't
Meest opvallende
aan al die mydibijbelverhaaltjes
is dus niet eens zozeer wat er gebeurt
of verondersteld wordt te hebben plaatsgevonden
tussen Genesis & Apocalyps
maar de bovennatuurlijke accenten
die er aan worden verleend:
G d schept,
zweeft, zegt, maakt,
plaatst, heerst, ziet, rust, vormt, zegent,
legt aan, brengt, stelt mensen aan om te bewerken
& te bewaken & hield hen voor wat wel & niet te eten
en te drinken, G d denkt, vormt, brengt samen, opereert,
hecht naakt aan elkaar en schaamt zich niet ...
Alleen heeft hij blijkbaar toch wel iets tegen op slangen, gif,
psychedelicatessen, alcohol, drugs, ongehoorzaamheid, aanranden, verkrachten, domheid & doodslaan?
Met andere woorden: niets menselijks is hem vreemd, onbekend, onverschillig:
& niets 'goddelijks' of 'duivels' is 'de mens vreemd' die alles onderbrengt via mimiek en gebaren
in taal & teken, onzekerheid, schaamte, afgunst, jaloezie & verhalen.
Vijfduizend/tienduizend, honderduizend
of een miljoen jaar
oude collectieve ervaringen/herinneringen/legende/mythen & gelijkenissen
in & rond de z.g. Vruchtbare Halve Maan van de Eufraat, Tigris, Yardeen & Nijl!
Laag op laag & generatie na generatie kinderverhalen over alles wat mensen ontdenken
rondom en binnenin onszelf als mannen, vrouwen & kinderen ...
Mattheus Gargon van 300 jaar geleden
gaat dus door
op al die OT
& NOT mydibijbelverhaaltjes
in de taal & 't begrip van
die tijd rond 't jaar 1700 na Christus,
& herhaalt, vertaalt, herschrijft & bewijst
zijn waarheid op eigen wijs
op grond van Matai XXVI
& vervolgt aldus:
Maar hoe gering ook deeze bloedloon geweest zy,
is die nochtans merkwaardig;
niet alleen, om dat een geringe slaaf op dertig zilverlingen by de Jooden geschat,
& JC daar voor den verrader weil was:
maar inzonderheid. om dat het profeetisch woord dien prijs
uitdruklijk voorspeld {!},
en die godvergetene handeling van Judas met den grooten Raad,
levendig aldus afmaalt;
want ik hadde tot hen lieden gezegt,
indien 't goed is in uwe oogen, brengt mijnen loon,
en zo niet, laat het na, en zy hebben mijnen loon gewogen,
dertig zilverlingen,
~~~
een heerlijke prijs, welken ik
waardig geacht ben
geweest van
hen! Alle
NOT~verhalen
bestaan uit teksten
uit 't z.g. OT!!!
Hier gaat hij dus verder & voort met Zecharya/Zacharia 11
dat we al eerder aanhaalden over de veehandelaars & de herder met de staf Vriendelijkheid
& de stok Eenheid van 500 jaar daarvoor
zodat het voorspelde bovennatuurlijke,
vooraf bepaalde goddelijk gebeuren
zich verder kan ontplooien
via al die vreemde
mydiverhalen
vanaf 'het
Begin'
tot aan
het "Definitieve Einde"
en zo 'het gewone'
de glans te geven van het 'goddelijke'?!
Ik zei tegen hen:
"Als u tevreden bent,
keer me dan mijn loon uit;
zo niet, laat het dan maar!"
En ze betaalden mij mij loon uit, dertig sjekel zilver.
Toen zei de Eeuwige tegen mij:
"Breng het maar naar de smelter,
dat vorstelijke loon dat zij me waard vinden!"
Dus smeet ik dat zilver bij de smelter i/d tempel neer,
& ik sloeg ook mijn andere staf, Eenheid, in stukken,
om de broederschap tussen Yehoedah
& Yisraeel te verbreken.
Toen zei de
Eeuwige
tegen mij:
"Rust
je nogmaals
toe als een herder,
als een die niet deugt.
Ik zal immers in dit land een herder laten optreden
die zich om het verdoolde schaap niet bekommert en het
afgedwaalde niet zoekt, die het gekwetste niet
geneest en het gezonde niet verzorgt,
maar die het vlees van
de vette dieren opeet
en afkluift tot
op het
bot!"
Kortom:
al het
'doodgewone', 'alledaagse', 'normale'
& 'vanzelfsprekende' krijgt een dubbele bodem,
een extra speciale betekenis, een richting aangevende,
beslissende. kiezende mydi-dimensie voor alle mensen
van alle tijden & plaatsen, compleet
met brandpunten & focus op
"YHWH" die was en
wordende is en
blijft in
ons.
