Genoeg?

't Gaat erom
dat we ons ook kunnen ontwikkelen tot 'mensch'
omdat we gewoon die intelligentie [van huis uit] in huis hebben
en niet meer gestuurd zijn door de ene of andere eis van wat voor
'kerkelijke richting' dan ook.

Kerkelijke gebondenheid
wijst meer een gigantische inflatie en verkokering
dan op een gelovige uitstraling via een eigen levenshouding
die openstaat voor alle richtingen en orientaties van alle mensen
in alle tijden en op alle plaatsen.

Het gaat juist om die combinatie van spanning en ontspanning
die ons in staat stelt om elkaar met een open vizier tegemoet te treden
zonder telkens weer te blijven vallen in onze eigen valkuilen die men vroeger placht te graven
voor 'de anderen'.

Ik kan niet anders
dan blijven toegeven aan de overweldige invloed
van de meest uiteenlopende mensen uit allerlei rassen & landen die
blijk gaven van hun open houding ten opzichte van mensen
van alle tijden en andere plaatsen.

Loodrecht op zo'n
bewustzijn staat 't dwangmatige gekanker
van pis- & zwartkijkers, koffiedikfanaten, zweverige fanatieke hansworsten
verspreiders van vuur en verdoemenis die uiteindelijk weer zou kunnen leiden
tot 't afvuren van atomaire raketten, verdere verspreiding van biologische wapens
& zinloze aanslagen met alle beschikbare [il]legale
chemische 'strijdmiddelen'.

Die herkenning van onszelf
in de ander en van de ander in onszelf is
de eigenlijke basis van ons leven op aarde:
het zijn niet alleen nog maar woorden, vrijblijvende begrippen
en zweverige bespiegelingen, maar het leven voor wat we belangrijk vinden:
doen wat we zeggen en onder woorden willen blijven brengen
van wat we ontdekken dat we
'aan het doen zijn'.

Alleen zo
kan iedere orientatie van mensen tot z'n recht komen
met alle beperkingen van tijd, plaats en taal
die ons telkens weer belemmeren?!

De mens is goed noch slecht.
't Hoogste goed dat we ooit zullen hebben is onze relatieve vrijheid.
Vanuit die vrijheid hebben we pas echt de mogelijkheid om in elke situatie
onderscheid te kunnen maken tussen wat ziekmakend
en genezend is, wat heiligend en helend is
inplaats van bezoedelend
en vervuilend.

Dat is dan ook
een continu menselijk leerproces
dat geen einde kent voorzover we weten.
Het betekent dus nu vooral ook oefening
om al die 'oude tradities' te verbinden met inzicht in onze dagelijke praktijk
van ons eigen doen en laten, elke dag [en nacht]
weer opnieuw.

In de opvoeding van onze kinderen
is het belangrijker wat we hen voorleven dan wat we zeggen.
Zorg dat je gelukkig bent en leef dat vooral ook voor en door in je gewone leven
van 'n "Elckerlyc in Alledagsland": op je eigen wijze.

Niemand anders kan dat voor je doen
zolang je leeft. Wees 'uit een stuk', laat ook gewoon je zwakheden & kwetsbaarheden zien.
Het is juist die samenhang van alles waarmee we te maken krijgen
die perspectief aanbrengt
in ons bestaan
...

Het gaat niet meer
om abstracte 'waarheden',
zogenaamde definitieve formuleringen & aanverwante uitsluitingen van de anderen,
maar om ons inclusief [be]leven.

Inzicht in die wijsheid
is ieders eigen verantwoordelijkheid
omdat ze altijd onderwerp blijven van onderzoek,
discussie & toetsing in de praktijk, altijd in samenspraak
met elkaar en met onze menselijke tradities,
mogelijkheden en beperkingen.

Het gaat
om wat deelbaar is
en waarover we kunnen spreken
zonder elkaar aan te vallen en af te vallen.
Persoonlijke spirituele ervaringen zijn allemaal mooi en prachtig,
maar we hebben onze taal en tekens nodig om die te delen met
elk ander.

Taal,
speciaal ook bijbelse taal
en 't z.g. 'evangelische' vervolg daarop
door alle eeuwen heen is als dat licht op ons pad van binnenuit & van buitenaf
ook in donkerste tijden vol van rampspoed
en ellende.

Het blijft een mysterie
waar we allemaal deel van uitmaken op eigen wijze:
levende woorden brengen geen dood
en verderf.

Gezamenlijk leren,
in samen- & tegenspraak,
gericht op het vinden van antwoorden op de vraag wat heiligend,
helend, vervullend, vervolmakend is: daar gaat het om
telkens weer.

ECHTE
menselijke betekenis
is iets wat we ontvangen en geven,
wat we voorleven en waardoor we leven:
dat is ook de oorspronkelijke levengevende betekenis
van 't 'drieletterwoordje' "G D": 't bestaat alleen maar
omdat het gebeurt tussen alle vormen van leven en in ons geval
'tussen mensen' en alles waar we mee
te maken krijgen gedurende
ons korte [of
wat langere]
'bestaan'.