Fl133B De Cisterciënzer hervorming & bedelorden
Twee eeuwen na de cluniacenzer hervorming zijn de abdijen door hun macht ontaard en zijn ze het ideaal van perfectie, dat hun prestige bevorderde, alweer uit het oog verloren.
De boodschap van Christos BLÍJFT op sommige individuen echter zijn aantrekkingskracht uitoefenen. In 1098 voegt de benedictijn Bernard zich bij de abdij van Cîteaux, die kort daarvoor gesticht is als reactie op de versoepeling binnen de cluniacenzer kloosters.
Niet zover daarvandaan, in Clairvaux, vestigt hij een kleine kloostergemeenschap die zich beroept op Cîteaux, maar waar strenger regels gelden: de cisterciënzer orde ziet het licht!
Déze orde plaatst arbeid voorop en staat een radicale terugkeer naar de waarden van armoede & nederigheid voor, wat zich vertaalt in de soberheid van de abdijen.
De monniken van Cîteaux maken school en bij de dood van Bernard van Clairveaux, in 1153, bestaan er in het Westen meer dan 350 cisterciënzer kloosters, de meeste ver verwijderd van de steden.
In deze sfeer van terugkeer naar de christelijke authenticiteit nemen de christenen weer de traditie van het kluizenaarschap op, eerst in Italië & daarna in het hele Westen.
Hun 'woestijnen' zijn de bossen waarin ze leven in armoe & boetvaardigheid: de mannen van g d krijgen de reputatie van levende heili-gen, rond hen vormt zich 'n devotionele beweging & de mensen verdringen zich om naar hen te komen kijken & luisteren!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende