gekust {op de mydiplaats rust}


HET
valt dus
blijkbaar niet mee
om te leren luisteren
naar jezelf, de anderen en
'onze verborgen
bondgenoot'?

Je hebt het zo druk
met reageren op wat er in je leven gebeurt of niet gebeurt,
dat je bijna helemaal geen tijd meer hebt om jouw ervaring te proeven,
tot je door te laten dringen en er
echt iets aan te hebben!

Je voelt
je vreugde of angst, jouw woede
of verdriet niet
...

Dat is dan jammer.
Je verspilt zoveel tijd met buiten jezelf te zoeken naar oplossingen voor jouw problemen,
terwijl wanneer je gewoon de tijd zou nemen om in aandacht bij jezelf te zijn,
de oplossingen en antwoorden spontaan in je opkomen?

Leer dus liever
NU
[nu het nog kan] om jouw ervaring tot je door te laten dringen
en 'erbij' te zijn!

Ik zeg niet 'probeer het uit te puzzelen'.
"Erbij zijn" is geen analytische activiteit. Sterker nog: erken dat jij jouw ervaring
NIET
uit kunt puzzelen.
Je kunt er ofwel 'bij' zijn,
OF
je kunt het verstandelijk beredeneren,
wat uiteraard weer een [zoveelste] vlucht is!

ELKE
seconde
krijg je suggesties
die jou kunnen helpen om het schip van jouw leven weer op koers te sturen.
Maar je kunt die suggesties niet horen als je de tijd niet neemt
om te 'zijn' en te 'luisteren'?

Ironisch genoeg
is het zo dat de noodzaak tot rust en luisteren het grootst is
op die momenten dat je het verwoedst bezig bent om jouw problemen uit te puzzelen en te 'regelen'.
Het kan zijn dat je dat aanvankelijk
niet beseft.

Maar
het moet je toch onderhand wel opvallen
dat de zaken warriger worden naarmate je harder bezig bent
om ze uit te puzzelen
...

VROEG
of laat
geef ook jij
[tat tvam asi: rak
KACH!] jouw pogingen om jouw leven 'goed te laten lopen' op.
En dan vraag jij je misschien eindelijk pas goed af:
"HOE KOMT HET
dat ik in deze overgangsperiode zit? Is het soms zo dat ik mijn aandacht moet verleggen?"
En DAN pas leer je te luisteren naar het antwoord.
Als je regelrecht op een botsing afstevent,
dan luidt het antwoord dat je krijgt meestal:
"KALM AAN,
kijk om je heen. Misschien kom je in werkelijkheid niet uit waar je DENKT uit te komen!"
DAT is zo op het eerste oog geen echt fantastisch antwoord, maar het is voldoende om je de volgende stap te helpen nemen ...

VAART MINDEREN
en om je heen kijken is het begin van de koerscorrectie!
Zolang de zaken soepel verlopen hoef je niet te streven naar correctie.
Maar wanneer het water woelig wordt, DAN doe je er goed aan om te leren pauzeren en jouw koers te overdenken?

Een klein beetje
'introspectie' op het juiste moment
kan een grondig verschil uitmaken
in jouw leven ...

Er zijn momenten
waarop de uiterlijke werkelijkheid je simpelweg in het nauw drijft en de enig deugdelijke plek waar je nog heenkunt je binnenste is.

Nogmaals:
ik vraag je niet om twee uur per dag te mediteren.
En ik zeg evenmin dat regelmatige meditatie je niet van dienst kan zijn.
Ik zeg alleen maar dat er nu eenmaal periodes in jouw leven zijn waarin je vooral STIL moet zijn en kunt leren luisteren.

Wanneer je DAT leert,
om DAT soort momenten te eerbiedigen,
DAN kun je en zul je jezelf en anderen een hoop verdriet besparen ...
Hoe beter jij naar jouw innerlijk leert luisteren,
des te beter jij bij JOUW ervaring kunt 'zijn'
wanneer die optreedt.

Je ontwikkelt
dan ook een deelgenootschap met jouw leven,
de bereidheid om eraan deel te nemen,
en al wat zich voordoet te VOELEN
EN TE BELEVEN!

Wanneer je weigert
om die tijd te nemen
om jouw ervaring werkelijk te beleven,
dan lijkt het alsof jij het slachtoffer bent van wat er in jouw leven gebeurt,
en DAT is een enorme zelfmisleiding?

Je verhoudt je tot jouw ervaring
als was het iets wat je moet overwinnen en de baas moet worden.
En als jouw ervaring weigert zich naar jouw verwachtingen te voegen,
dan heb je het gevoel dat je ten onrechte gestraft wordt.
Maar dat is NIET wat er aan de hand is:
je ervaart daarentegen louter de negatieve gevolgen van jouw behoefte om de zaak in de hand te hebben en te houden!

Je staat niet open voor jouw ervaring.
Je verhoudt je er niet voortdurend toe: je bent er niet mee in dialoog ...
Geen wonder dus dat je er een haat-liefdeverhouding mee hebt?
Je bent er dol op wanneer 'het' gaat zoals JIJ wilt en je hebt er de pest aan wanneer dat NIET het geval is.
Je maakt er een zwart-wit-ervaring van en het leven lijkt voor jou dan ofwel een volkomen zegen
ofwel een volkomen straf?

De
WAARHEID
is
dat het leven jou zegent
NOCH
straft:
het werkt met je mee teneinde je te helpen ontwaken voor de waarheid
omtrent wie je
ECHT
bent!

Het leven
is onze leermeester:
het geeft je voortdurend feedback, voortdurende correctie,
maar
JIJ
besloot om
niet te luisteren?

Besluiten om te luisteren
wil zeggen dat jij je ook overgeeft
aan jouw deelgenootschap
met het leven.

Het betekent
dat je de dans van gedachte,
handeling en correctie
accepteert.

Het betekent
dat jij ook dit allemaal ervaart
als een noodzakelijk zij het onaangenaam deel
van jouw leerproces.

@
engel
24 feb 2007 - bewerkt op 04 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende