flgd70 Toenadering tussen "goddelijk & menselijk"?
Er was dus sprake van een ontwikkeling waarbij religie individueler beleefd werd & waarbij de affectieve aspecten van die beleving ook al veel sterker & inniger werden: God (of 'de goden'
stond nu dìchter bij de mensen èn de líefde ging zo uiteindelijk vóór dé Wèt!
Deze behoefte om 't 'goddelijke' te ervaren leidde ertoe dat 't menselijke & 't goddelijke naar elkaar toe groeiden?
Dat was al heel duidelijk in 't jodendom, waar de idee van 'n barmhartige G d, die zijn gelovigen ná staat, in de latere teksten zo ook steeds meer nadruk kreeg èn uiteindelijk leiden kon tot de boodschap van Yesj: liefde kàn niet ànders dàn 'de wet overstijgen'! In díe tijd verbreidde zich 't begrip "G DS GENADE", want 'de mannen & vrouwen die zo'n inwijdingsritueel ondergingen' betoogden dàt ze de genade g ds of die v/d goden in 't diepst van hun wézen ervóeren.
"G d sprak" tot 't hàrt van 'alle gelovigen' èn eeníeder kòn Hèm/Háár/Hët voortaan in z'n hàrt 'blíjven ontmoeten': g d was nu voortaan niet meer 'gewoon in de hémel', maar 'in míj'! "Hij" (zij/het) mòcht dan wel transcendent zijn èn "mij" niet ÈCHT 'nodig' hebben om "te kùnnen voortbestaan", maar tegelijkertijd ontmoette ÌK "HÈM/HÁÁR/HÈT" ìn "mij"? Dat heet 'de goddelijke immanentie'!
Immanentie & 'pantheïsme'? G d heeft aldus gezien twee hoofdaspecten: transcendentie èn immanentie! 't Transcendente aspect is dan 'n uitdrukking vàn zíjn fundamentele "ÀNDERS-ZÍJN"; 'hij' ìs dé 'Volstrekte Ànder", over wíe ÌK níets zèggen kàn?! "Hij" die volkomen verschilt van dit 'mij' èn àllàng vóór mij bestònd, aangezien 'hij' míj 'geschapen' heeft & 'dóen ontstaan'!? 't Immanente aspect impliceert dàt G d òf hèt 'goddelijke' ìn 'míj' aanwezig is, 'ìn míjn hàrt', maar óók 'ìn de wereld'!
't Concept v/d goddelijke IMMANENTIE heeft zo dus ook hoogst-waarschijnlijk in ieder geval wèl méde geleid tot 't zogenaamd 'pantheïsme': "G d vàlt SÁMEN mèt 'de wereld'; 't pantheïsme sluit dàn transcendentie úit & geeft uitdrukking áán 'n 'radicale immanentie': "G d" bestaat níet 'búiten' de wereld & hééft deze 'niet geschapen'; g d ìs óveràl aanwezig: ìn de planten & de bómen èn ìn òns!
't Is 'n onpersoonlijke "g d", die niet lòs v/d natuur kàn worden gezien! De monotheïstische godsdiensten verwerpen de idee van 'n volslagen immanente god èn tràchten 'n evenwicht te bewaren tùssen tràns-cendentie èn immanentie! G d ìs dé "Gàns Àndere", die wij kunnen aanbidden, vereren & vrezen, maar tegelijkertijd ìs "hij/zij/het" óók ìn alles 'aanwezig' èn ontmóeten we 'haar/hem/het' ìn òns hàrt.
Waarvan akte. De ouwe Mòr doet slechts verslag van wat hij alhier dag en nacht tegenkomt.
stond nu dìchter bij de mensen èn de líefde ging zo uiteindelijk vóór dé Wèt! Deze behoefte om 't 'goddelijke' te ervaren leidde ertoe dat 't menselijke & 't goddelijke naar elkaar toe groeiden?
Dat was al heel duidelijk in 't jodendom, waar de idee van 'n barmhartige G d, die zijn gelovigen ná staat, in de latere teksten zo ook steeds meer nadruk kreeg èn uiteindelijk leiden kon tot de boodschap van Yesj: liefde kàn niet ànders dàn 'de wet overstijgen'! In díe tijd verbreidde zich 't begrip "G DS GENADE", want 'de mannen & vrouwen die zo'n inwijdingsritueel ondergingen' betoogden dàt ze de genade g ds of die v/d goden in 't diepst van hun wézen ervóeren.
"G d sprak" tot 't hàrt van 'alle gelovigen' èn eeníeder kòn Hèm/Háár/Hët voortaan in z'n hàrt 'blíjven ontmoeten': g d was nu voortaan niet meer 'gewoon in de hémel', maar 'in míj'! "Hij" (zij/het) mòcht dan wel transcendent zijn èn "mij" niet ÈCHT 'nodig' hebben om "te kùnnen voortbestaan", maar tegelijkertijd ontmoette ÌK "HÈM/HÁÁR/HÈT" ìn "mij"? Dat heet 'de goddelijke immanentie'!
Immanentie & 'pantheïsme'? G d heeft aldus gezien twee hoofdaspecten: transcendentie èn immanentie! 't Transcendente aspect is dan 'n uitdrukking vàn zíjn fundamentele "ÀNDERS-ZÍJN"; 'hij' ìs dé 'Volstrekte Ànder", over wíe ÌK níets zèggen kàn?! "Hij" die volkomen verschilt van dit 'mij' èn àllàng vóór mij bestònd, aangezien 'hij' míj 'geschapen' heeft & 'dóen ontstaan'!? 't Immanente aspect impliceert dàt G d òf hèt 'goddelijke' ìn 'míj' aanwezig is, 'ìn míjn hàrt', maar óók 'ìn de wereld'!
't Concept v/d goddelijke IMMANENTIE heeft zo dus ook hoogst-waarschijnlijk in ieder geval wèl méde geleid tot 't zogenaamd 'pantheïsme': "G d vàlt SÁMEN mèt 'de wereld'; 't pantheïsme sluit dàn transcendentie úit & geeft uitdrukking áán 'n 'radicale immanentie': "G d" bestaat níet 'búiten' de wereld & hééft deze 'niet geschapen'; g d ìs óveràl aanwezig: ìn de planten & de bómen èn ìn òns!
't Is 'n onpersoonlijke "g d", die niet lòs v/d natuur kàn worden gezien! De monotheïstische godsdiensten verwerpen de idee van 'n volslagen immanente god èn tràchten 'n evenwicht te bewaren tùssen tràns-cendentie èn immanentie! G d ìs dé "Gàns Àndere", die wij kunnen aanbidden, vereren & vrezen, maar tegelijkertijd ìs "hij/zij/het" óók ìn alles 'aanwezig' èn ontmóeten we 'haar/hem/het' ìn òns hàrt.
Waarvan akte. De ouwe Mòr doet slechts verslag van wat hij alhier dag en nacht tegenkomt.
04 dec 2015 - bewerkt op 06 dec 2015
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 25 jan 2014 't Tegenovergestelde van Kong was Dolfiezalfie ...
- O 25 jan 2014 ehgkwg77/naar men zegt hebben zij hun doel bereikt
- O 24 jan 2014 Haast onvoorstelbaar op hoeveel plaatsen 'n mens
- O 24 jan 2014 ehgkwg76/77/'Ja,' zult Gij dan zeggen, 'bij voor-
- O 24 jan 2014 ehgkwg75/76 Grote Leiders van Grote Volkeren e.d.?
- O 24 jan 2014 lrscah63/64 tegen die tijd dat ook 'hessmans' deze
- O 24 jan 2014 HannesPlasschaertPlastSterkSimpeSampeSompeSecrets
- O 23 jan 2014 ehgkwg75/76 grootse leiders van grote volkeren etc
- O 23 jan 2014 Dagelijkse beslommeringen der heiligen & schurken!
- O 23 jan 2014 myDituttifrutti!
- O 23 jan 2014 't Komische @myDi is die 'meertrapsgeheugenraket'
- O 23 jan 2014 Facts, fictions, stars, stripes, drums, pipes & ed
- O 22 jan 2014 Al die dagen, daden, dingen, doelen & dreigingen
- O 22 jan 2014 Al met al dus vreselijk warrige chaossuggesties ~~
- O 22 jan 2014 Zóíets kan alleen door je hoofd erbij te houden &