Gebroken

Ik weet niet waar ik moet beginnen. ik voel me gebroken. verloren.
Normaal ben ik een grote sterke gast, nu niet meer dan een hoopje ellende.

Ik had nooit gedacht ooit nog eens een site als deze te bezoeken, want ja, dat past natuurlijk niet weer bij mijn stoere imago, maar ik moet wel nu, want mijn leven voelt als een grote puinhoop.

Even wat informatie vooraf: ik ben 22, studeer, doe aan voetbal en kickboxen en zit in een vriendengroep waar stoer, macho, zuipen en meiden versieren de norm is. Nu is het zo dat ik aan de eerste drie voorwaarden wel voldoe, maar mijn probleem ligt bij het laatste punt: ik heb sinds bijna twee jaar volkomen in het geheim een vriend.

hoewel ik weet dat hij er altijd best veel moeite heeft gehad, kon hij het accepteren om onze relatie geheim te houden. want naast dat het duidelijk niet binnen de cultuur van mijn vriendengroep past, zal ik 100% zeker mijn ouders kwijtraken mochten ze hier achter komen. Zij hebben zelfs wel eens meegelopen in een protest tegen homo's, dus dat zegt wel genoeg.

Ik leid nu al jarenlang een dubbelleven met twee uitersten. Aan de ene kant mijn ouders en mijn vriendengroep, waar ik de stoere gast uithang en me altijd maar groot hou, en aan de andere kant mijn vriend, waar ik echt mezelf bij kan zijn.

ik weet hoe gezegend ik was dat ik op deze manier bij hem kon blijven, zonder het te vertellen want ik weet dat hij er best veel moeite mee had. Maar nu heb ik het verpest.

Ik vierde gister voor mn vrienden mijn 22ste verjaardag. En natuurlijk kon mijn vriend daar niet bij zijn, wat al moeilijk genoeg voor hem en ook wel voor mij was. Maar wat veel erger is, is dat het helemaal is misgelopen vannacht.

we hadden al behoorlijk wat biertjes op en ik ging op een gegeven moment met een vriend de uitdaging aan wie het mannelijkst zou zijn door te kijken wie als eerst twee glazen bier naar binnen kon gieten. Helaas verloor ik dat waardoor ik de verliezer was en de straf die bedacht was was dat ik een meisje iets verderop moest zoenen.

eerst weigerde ik natuurlijk, maar ze bleven aandringen en opmerkingen maken als: en dat noemt zich een man, je durft nooit eens een chick gewoon op de bek te pakken, wat ben je nou voor pussy dan. Daar kon ik nog wel om lachen, maar toen ze me vroegen: man, ben je soms gay ofzo? toen raakte ik in paniek. Uiteindelijk heb ik niet alleen dat meisje gezoend, maar ook nog een andere.

Ik heb 's nachts mn vriend geappt of hij nog wakker was en of ik langs kon komen. Ik heb hem direct het hele verhaal opgebiecht. ik zag hoeveel pijn het hem deed. We hebben de hele nacht samen gehuild en gepraat en uiteindelijk heeft hij me voor een keuze gesteld: of we gaan samen verder en ik vertel iedereen eerlijk hoe het zit, of we gaan onze eigen weg. Hij wil nu voorlopig eerst afstand nemen tot ik een keuze heb gemaakt.

Ik heb zo focking veel spijt van wat ik heb gedaan. Ik heb alles kapot gemaakt. En ik weet echt niet meer wat ik moet doen. want ik wil hem echt niet kwijt, maar ik raak helemaal in paniek bij het idee het mn vrienden en mn ouders te moeten vertellen. Ik begrijp heel goed dat hij op deze manier niet verder kan, en ik zie zelf ook wel dat het niet voor eeuwig op deze manier door kon gaan want ik weet dat hij maar ook ikzelf daar aan onderdoor zal gaan. Maar hoe het nu dan wel moet weet ik echt niet. ik heb echt het gevoel in duizend stukjes te zijn gescheurd.

ik weet het echt niet meer. ik voel me een grote mislukking.