forward to the past & back to the future ........



Ik ben nog steeds bezig met 'n soort van inhaalslag:
't achteraf invullen van feitjes over plaatsen waar ik ooit rondliep & 'n tijdje verbleef, maar waarvan ik toen nog niet genoeg wist.

Van Jodfat hoorde ik voor 't eerst van Danny Boyarin
begin januari '67, maar ik kon er pas heen in 't najaar van '69. Iets dergelijks gold ook voor talrijke
andere plaatsen, mensen & gebeurtenissen waar ik de afgelopen zestig jaar
mee te maken kreeg op de ene of andere manier.

Eigenlijk bestaat mijn myDi dus vooral
uit stukjes puzzle van m'n hele leven en wat zich daarvoor afspeelde in verre oertijden over de hele aarde. Voor mijn gevoel is dat nu dus niet alleen maar iets uit de geschiedenis,
maar tegelijkertijd 't heden & de toekomst: alsof ze alledrie tegelijk plaatsvinden & nog steeds bestaan ~ als 'n groot geheel! Vandaar ook dat tijdreizen:
heen & weer door de tijd!?

Om de opstand te begrijpen
moet ik weer teruggaan tot rond 37 't geboortejaar van Jozefus & zo'n zeven jaar na de kruisiging van Yesjoe toen de Romeinse keizer Caligula ook in Judea goddelijke verering wilde eisen.
De Joden wezen dat af!

Heidense inwoners van Javne,
in de buurt van Jaffo a/d Middellandse Zee,
de minderheid in die stad, hadden ter ere van de keizer een altaar opgericht. De Joden uit die stad
vonden dat een verontreiniging v/h Land Israel & uit vrees voor de straf van G d verwoestten ze deze 'gruwel' waarop Caligula daarop de oprichting eiste van een gouden beeld i/d Tempel van Yeroesjalayiem.

Koning Herodes Agrippa
probeerde de keizer nog van dit vermetele idee af te brengen. De spoedig daarop volgende moord maakte voorlopig een eind aan dat directe gevaar.

De opstand,
die in 66 nC uitbrak en in 73 met de val van Masada definitief was neergeslagen,
begon daarom dus als een volksopstand: hij brak
spontaan uit, zonder al teveel langdurige voorafgaande planning & coordinatie
& zeker ook zonder enige nadere overwegingen
betreffende de kans op succes.

Het zat er allang aan te komen
in die eerste dertig jaar van die eerste eeuw wat je ook al in de latere evangelieverslagen kunt merken & daarvoor al tijdens het optreden & de reizen van Sjapo vanaf 40/45? Flavius Josephus bericht er ook over naderhand. Er was een grote tegenstander v/d Romeinen: de Parthen!

Geografisch waren ze helemaal niet zover van Judea verwijderd.
Verder waren er ook nog allerlei andere ontevreden volkeren in 't Romeinse rijk, die de gelegenheid v/d opstand hadden kunnen benutten om zelf een revolte te beginnen, iets waar 't schrikbewind
van de halfgekke Nero juist toe uitnodigde.

Rond die tijd hadden we hier in de Lage Landen a/d Noordzee
ook de Bataafse opstand onder Julius Civilis?! En dan was erbovendien nog het jodendom verspreid over het hele Romeinse rijk, dat al met al een indrukwekkende grootheid vormde
in die tijd & die omstreken!!

Ongeveer tien procent v/d bevolking
had op de ene of andere wijze een band met de joodse godsdienst of stond er tamelijk sympathiek tegenover. Maar al deze verwachtingen gingen voor de bewoners van de Romeinse provincie Judea niet in vervulling. De Parthen hielden zich nog steeds rustig op dat moment en de grote massa van de Joden in 't Romeinse rijk schoot de strijdende broeder niet te hulp.

Het allerzwakste punt in die hele opstand vormden de
interne conclicten
van de volledig van elkaar verschillende joodse groepen opstandelingen: ook deze opstand werd bevangen door felle messiaanse koortsaanvallen.

Weliswaar was er op dat moment
dan wel geen duidelijke messiasfiguur, maar er waren nog steeds talloze mensen die op de [of een] messias wachtten [als vanouds], zoals je bij aandachtige lezing van Flavius Josephus tussen de regels door kan lezen.

Dat deze opstand dit keer
zo lang duurde, valt voor 'n belangrijk deel toe te schrijven aan de fanatieke extremistische radeloze gevechtmoed van de wanhopigen, die ook in een volkomen uitzichtloze toestand vastberaden tegenstand boden en met grote verbetenheid tot op de laatste man bleven doorstrijden.

Maar ook de interne troebelen
van de Romeinse burgeroorlog en de strijd om de macht verschaften het opstandige Judea telkens weer alsmaar onverwachte rustpauzes, waarin men zich kon voorbereiden op de komende ontwikkelingen.

't Neerslaan van de opstand
was echter gezien de bestaan machtsconstellatie totaal onvermijdelijk [er kwamen geen
hemelse legerscharen engelen uit de hemelen opdagen zoals zovelen dolgraag wilden verwachten!]?
Des te groter was dus ook de instroting van 't bertrouwen op G d in al die zelotische kringen, die nog kort voor de ondergang vast gerekend hadden op 'n rechtstreeks ingrijpen van G d
[zoals zij lazen in 'de Schrift' met de Psalmen & de Profeten,
Daniel, Henoch & Esther]!

De vreemde heerschappij van de procurators,
die na het korte intermezzo van de heerschappij door de joodse koning begon, was zeker zo wreed als die van de laatste procurator voor Herodes Agrippa, Pontius Pilatus! De corruptie nam steeds verder toe: het enige motief voor de macht was nu nog
kale hebzucht
...

De laatste procurator die over Judea heerste,
Gessius Florus, was een Griek uit Klein~Asia: hij was al met al de afschuwelijkste procurator die ooit over de Joden regeerde. Als Griek trok hij, nog veel meer dan de procuratoren voor hem, de heidense Griekse bevolking in 't land voor in hun talloze kolonies. De troepen in het land werden, als het niet om buitenlanders ging, uitsluitend gerekruteerd uit de Griekse bevolking!

De toenemende macht van de heidense Griekse bevolking,
die sinds de tijd van de Hasmoneese veroveringspolitiek eerder achteruit was gegaan, werd voor de Joden steeds maar weer drukkender.

Er ontstonden
conflicten in de dichtstbevolkte gebieden met 'n gemengde bevolking,
met name in de provinciehoofdstad
Caesarea.

De Romeinse belastingheffing,
die voor het onafhankelijkheidsgevoel van de Joden toch al erg
moeilijk te vedragen was, werd nog steeds meedogenlozer.
De schuldenlast in het land
nam verder toe
...

Daardoor groeide ook
de woede van de armen tegen joodse collaborateurs,
die bij de uitbuiting van het volk gemene zaak met de Romeinen maakten, en vooral ook tegen de joodse corrupte bovenlaag, die zich samen met de Romeinen verrijkte.

De opstand die dus
amper 30 jaar na Yesjoea's kruisiging uitbrak,
kreeg dan ook ten dele de gedaante van een
sociale revolutie
& 'n felle
burgeroorlog?!

Niet voor niets
bestond die eerste actie van de opstandelingen
in het verbranden van de Tempelarchieven
in Yeroesjalayiem, waarin alle schuldbekentenissen van de natie werden bewaard.
Van 't een kwam
't ander.

blozen
27 jun 2008 - bewerkt op 27 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende