Geen wonder dus in geval van stress & de fles ...

Geen wonder dat men vroeger 'toen alles nog heel anders was' de neiging had om alle problemen onder te brengen in schuld & boete: 't naakte strijden om 'bestaan' met werkelijke & verzonnen machten & krachten, geesten, spoken, engelen, duivels, bezweringen enzovoort.

Men dacht 'n zonde te hebben begaan tegen aardse/helse/hemelse goden: sloeg aan 't offeren/bidden/smeken & ritualiseren/sublimeren?!

Angst & vrees kan ook lijken op depressie: bij beide komen er gevoelens voor van verdriet en gebrek aan zelfvertrouwen e.d. Er zijn wel verschillen: óók in de medicijnen die men er tegenwoordig voor slikt naast 'gebeden, alcohol, lekkere hapjes en slokjes, daad & drang' ...

Stress kan gevaarlijk zijn in 't gezin & op straat: vooral jonge kinderen vragen vaak veel aandacht, wat 'n grote belasting voor ouders en verzorgers kan zijn, en daardoor kunnen ouders minder oplettend worden, wat weer tot gevolg kan hebben dat kinderen te dicht bij vuur & zich branden, of er ontstaat 'n heilloze kringloop van overmatige schuldgevoelens, 'rituele drogredenen, schelden, slaan & afstraffen' ....

Waarom gebruiken mensen tegenwoordig nu steeds meer kalmerende middelen om 'al die stress' nog te kunnen bestrijden? Iedereen kan tegenwoordig tranquillizers voorgeschreven krijgen als de oudere huis-tuin-&-keukenmiddeltjes niet meer lijken te helpen, tenminste als 'n dokter vindt dat die angsten & zorgen ernstig 'genoeg' zijn & veel teveel invloed op iemands leven hebben. Dat geldt voor mensen in alle lagen v/d bevolking ~ kantoor- & winkelpersoneel, leraren & professoren, gepensioneerde treinmachinisten & -conducteurs, metselaars en astronauten: iedereen is natuurlijk wel eens angstig, maar 't zou wel raar zijn als doktoren maar meteen kalmeringstabletten voor zouden stellen zonder eerst iets anders geprobeerd te hebben?!

'n Tranquillizer zou bijvoorbeeld scholieren met examenangst niet helpen: dat zou juist z'n/d'r geheugen & concentratievermogen verminderen. Daarnaast zou diegene niet zo alert & waarschijnlijk veel te moe zijn. Iemand met deze & dergelijke zorgen is meer gebaat bij 'n goed gesprek met ouders/verzorgers, leraar/begeleider of iemand anders die men ver-trouwt. Iemand die al wat ouder is & zich zorgen maakt over werkloosheid of vervroegd met pensioen moeten is ook meer gebaat bij een oplossing in de hoek van gesprekken of training in nieuwe vaardigheden dan 't slikken van pillen, kroegtijgerschap, seksverslaving & shit!!

Uit medisch onderzoek bleek dat vrouwen drie keer vaker kalmeringsmiddelen voorgeschreven kregen dan mannen & niemand weet exact waarom? 't Zou kunnen dat medici bij vrouwen eerder geneigd zijn 'rustgevers' voor te schrijven dan bij mannen?

'n Andere theorie zegt dat mannen zorgen & stress eerder oppotten & net doen alsof 't niet belangrijk genoeg is: zij zullen met zulke problemen minder snel bij doktoren te rade gaan, terwijl vrouwen dat wel doen als er iets niet goed gaat. Ze willen boven tafel krijgen wat mis is: er iets aan doen!