Geestelijklevengevoelverstandgroei: menswording?


*

Welk verlies heb ik te nemen
als ik niet in het verleden wil blijven hangen
maar meer open wil staan voor andere,
nieuwe mogelijkheden?

Hoe kan ik loslaten
dat een specifieke persoon mij dankbaar moet zijn?
En wat is mijn {verborgen} reden dat ik
zijn/haar dankbaarheid wil?

HOE ga ik mezelf
vandaag gelukkig maken?

OF
een ander?

Wanneer je nu
eens kijkt naar het 'verleden'
waar mensen jou iets hebben aangedaan:
WAAR zit er dan nog pijn vast, boosheid en verdriet?
WAAR zie je dat je energie blijft steken in een verleden dat niet meer
te veranderen valt: en wil je dat nog steeds,
of eigenlijk liever niet?

WAAR speel je mee
in het toneelstuk van het gekwetste ik,
dat honderden bedrijven, maar geen einde kent:
OF laat je los en componeer je nu
je eigen lied?

WANT
het is jouw myDi~wereld, jouw myDi~verhaal
en jouw myDi~beslissing ...

EN JIJ bepaalt of je gekwetst wilt zijn!

HOE zou het zijn als je de ander vrij zou laten?

EN ZO jezelf bevrijdde waar je eerst
jezelf verried?

PROBEER 'het' maar in myDi~privee~lezerslijst of
in het ~openbaar!

Schrijf
alles op
over een situatie waarin jou,
naar jouw mening, onrecht of pijn is aangedaan.
DOORVOEL 'het' en zet er een streep onder.
Draai het vel papier {of wat dan ook} om
en beschrijf hoe de situatie, naar jouw mening,
HAD moeten zijn.
Doorvoel het en zet er
een streep
onder.



NU
heb je
nog {minstens} drie
verschillende keuzes
over:

Je
verbrandt of
versnippert het papier
{of wat dan ook},
terwijl je zegt:
"Ik vergeef je en
laat je
los!"

Je
kunt of
wilt niet vergeven
en loslaten:
draag het papier
{of wat dan ook}
bij je
en herlees het
af en toe
tot je het wellicht
WEL
wilt.

Je
hebt nog
wat uit te
spreken met de Ander
om los te laten en
zoekt contact om
dat te
doen
...

"Het
valt niet
mee om ons
gevoel iets aan het verstand
te brengen?"

DAAROM
gaan al
die myDi~bijbelverhalen over
'dat soort dingen'.
Tussen de vrolijke bruiloft in Kana
en het 'kruis van Yeshu'
horen we maar
weinig meer over Miryam in
de evangelies.

WEL
is zij erbij
wanneer Yeshua dit toch harde woord laat horen:
"WIE is mijn moeder, wie zijn mijn broeders en mijn zusters?"
En terwijl hij zijn blik laat rondgaan over de leerlingen die in een kring
om hem heen zitten, voegt hij eraan toe:
"ZIEHIER mijn moeder en mijn broeders. Want al wie de wil doet van G*D,
is mij tot broeder, zuster en moeder!"
{Marc 3:31~35 vergelijk met
Mattai 12:46~50 &
Luc 8:19~21 ...

HIER moet Miryam iets
van het zwaard waarover de 'oude taaie' Sjimon sprak,
hebben gevoeld tot in haar eigen ziel!
Heeft ze die woorden begrepen?
Elders had Yeshu het eveneens over zijn komst als 'een zwaard'
dat verdeeldheid brengt 'tussen zoon en vader, moeder en dochter,
schoonmoeder en schoondochter ...'
{Mattai 10:34~36 &
Luc 12:51~53} ...

De familiale verwantschap
is geen gegarandeerde basis voor de toegang tot de ruimte
waarin Yehoshua haMasjiach staat en waartoe hij ons allen voortdurend
blijft uitnodigen ...

Het zwaard komt om
de nodige afstand te scheppen in de
meest natuurlijke banden.

Over de reactie van Miryam
horen we niets:
ze is er wel bij en neemt het dus ook weer in zich op maar
de geheime weg van die woorden naar de bodem van haar hart
kennen we echter niet.

DIE STILTE is groot.
Laten we die maar niet verder ontluisteren met
allerlei psychologische wildwest conclusies ...

Het grote geestesleven
is vaak veel dieper en stiller
dan de rijkste schakeringen van
het gevoel!

Het stilzwijgen van de
goedbedoelende evangelisten nodigt ons uit
om ons aan geen ENKEL verklarend schema 'vast te klampen'.
Uitleg en verklaringen schieten hier tekort!

Miryam zwijgt,
neemt het woord van haar kind in zich op,
en trekt zo verder, nog stiller
dan voorheen.

HOE
kan iemand groeien
als hij in een ander alleen zichzelf
zoekt?

Vaak
horen we
in de woorden van een Ander,
in het Beeld dat hij probeert te schetsen, slechts de Bevestiging van
wat we zelf denken en we ontkennen de Andere dingen
die hij zegt.

Heel
vriendelijk zeggen we dan:
"Ja, maar ..."
NA een korte instemming
slopen we vervolgens genadeloos het beeld van de ander
zoals dat bij ons
overkwam.

"HET" strookte niet
met onze persoonlijke ervaringen
en het beeld dat we daaruit zelf hebben opgebouwd:
we willen de ander overtuigen van ons gelijk want misschien
'leert hij daar wat van'.

We vergeten
dat het beeld van de ander
OOK op diens persoonlijke ervaringen is gebaseerd en dat we daarom
mogelijk ook iets van die ander zouden
kunnen leren.

PAS als we
ons maar~loos openstellen
zijn we in staat om uit de verschillende beelden van de verschillende mensen gezamenlijk een nieuw en completer
beeld te maken.

ER IS PAS groei
als we ons openstellen
voor het gelijk van de ander en dat gelijk in ons zelf
proberen te vinden:
het gelijk van de Ander
wordt dan ons
Geluk.

*
engel
25 sep 2004 - bewerkt op 02 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende