G*ds genot & afschuwelijke martelingenoveralaltijd


*

De volgende herfst,
wanneer je ganzen ziet vliegen
die naar het zuiden reizen om de winter te ontvluchten ~ vliegend in een V~formatie ~
zou je dan niet willen weten
waarom ze vliegen
zoals ze
vliegen?

Wanneer een vogel
met zijn vleugels slaat,
ontstaat er een opwaartse luchtstroom voor de vogel die direct achter
hem vliegt.

Door in een V~formatie te vliegen
neemt het vliegvermogen van de gehele groep met zeventig procent toe in vergelijking met wanneer iedere
vogel afzonderlijk
zou vliegen.

ZO kunnen mensen
die een gemeenschappelijk weg volgen en
gemeenschapszin bezitten hun doel sneller en makkelijker bereiken
omdat ze varen op het vertrouwen
dat ze in elkaar hebben.

Indien een gans
uit de formatie valt,
voelt hij plotseling de luchtweerstand en een tegenktacht doordat hij het alleen wilde proberen ...

En vliegensvlug gaat hij terug
in de formatie om weer van de opwaartse kracht van de vogel VOOR hem te kunnen profiteren.

Wanneer de gans
die aan de kop vliegt moe wordt, zal hij naar
een andere plaats in de formatie gaan en een andere gans
zal zijn plaats
innemen.

Bovendien:
de achterste ganzen snateren om zo de ganzen die voor hen vliegen aan
te sporen hun snelheid
te bewaren.

Ten slotte ...
wanneer een gans ziek wordt of gewond raakt door geweerschoten
en hij hierdoor uit de formatie valt,
dan zullen twee andere ganzen ook uit de formatie gaan en hem
naar de grond volgen om hem te helpen en
te beschermen.

Ze zullen bij hem blijven,
totdat hij weer in staat is te vliegen of totdat hij
is gestorven.

Alleen dan
zullen ze opstijgen of met een andere formatie meevliegeom zo hun eigen groep te kunnen
inhalen ...

En
hoe wil
ik nu vandaag
dat mijn dag er zo positief mogelijk
voor mij uitziet?

Wat zie ik mezelf dan
{niet} doen?

Hoe voelt dat?

Hoe reageren anderen
daarop?

En hoe voelt DAT dan
weer voor mij?

Waar kan ik
eens mee ophouden
om over te klagen?

Hoe gaat mijn omgeving
daarop reageren,
vermoed ik?

Hoe kan ik vandaag
een ander blij maken?

En waarom heb ik
eigenlik mijn huidige baan of bezigheid gekozen?
Wat leer ik ervan, negatief
of positief?

Wanneer ga ik
vandaag/deze week stilstaan en
rust nemen?

Wanneer ga ik
vandaag/deze week eens een tijdje stilstaan bij
waar ik mee
bezig ben?

Wie heeft er
hulp nodig in mijn omgeving?
Wil ik die geven?
Wanneer en
HOE?

Zoveel
wegen om te gaan,
eventueel ...

ELK heeft
zijn eigen kenmerken en van alle kunnen we
iets leren!

IETS van ons eigen
myDiverhaal met Yeshu weerspiegelt zich wel
in elk van die concrete gestaltes
die de historische Yeshu mochten ontmoeten,
rechtstraaks of bemiddeld door getuigen
{zie het voorbeeld van Paulus ~
aka Sja'oel}.

Je leert jezelf kennen
door te kijken in de zeer menselijke spiegel
die de ander je met zijn voorbeeld
aanreikt .......

Tweederde
van het zogenaamde nieuwe testament
werd met deze benadering synthetisch
opgenomen.

De
myDi~grondgrammatica
van het Petrusgetuigenis
structureert het verhaal van
de drie synoptici.

De 'weg van Yochanan"
brengt ons binnen in de gehele jahanneische literatuur;
die van Paulus geeft toegang tot een groot deel van de Handelingen
en tot de
Brieven.

Vanuit
zo'n nieuwe invalshoek
leer je het 'Nieuwe' testament en de
gehele voorgeschiedenis nog eens
anders lezen ...

En in die
aangereikte waaier van 'wegen'
zal elk 'pastoraal van de roepingen' wel zoiets als een praktische handleiding kunnen vinden voor het leven van Elckerlyc in Alledagsland:
TOCH zal men moeten blijven stellen {zelfs in myDI!}:
IEDERE 'roeping' is uniek!

Zoals rabbi Soesja aan zijn leerlingen leerde:
"Bij het 'laatste oordeel' zal men mij niet vragen:
waarom ben je niet geweest als Mosje {de grootste van alle profeten} of
waarom ben je niet geweest als Ezra {de vader van alle schriftgeleerden}?
Maar men zal mij zeggen: "Soesja, Soesja, waarom ben je niet
Soesja geweest?"

Het belangrijkste
blijft dat we bij elk myDiverhaal als het ware
bij wijze van spreken en met andere woorden
een complementair facet van yeshu te zien en te horen
kregen en
krijgen.

Voor Peter
is Yeshu uiteindelijk de Rots
waarop hij zijn leven
kan bouwen.

Messias zijn en
gekruisigd worden zijn met elkaar verzoend,
niet slechts in de visie van Peter over Yeshu,
maar in Yeshua zelf die zijn gewelddadige dood aankondigde
als onlosmakelijk verbonden met zijn
g*ddelijke zending ...

Yochanan zag
in Yeshu slechts licht en liefde,
heerlijk en tot het uiterste toe:
'genade op genade'
{YOH 1:16}.

Zijn
aanvankelijke
perceptie diept hij uit,
telkens iets anders en steeds hetzelfde:
het oorspronkelijke Woord is
vlees geworden.

"WIJ hebben
zijn heerlijkheid aanschouwd, zulk een heerlijkheid als de
'eniggeborene' van de Vader ontvangt,
vol van genade en
waarheid!'
{YOH 1:14}

Paul werd eveneens
door Yeshu's liefde getroffen,
en wel de ontwapenende en overweldigende liefde die zelfs zijn vijanden
blijkt te kunnen
beminnen.

DIE
hoogstpersoonlijke liefde
die hem, Paul, om niet heeft bemind
door zich voor hem uit te leveren op het kruis,
structureert voortaan zijn hele denken en doen in een bestaan
dat consequent die liefde toelaat,
en alles wat haar zou kunnen belemmeren
uit de weg ruimt {op een heel andere manier dan Herodes, Kajafas, Pilatus en wat van andere potentaat waar en
wanneer dan ook!} ........

Miryam openbaart ons een Yeshu
die haar vervult met een onuitspreekbare vreugde,
maar die haar ook oproept tot de grootste liefdesoffers en
tot een vrijheid die,
in stlte gehuld,
voor de meesten onder ons wellicht ontoegankelijk
want onbegrepen
zal blijven.

Het meest
hartverscheurende dat ze aan haar Yehosjoea heeft beleefd,
heeft ze tegelijkertijd ontvangen als een steeds
verder ingrijpende
openbaring van zijn mysterievol
"Zoonschap" ...

Zij is
blijven geloven in hem,
als de persoonlijke gestalte van G*Ds onbegrensde
reddende liefde ~
ook voor haar, ook dan wanneer hij haar vroeg om
alles uit handen te geven ...

Zij die afhaakten,
laten ons wellicht nog het duidelijkst zien
hoe onmogelijk het is om Yeshu consequent te volgen
als men het houdt bij zijn 'eigen' gezond verstand,
bij zijn 'eigen' edelmoedigheid of als men alleen steunt
op 'eigen' krachten ...

"Voor mensen
is dit praktisch niet haalbaar," zegt Yesh, 'maar voor G*D is
NIETS onmogelijk' {Marc 10:27} ...

Gelukkig wie
aan Yesh geen aanstoot neemt {zie Luc 7:23}.
Gelukkig wie zich evenals de prostituees en de tollenaars
gewonnen weet
te geven {Mattai 21:31~32} ...

ZO te zien
staat onze YESH zelf in een ruimte die,
vanuit een totaal ongekende overkant,
de grootste vrijheid en een waarlijk onbegrensde
goedheid uitstraalt.

Het veeleisende
van Yeshu's woorden ligt juist niet in
een zwaardere belasting van inzet of edelmoedigheid
bij zijn volgelingen.

HIJ eist veeleer
dat men aan ELKE prestatiedrang of ~dwang,
inclusief de morele, zo radicaal mogelijk
zou verzaken.

JUIST een
dergelijke ontwapenende instelling
houdt voor de meesten van ons, zo niet voor allen,
een geweldige bedreiging in ...

ONS rest slechts
het myDi~leven van Yeshua zelf
door te nemen en naar de BINNENKANT
van zijn verhaal
te luisteren:

hoe heeft hijzelf
die opeenvolgende gebeurtenissen
vanaf de prediking van zijn bloedverwant Yochanan de Doper
tot aan zijn eigen kruisdood
geduid en te duiden
gegeven?


En:
wat doen
wij
daarmee?



liefdesverdrietverliefd
engel
26 sep 2004 - bewerkt op 02 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende