flfvc120bc de 'christelijke' tegenaanval: monniken

De verwarring van de politieke met de religieuze machten doet zich vóór vanaf 313, en om haar privileges te behouden, vindt de kerk 't geoorloofd & ietwat later alweer zèlfs veréist om met haar 'principes' te blijven laveren & 'uitproberen'?! Dàt wèkt ontsteltenis op bij be-paalde christenen, die vìnden dàt dìt in strijd is met de woorden van Yehosjoea bij de Romeinse procureur Pontius Pilatus rond 30 CE!??

YOH 18:36 "MÍJN KONINKRIJK ÌS NÍET VAN DÉZE WÉRELD!" Déze christenen, die zich wèl aan de leer v/h euangelie onderwerpen & uit zijn op het martelaarschap, hebben niet de bedoeling om tegen de keizer of de bisschoppen in opstand te komen: 'Iedereen moet het gezag van de overheid erkennen, want er is geen gezag dat níet van god komt; ook het huidig gezag is door god ingesteld! Wie zich nu tegen dit gezag verzet, verzet zich dus tegen een instelling van god, en wie dat doet roept over zichzèlf zijn veroordeling af', verklaarde SP in zijn brief a/d Romeinen 13:1-2. Daarom trekken ze zich terug uit de wereld om hun geloof vèr v/d kerk vandaan te gaan beleven!

Het Monnikenwezen betekende zo gezien het behoud van het evangelische ideaal èn de cultuur; de christelijke geschiedenis kent aan 't Monnikenwezen 'n stichter toe: Antonius? Deze rijke erfgenaam laat, aan 't begin v/d 4e eeuw, àl z'n bezittingen àchter èn trèkt zich nu terug in de woestijn van AeGYPTe om er, ver van de woelige wereld, voortaan zó óóg in óóg mèt G d te kùnnen leven. Hoewel Yesjoea deze levenswijze niet aangeprezen heeft, zijn er i/d eerste 3 eeuwen v/h christendom enkelingen geweest die alles verlieten om zich te kunnen wijden aan hun versie van Christos? Maar zo'n ascese was nog niet erg gangbaar, want om getuigenis af te leggen van de véél-eisendheid van hun geloof, werden christenen liever martelaar? Tegen 't eind v/d vervolgingen bestaat deze extreme keuze al niet meer & Antonius krijgt gezelschap van volgelingen, die grotten rondom de zíjne betrekken, waar ze teruggetrokken leven èn zich, ieder voor zich, bezighouden met vasten & onafgebroken bidden! Zó vormt zich de eerste gemeenschap van anachoreten: hun reputatie, verwoord door Anastasius, de bisschop van Alexandrië, verspreidt zich over de hele christelijke wereld & roept daar bewondering op?! "Wíe geen opvoeding ontvangen heeft, verheft zich & bestormt de hemel, en wij, mèt àl onze wetenschap, blijven in vlees & bloed doorploeteren!' schrijft Augustinus in 386 als commentaar op de onderneming van Antonius! (Belijdenissen, 8, 8, 19) Oude Tíjden Níeuwe Tíjden etcete rara