fl233 't 'christelijk medelijden' dat Nietzsche
verwerpt is een karikatuur van de liefde als gave: het is een neerbuigende houding, typisch voor de christelijke bourgeoisie uit de 19e eeuw, die niets van doen heeft met de liefde waarover Yesjoe sprak. Zo heeft de besnorde Friedrich, meegesleept door zijn haat tegen het medelijden ook passages geschreven waarbij je de rillingen over de rug lopen! "DE UNIVERSELE LIEFDE VOOR DE MENSHEID UITROEPEN KOMT IN DE PRAKTIJK NEER OP DE VOORKEUR GEVEN AAN ALLES WAT LIJDEND, MISLUKT EN ONTAARD IS ...
VOOR DE SOORT IS HET NOODZAKELIJK DAT DE MISLUKKELING, DE ZWAKKE EN DE ONTAARDE TEN ONDER GAAN?"
Sterker antichristelijk en tegelijk antiboeddhistisch zijn is haast niet mogelijk (speciaal als je kijkt naar wat er sindsdien over op aarde heeft plaatsgevonden, nieuwe ontdekkingen die zijn gedaan, & allerlei andere ontwikkelingen op diverse gebieden): FN is zo gezien slachtoffer van z'n eigen elitaire hoogmoedswaanzin, mistig mystieke overdrijvingsbehoeften & volkomen doorgedraaide extreem botte beweringen ...
En daarmee wordt tegelijkertijd indirect de verwantschap van deze beide religies benadrukt in hun behoefte om de zwakken te beschermen, het keven te respecteren en de liefde voor degenen die lijden te beklemtonen. Hier komen ook de beperkingen van de kritiek v/d katholieke theologen aan het licht. Want ook al beschouwt het boeddhisme het gevoel van individualiteit in theorie inderdaad als een illusie, in de prak-tijk wordt de boeddhistische monnik of leek wel degelijk opgeroepen om de ander als zodanig lief te hebben, aangezien hij lijdt als wezen dat zich van zijn individualiteit bewust is ~ ook al is dat 'ten onrechte'?! We hoeven in boeddhistische landen maar te kijken naar de extreme manier waarop monniken aan hun spirituele meesters zijn gehecht, naar de tranen wanneer zij overlijden, om te begrijpen dat liefde in het boeddhisme uiteindelijk meestal op een even verpersoonlijkte manier wordt beleefd als in het christendom, ongeacht overigens de verschillen in hun doctrines.
't Minste wat we kunnen doen
is ons op de hoogte trachten te stellen
van diverse benaderingen door alle
eeuwen & plaatsen heen?
Zwartwitopinies verkondigen of mistige
nietszeggendheden debiteren
is geen kunst!
Er zijn nu eenmaal
uiteenlopende opvattingen ont-
staan & enige feitenkennis & discussie
daaromtrent tussen mensen
van goede wil
is nooit weg
...
Is dat ook niet typisch myDi!?
Gewoon je
zegje doen
......
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende