Gek?

Meestal zit er in mijn dromen wel iets 'logisch, begijpelijks, herleidbaars, realistisch' ofzo, maar dit laatste droomverhaal was nu weer eens een keer volkomen 'opholgeslagen'! Dat is eigenlijk ook het vreemdste wat me aan sommige dromen opvalt: het zien van dingen die je niet echt herkent of ooit hebt meegemaakt? In dit geval was ik m'n wederhelft kwijt @ Sliedrecht wat op zichzelf al vreemd is, maar goed, dat zou ergens nog wel 'kunnen' ... 't Gekke in dit droomgeval was vooral 't totaal andere 'landschap'! 't Was niet eens 'n Hollands dorp aan de rivier meer met een dijk door het vlakke land, maar een oeroud Nederlands stadje geworden met allerlei hoogtever-schillen & koddige straatjes met bruggetjes, walletjes, mooie oudhollandse huisjes vol beeldhouwwerk & overal ijs & sneeuw, maar toch heel goed begaanbaar ondanks al die gladheid. Mensen van alle leeftijden gleden, schaatsten, sleeden & liepen op & neer & af aan aan: overal was 't druk & mijn dromen leek meer op 'n gemeubileerde achtbaan met dat mengsel van oudhollandse oerstadjes met overdreven hoogteverschillen, dan op iets 'normaal herkenbaars'?! 't Enige touw dat ik eraan vast kon knopen bestond uit stukjes vage herinneringen
van 'vroeger tijden' van stadjes & dorpjes uit de Middeleeuwen, de Franse Tijd & wat daar ongeveer tussenin lag aan kaden, dijken, be- vroren waterwegen, bruggetjes, kastelen, muren, torentjes, bakstenen huizen opgesierd met beeldhouwwerk in grijze steen & mensen die het grootste plezier hadden, vooral in groepen met klederdrachten om massaal aan 't wandelen waren door dat overdreven opgehoogde landschap van schilders, beeldhouwers, zeelui, boeren, burgers & buitenlui die massaal heen & weer flaneerden over al dat ijs die alles~
bedekkende ijzige witheid vol hoogteverschillen die ik moeiteloos passeerde op mijn zoektocht naar de 'verloren Verre Oosterse levens-gezel die nergens meer te bekennen was. De enige verklaring naast verwondering over 'n museumlandschap van oude schilderijtjes, was een mengsel van losstaande flarden vol (on)mogelijkheden? Merkwaardig hoe een 'losgeslagen/vastliggend/lichamelijk/dromend' lichaam 'r zulke eigen fantasiewerelden van brouwt: lang bedolven kinderlijke 'herinneringen' aan oudhollandse schilderijtjes gemengd met middel-eeuwse kneuterige huisjes, gebouwtjes, bruggetjes, hellingen, ijs~ & sneeuwlandschappen, winterpret & 'kouwe drukte' terwijl ik daar dan blijkbaar doorheengleed op zoek naar de uit het oog verloren geliefde die ineens nergens meer te bekennen was ... 'n Combinatie van 'n kinderlijke verlatingsangst, 't onvermijdelijke scheiden vroeger of later in je leven & dat alles in 'n overdreven/natuurlijk pop-up decor ...
sneakyengelblozen
14 sep 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende