ga nu maar weer rustig slapen en dromen ........



Over
het algemeen
mag je hopen
dat mensen bestraft worden
in overeenstemming met de door
hen toegebrachte
schade?

Maar
op die
Schedelplaats was daar
geen sprake van:
eerder het tegenovergestelde!
Bovendien kun je ook niet zeggen
dat Yehosjoea's wrede dood
alles of iets weer
goed maakt,
alsof de g d
die door mensen is verzonnen
DAARVOOR nog erg boos was
en pas na het zien van het bloed van zijn zoon
ook ONS weer liefkreeg:
mensen houden er blijkbaar
de meest vreemde g dsbeelden
op na ...

Als
ik de bijbel goed begrijp
[als je al van 'zoiets' kunt spreken]
'besloot' g d
[nog steeds geschapen
naar 's mensen beeld en gelijkenis?]
al ooit in de eeuwigheid
om 'zijn schepping'
ZO
lief te hebben
dat hij zijn zoon zou zenden
[hijzelf was immers verhinderd
bij gebrek aan fysiek
bestaan?]!
En TOEN al,
zo gaat "Het Verhaal",
vergaf hij,
bij voorbaat,
wat wij 'hem/haar',
onszelf
en elkaar zouden
aandoen ...

Een knappe kop
die het nu nog kan volgen!
Gelukkig dus maar dat het slechts {ver}beeldende taal is?
Vandaar dus ook dat TeNaCH al spreekt over g d
die genadig is en groot in barmhartigheid
[en de moslims over alahoeakbar rachmaoerachiem:
rak kach & tat tvam asi?]
[zoals wij ook zouden moeten
en kunnen zijn en/of
zullen worden.

Hier spreekt
menselijke ervaring
een woordje mee
en oermenselijke verbeeldingskracht.
De fantasie over het wenselijke is aan het woord
en zoekt naar beelden in onze geest
om te kunnen verduidelijken
waarom het ten diepste gaat in ons leven,
lijden en sterven.

Zo ver het westen is van het oosten,
zo ver doet hij/zij onze overtredingen van ons,
zingt psalm 103!

Toch heeft het nieuwere testament
het regelmatig over het verzoenende lijden van Yesjoea?
Wanneer je bedenkt dat SjaulPaul al in 1 Korinthe 15:3 [enkele tientallen jaren {?} na Het Kruis]
spreekt over de plaatsvervangende dood van Yesjoe
[WAT al die merkwaardige noties ook mochten betekenen
in de ogen van de toenmalige diverse groepen mensen],
dan moet je toch minstens zeggen
dat die interpretatie{s} in dit opzicht al heel oud is/zijn
in ons z.g. 'collectieve geheugen'!

In hoeverre
iets daarvan ook echt 'waar' is
dat moet een ieder voor zichzelf maar uitmaken?
Maar gaandeweg is het inzicht in het verzoenende en plaatsvervangende karakter
van Yesjoea's dood door de eeuwen zowel sterk gegroeid
als afgenomen!

Volgens Edvard Schillebeeckx
leed de rechtvaardige weliswaar volgens de Schriften,
maar niet plaatsvervangend, verzoenend,
voor ONZE zonden.
DIT is volgens HEM
NIET aanwijsbaar
in de traditie ...

Anderen schrijven echter:
"De rabbijnen kennen een hoge positieve lijdensopvatting:
'lijden, positief geduld, brengt heil [heling]!'
Plaatsvervangend lijden geeft verzoening van de zonden voor Israel
[vandaar ook waarschijnlijk zoveel plantaardige, dieren- en mensenoffers in de geschiedenis?].
Lijden en dood van de rechtvaardige en de martelaar geven verdienste voor het volk.
En inderdaad,
allerlei z.g. sjemitische, arische, heidense en andere 'volkeren'
kennen allerlei soorten van vrijwillige en onvrijwillige offers aan g d[en],
in dienst van het vader- & moederland, verdediging van grond, ras, volk,
stam, land en natie, de mensheid [of wat dan ook]
en is dan ook bij tijd en wijle druk doende
met het gezamenlijk herdenken,
het oprichten van standbeelden en het verlenen van vetleren medailles
aan de eventuele nabestaanden [indien nog aanwezig]
voor het gevloeide bloed,
zweet en tranen ...

Ondanks deze hoge lijdensopvattingen
kent de rabbijnse literatuur, rond het begin van de christelijke jaartelling
en in de periode van het ontstaan van de Dode Zeerollen rond Qoemran en VOOR SjaulPaul en het ontstaan van het nieuwe testament, meestal nog geen Masjiach die heil [heling] brengt door zijn/haar lijden en/of sterven?

Uiteindelijk
concludeert men dan ook vaak:
"De plaatsvervangende zoendood is een ontwikkeling vanuit het joodse denken
over de lijdende rechtvaardige!"

We
zullen het
op dit late uur
nu en hier niet ook nog maar eens weer hebben
over de dagelijkse hoeveelheden mensen van alle leeftijden
die 'gewoon' elk moment sterven door honger en dorst, ziekte en geweld,
hun eigen hand of die van anderen in wat voor geestestoestand
en andere omstandigheden
dan ook:
onze
mydiwerkelijkheid
is al complex genoeg
zonder al die extra complicaties,
verwikkelingen en [on]mogelijkheden
van mydi[on]menselijk
doen en
laten.

De
keus is
aan ieder van
ons waar en wanneer
we ons ook maar ergens
bevinden en 'iets
'al lerende'
ergens van
vinden'?

En
als we
zelf niet kunnen of
willen kiezen dan zullen
anderen dat voor
ons moeten
doen?

Rest:
geloof, hoop en liefde?
Geduld, ervaring, wijsheid,
mededogen, begrip en verstand!
Uiteindelijk gaat het om de intentie,
ons menselijke vermogen
om met wat voor middelen dan ook
inzichtelijk te maken waarom we iets doen en/of laten,
wat daar allemaal aan meespeelt aan invloeden
uit verleden, heden
en toekomst!

Het
BLIJFT
hoe dan ook
een hoogst verrassende,
boeiende,
intrigerende en mysterieuze zaak,
heel dat
homomuchomachobonobogedoe
tussen ontstaan en vergaan,
ons slapen gaan
en straks misschien
opstaan en weer
aan de slag
gaan
...

@
12 feb 2007 - bewerkt op 02 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende