flgd72b myDibloei v/d Spiritualiteit i/d Axiale ~~

Zoals we hier & daar al eerder & vaker zagen, is religie iets wat ons met elkaar kan verbinden!
Religie brengt mensen samen door middel van 'n gemeenschappelijk geloof in 'n onzichtbare wereld die ons te boven gaat:
daarom ook gebruikt Régis Debray {zie ook Che Guevara) voor religies de zeer toepasselijke benamingsterm 'menselijke gemeenschappen', iets waar je ook tegenover kunt stellen dat spiritualiteit,
als persoonlijke zoektocht van de geest, aanvankelijk juist ontbindt?

Spiritualiteit is iets wat het individu bevrijdt van alles wat ons bindt
en in waanideeën gevangen kan houden - onwetendheid, ongegronde meningen en allerlei vooroordelen -
maar ook van 'de groep'!

Dankzij spiritualiteit kan de mens het juk van traditie,
van 'het collectieve' afwerpen en tot zichzelf (tot ònszèlf), tot onze innerlijke waarheid kan doen komen:
hoewel spiritualiteit 't individu in eerste instantie losmaakt, is 't uiteindelijk doel ervan toch dat ze ditzelfde individu
weer op 'n juister manier verbinden kan met de anderen?! Anders gezegd:
religie & spiritualiteit òntbìndt òm daarna beter te kunnen vèrbinden!?

En 't bevrijdt 'n individu om ons zó nu voortaan ook beter te leren lief te hebben?!

Spiritualiteit die ontaardt in onverschilligheid of minachting ten aanzien van anderen
is dus geen ÈCHTE spiritualiteit maar eerder een soort van neurose waarvoor het spirituele als uitvlucht dient!
Al die wijsgerige & spirituele bewegingen die in de loop van het eerste millennium BCE opkwamen,
streefden ernaar dat het individu volkomen zichzelf zou kunnen worden door het zg. 'goddelijke'
of transcendente element dat het in zich droeg verder te kunnen blijven ontwikkelen?!

Aldus maakte 't individu, de individuele mens,
zich ook goeddeels lòs van de collectieve rituelen & geloofsopvattingen, en kregen we inplaats daarvan
zó 'n rechtstreekser toegang tot het 'goddelijke' of 'absolute'!

Door middel van de rede, de innerlijke beleving, gebeden & meditatie
gingen we 'op zoek naar de waarheid': deze innerlijke, persoonlijke aspiratie bracht ons dus ook vaak
onvermijdelijk haast in conflict met de religieuze tradities, die vooral het belang van de groep,
het volk, de stam of de stad e.d. bóven àlles stelden!

Zo haalde de Boeddha er zich de woede v/d brahmanen mee
op z'n hals door de volkomen zinloosheid van hùn offerrituelen
aan de kaak te stellen in 't openbaar.

Socrates werd wegens 'godslastering' ter dood veroordeeld
& Yesj wegens bedreiging van de bijna alles overheersende priesterlijke eli-taire overmacht.
En hun aanklagers wisten wat ze deden: deze drie figuren hebben er in hoge mate toe bijgedragen
dàt 't individu zich van de alles overheersende massareligie
kòn gaan bevrijden.