Gauquelin Françoise: Jung was nòch asceet, nòch 'n

MELANCHOLICUS,
MAAR ÉÉN VAN DE GROOTSTE PSYCHOLOGEN
VAN ONZE TIJD?


NÁ DE OPTOCHT VAN ZIEKEN, REPORTERS & BEWONDERAARS TREKT CGJ, DE VERNIEUWER V/D PSYCHOANALYSE, ZICH REGELMATIG TERUG IN DE STILTE V/D NATUUR, OM ZICH ÉÉN OF TWEE DAGEN 'WERKELIJK LEVEN' TE GUNNEN!

Zijn toren temidden van de bomen heeft geen telefoon & geen elektriciteit: & hij zorgt zelf voor z'n kachel, hakt hout & maakt 't eten klaar. Hij pompt 't water uit z'n put, want er is geen waterleiding. 's Avonds steekt hij z'n petroleumlamp aan, die veel schaduw laat in de grote zitkamer. Déze eenvoudige bezigheden máken de mens eenvoudig, zo zegt hij ons & 't ìs moeilijk om éėnvoudig te blijven! [Zie ook o.a./b.v. mimepoppenspelergenius Jozef van den Berg {'49}!] Beladen met eerbewijzen èn midden in 't Leven staand, voelt de psychiater Carl Gustav Jung zich ondanks alles vaak nog ònvoldáán? Terwijl die problemen van het lijden van de ziel in onze tijd door z'n hoofd spoken, wordt hij àf èn tóe bevangen door twijfel a/d waarheden, die hij verkondigt & hij gaat daaronder gebùkt, dat hij niet vèrder èn níet dúidelijker zíen kan! 't Is dáárom dat déze man met 'n encyclopedische kennis, déze coryfee v/d westerse wetenschap, 't besluit neemt om terug te keren naar de natuur om er {híer èn nú} díe brònnen van 't LÉVEN te ontdekken die bij zóvéél (steeds meer) mensen aan 't opdrogen waren & zijn?

Zònder zijn zieken in de steek te willen laten of zijn wetenschappelijke studies òp te geven, ver-oorlooft Jung zich iedere dag enige uren van eenzaamheid & meditatie! Híj wil dàn níet over 'n bepááld Probléém gaan nadenken, maar terwijl hij zijn geest achteloos dwalen laat, wacht hij tot àndere gedachten ìn hem ontwaken, àndere vóórstellingen, die hem leiden op de 'goede weg' naar 'n béter 'begrijpen'. Carl placht eenzame lange wandelingen te maken langs z'n dierbare Meer van Zürich, luiste-rend naar 't kabbelen van de golven aan z'n voeten: ondanks alle spotternijen van z'n omgeving gaf Carl gehoor aan de behoefte die hij voelde om als kleine kinderen 'iets te bouwen'; hij beschrijft uitvoerig in zijn memoires hoe hij uren doorbracht met 't verzamelen van de witte & ronde kiezelstenen, bijna doelloos, om die vervolgens in kinderachtig magische figuren te rangschikken: eerst kleine huisjes, dàn 'n heel dorp met z'n kasteel & kerk? Wat bij al die naïeve handelingen 't belangrijke was, dat was de innerlijke belevenis die daarbij bovenkwam, 'n toekomstige, NÒG niet in woorden beschrijfbare schat, 'n geheim op 't punt onthuld te worden! 't Water, de stenen, de kleuren
...
23 apr 2014 - bewerkt op 11 mei 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende