gelukszoeker

~*~
Elke nacht
is het weer raak!
Schijnbaar eindeloze boeiende dromen
die misschien maar heel kort
duurden?
Zal wel komen
door de getrokken tand des tijds
met z'n napijn
...
Wat wel
duidelijk lijkt te worden daardoor
is dat heel veel plus~ & minervaringen diepe wortels hebben.
En dat daarover in dromen meer wordt blootgelegd
dan ik bij m'n normale bewustzijn
wil toegeven.
Het is ook duidelijk
dat geluk zich voordoet in velerlei vormen en allerlei contexten.
Voor sommigen betekent het verwezenlijken van een ambitie
een intens geluk.
Bij anderen,
die hun doel te hoog stellen, kan het onvermogen om daaraan te voldoen
hen veroordelen tot een leven vol van zelfopgelegde
mislukkingen en teleurstelling.
Voor de
'gelukkigen' onder ons
die hun doel niet zo hoog stellen,
kunnen er meer kleine geluksmomenten zijn
die alles bij elkaar tot een redelijk gelukkig leven
kunnen leiden.
Het geheim
van het vergroten
van het 'doelgerelateerde geluk'
schuilt in de acceptatie van het feit
dat de menselijke soort niet geschikt is voor een leven vol onbeduidende,
herhaalde gedragingen zonder serieuzer
uitdagingen
...
Natuurlijk hebben we
allemaal onze dagelijkse plichten,
maar die zouden ons leven niet mogen domineren.
We moeten een deel van onze dagelijkse energie bewaren
voor een haalbaar doel
op lange termijn.
Dat doel
moet dan wel realistisch zijn ~ niet te hoog of te laag gesteld ~
en passend binnen ons vermogen.
Als ons werk
- ons beroep of onze baan -
gevarieerd en uitdagend is, dan behoren we tot de 'gelukkigen'
die niet veel andere doelen
meer nodig hebben
om 'gelukkig
te blijven'?
Maar als ons dagelijks werk
alleen nog maar bestaat uit routinehandelingen en elke uitdaging mist,
of als we noodgedwongen werkloos/ziek thuiszitten,
dan moeten we een vrijetijdsbesteding zoeken
die een uitdaging biedt die past
bij onze aanleg.
Alleen op die manier
{RAK KACH!}
kunnen we hopen
de vreugde van een symbolische jacht te mogen smaken,
om ons oerinstinct als 'verzamelaars/jagers/ontdekkers'
te kunnen bevredigen.
Voor hen die
overmatig consumptief zijn ingesteld,
betekent winst het hoogste goed?
Serieuze competitie kan gemakkelijk resulteren in pijnlijke verliezen
die het geluk een tijdlang in de weg kunnen staan.
De drang tot competitie
die ons drijft tot het najagen van allerlei explosieve momenten van triomf,
kan echter op duizend minder verheven manieren worden bevredigd,
die geen van alle erg serieus genomen
hoeven te worden?
Sport en spel
kunnen ons de gelegenheid geven
om vele momenten van geluk te beleven
zonder dat het erg veel pijn doet
als we 'verliezen'!
Wanneer we een spel winnen,
dan kunnen we onszelf voorhouden dat het bijzonder belangwekkend was,
maar als we verliezen kunnen we net zo gemakkelijk bedenken
dat het resultaat van de wedstrijd
niet echt telde!
Dit 'dubbeldenken'
is moeilijk vol te houden bij belangrijke wedstrijden
maar gemakkelijk bij
onbelangrijke?
Op die manier
kunnen we onze bronnen van competitief geluk flink uitbreiden
en daar schijnt nogal eens behoefte aan te zijn onder de nakomelingen van homomuchomachobonobomydi'ensis!
In volledige
tegenstelling hiermee
is het geluk dat we ontlenen aan het bevredigen van onze oeroude drang om anderen bij te staan:
de vreugde van het helpen en zorgen, vooral als het om eigen kinderen gaat,
maar ook wanneer het alle andere leden
van de 'stam'
betreft
...
DIT is iets
waar moralisten
zich meestal op laten voorstaan:
alleen hun lessen zouden ons behulpzaamheid hebben bijgebracht.
In werkelijkheid is het echter een basiselement van de menselijke natuur,
waarvoor we ons {r}evolutionaire verleden
zouden moeten
bedanken.
De vreugde
die voortkomt uit de liefde voor een partner,
een kind of een grootouder
is iets wat ons veel intens gelukkige momenten kan bezorgen,
maar voor degenen die geen geluk hebben in de liefde of met hun familie
kan het een pijnlijk
gemis zijn.
In dergelijke gevallen
kan men naar een vervanging zoeken:
huisdieren zoals honden, katten, vogels en vissen
vullen voor veel mensen een leegte open worden zodoende een soort van kinderen
die heel veel vreugde geven aan hen die anders niet zouden weten
aan wie zij hun liefde kwijt moeten.
Omdat het slechts vervangimgsmiddelen zijn,
worden mensen die over hun huisdieren praten als hun 'baby' of hun 'kind'
soms belachelijk gemaakt, maar dit soort kritiek is ondoordacht
en oneerlijk.
Andere mensen
die een uitlaatklep zoeken voor hun aangeboren altruisme,
kunnen die vinden op het gebied van liefdadigheid,
wanneer een speciale categorie mensen ~ zieken, armen, hongeigen en behoeftigen ~
signalen van hulpeloosheid afgeven die een beroep doen
op de behulpzaamheid van degenen die iets meer
'geluk hebben gehad'?
Triest genoeg
is er geen tekort aan mensen of dieren
die hulpbehoevend zijn
en wie zich graag inzet voor een ander,
kan in dit werk grote voldoening
vinden.
De zon
schijnt in de tuin.
De lucht is helemaal blauw.
Alles is groen en de vruchten rijpen.
Er zijn dingen die gedaan moeten worden.
Het oud papier staat aan de weg om opgehaald te worden.
Ik ga wat drinken want het eten gaat nog noet zo best, dus daarmee wacht ik
tot ik het echt niet meer
kan laten.
Dit
wordt dus
[ongeveer]
de 22.365-tigste dag van mijn leven
en dit was 'mydiverhaaltje' nummer 'drie- of vierduizendzoveel':
allemaal een kwestie van puur toeval
en het betekenis geven
daaraan.

~@~
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende