenen
te melden.
Zo is de gezondheidszorg
zoveel beter dat ook geestelijk- en/of lichamelijk gehandicapten
langer leven!
Daar komt dan ook nog bij
dat gemeenten hun problemen over de schutting gooien door mensen 'uit de bijstand naar de Wajong te sturen'?
Dat doet weer denken
aan het WAO~drama: mensen werden ooit levenslang in een WAO~uitkeringe geparkeerd, terwijl ze nog dolgraag wilden en konden werken?!
DIE
'mentale kijkrichting' is verkeerd
signaleerde dan ook de Commissie Werkend Perspectief die zich inzet om mensen met 'n handicap aan het werk te krijgen!
Volgens hen
valt zelfs vaak al in de kleutertijd te voorspellen OF een kind later niet of maar zeer moeilijk aan het werk kan komen.
Vreemd genoeg
wordt dat pas op hun achttiende FORMEEL vastgesteld?
DAARTUSSEN gaat dan ook heel veel kostbare tijd verloren!
We kunnen nu dan ook veel beter gaan pleiten voor 'nul~tolerantie':
we moeten en kunnen niet meer zomaar accepteren dat er ook maar EEN Wajonger aan de zijlijn blijft staan om wat voor reden
dan ook
...
Maar
hoe krijg je het roer om?
De Ser geeft in zijn advies al enkele voorzetten!
"ONTSCHOTTING" tussen de ministeries om zorgleerlingen beter te kunnen opvangen is er EEN van!
Scholem moeten ook MEER dan NU gehandicapte kinderen voorbereiden dat ze later [vrijwilligers]werk kunnen gaan doen!
NU
zijn er 'perverse prikkels' die dat ontmoedigen:
jongeren met psychische beperkingen kunnen vaak net niet voldoen aan de diploma-eisen voor mbo-3 of mbo-4. Maar zonder dat diploma krijgen scholen niet alle kosten voor de leerling vergoed, kortom,
ze worden niet voldoende gestimuleerd
om extra energie in het te steken?
Wajongers die studeren
worden nogal eens gekort op hun studiefinanciering:
als ze gaan werken is er dan weer de dreiging
van de armoedeval!
Gelukkig
is nu die handschoen
al hier en daar opgepakt,
zowel bij het speciaal onderwijs als ook bij 't UWV:
die houdt een proef met een methode
om vaardigheden die nodig zijn voor het werk
al heel vroeg te toetsen.
Ik wens een ieder
dan ook vandaag weer een zinvolle,
nuttige, plezierige, hoopgevende, bevredigende en aangename dagvulling toe:
er gaat niets boven plezier hebben in je leven, je nuttig en gewenst voelen,
en dan ook zo nu en dan een verdiende pauze te nemen,
en aan het einde van de werk- of studiedag
samen of alleen wat gemoedelijk
'uit te blazen'?!



