flfvc104 Christologische Twisten & FlodderTokkukel

De christenen in de Griekse cultuur zijn er het snelst toe geneigd om de goddelijkheid van de Christus-logos te erkennen: omdat ze al-reeds zo vertrouwd zijn met filosofieën die de logos definiëren als 'n rationaliteit die de wereld volgens een goddelijk plan bestuurt, zien zíj hierin geen inbreuk op 't absolute joods-christelijke monotheïsme uit het begin. Voor zover de Griekse logos een werkzame kracht is, kunnen ze zelfs 'n incarnatie van dit Woord ìn 'n mèns toelaten; 't christelijk-filosofisch denken dat gericht is op de definitie v/d logos, 't Vleesgeworden Woord, werd uitgewerkt aan de Didascalium, de theologische school van Alexandrië: Clemens van Alexandrië, geboren rond 150, een filosoof opgevoed met 't platonische denken, probeert zoals Philo de Bijbel opnieuw te interpreteren met behulp van de rede! Ook wil hij de hellenistische wijsheid mèt de christelijke wèg verzóenen: van het hellenisme neemt hij de denkwijze over; van het christendom neemt hij de persoon van de Christus over, ìn wíe de goddelijke lógòs verschenen is, hèt Òbject v/d zoektocht v/d filosofen & de bijbelse profeten die Dé Wèg naar dé Wáre Gòd, geopenbaard in Yesjoe, geópend hadden. Clemens beweert daarom dat God èn de Christus als Logos 'ÉÉN & DEZÈLFDE ZÍJN, GÒD. ER IS NAMELIJK GEZEGD: "IN 'T BEGIN WAS HET WOORD IN GOD & HET WOORD WÀS GOD!"' Deze bewering spreekt echter niet zómaar vanzèlf: zij roept discussies op over de aard van Christus die ontaarden in twist: beschuldigingen over&weer van ketterijen & aanverwante uitsluitingen! Één v/d eerste bewegingen die protesteren tegen de orthodoxe is 't docetisme (v/h Griekse DOKEIN, schijnen) dat de incarnatie ontkent en meent dat 't menselijk lichaam van Christus een illusie zou zijn geweest, net zoals zijn kruisiging!? In reactie op deze aan de gnostiek verwante leer verwerpt het adoptianime de volledige godde-lijkheid van Christos door naar voren te brengen dat Yesjoea, de Zoon van G d, in feite 'n man is die door God is geadopteerd?! Vanuit Rome beweren de theodoten, aanhangers van Theodotus van Byzantium, dat Yesjoea weliswaar de heilige geest ontvangen heeft, die aan hen op de dag van zijn dópe de 'wondergave' verleend heeft, maar zij voegen eraan toe dat hij zijn goddelijke natuur pas ná zijn opstanding verworven heeft (deze leer zal door PAUS Victor in 198 veroordeeld worden)! De modalisten ( eveneens bekend onder de naam monarchianisten) verkondigen op hùn beurt dat God & Yesjoe dezelfde persoon zijn & dat Yesj geen eigen identiteit had: 't is dus godzèlf die uiteindelijk gekruisigd is!? Deze these werd zó populair (ook onder bisschoppen) dat Tertullianus (ca. 160-ca. 240), een v/d eerste kerkvaders, reageert door TEGEN PRAXEAS te schrijven, 'n lange brief waarin hij de stichter v/h modalisme ervan beschuldigt 'n 'dubbele dienst a/d duivel te bewijzen', door 'de profetie te verjagen' & 'de Váder te kruisigen!'