fitnamydigames: apocalyptic olympic psychedelics?!

Heel
ons leven
is dus eigenlijk
een kwestie van touwtrekken:
van het allereerste begin af
aan worden we heen en weer
getrokken van hot naar her en zo
blijft dat maar doorgaan van voor de geboorte
tot na de dood.

Het zal dus altijd wel
een vraag blijven die er nu het eerst mee bezig was:
het zaad of het ei, het vrouwelijke{r} en/of mannelijke{r} ~
kip & ei, g d & satan, lichaam en geest ~ allemaal een zaak van definitie & beweging.

Het touw trekt ons waar het niet gaan kan: omhoog & omlaag, heen en weer tussen links & rechts:
't beweegt ons alle kanten op en meestal weten we van tevoren nog niet waarheen we gaan en waarom.

Ondertussen blijft het van belang om enig besef te hebben van de omgeving & de mogelijkheden.

Als het alleen nog maar die innerlijke impuls zou zijn is het in feite meer plantaardig & dierlijk dan menselijk{er}: het blijft dan wel een open vraag wat eerder was, 't besef of onze verwoording ervan,
maar zoals gewoonlijk kan zowel 't ene als 't andere {al of niet gelijktijdig} overheren en bepalen?

Denkers blijven [klaar]komen en schrijvers gaan, maar ons touwtrekken zal altijd wel blijven bestaan!

Aan de basis van dit alles ligt misschien wel angst of een schijnzekerheid, take your pick:
je wilt toch meestal wel [een beetje] overleven, je moet wat & dus doe je maar wat 'op goed geluk'.

Het innerlijke samenspel van touw~ & zenuwvezels, afvuren & ontvangen, bepaalt de richting waarin we ons begeven of juist niet & ons bewustzijn is als het schuim van de golf, 't zout in de pap van ontstaan en weer vergaan: opgaan in iets anders dan wat er was, vol ontstane herhalingen en verrassingen.

Die dialoog is de kern van ons bestaan: de verbalisering/verwoording van ons on{der}bewuste dat 'wil'?!

Apocalyptiek: bijbelse openbaring beweegt zich dus op dat terrein van diep vanbinnen naar buiten toe.

We willen dolgraag weten van de gevolgen zijn van bepaalde oorzaken en besteden daar ons leven aan.

De apocalyptische stukje v/d bijbel [e.d.] staan tegenwoordig i/d theologie/filosofie niet zo vreselijk hoog meer aangeschreven: we hebben het klappen van de zweep horen verluiden maar weten niet wie die zweep hanteert en wat we er verder nog over zouden kunnen beweren: en we kletsen verder maar wat.

Zowel theologen als niet-theologen hebben daarbij dan ook al gauw het gevoel dat het gaat om oude,
verouderde & dus gedateerde inzichten die stammen uit een oeroude voorstellingswereld die de onze nu allang niet meer is: wat moeten we nu nog eigenlijk met hemel en hel, g d en duivel, go{e}d & kwaad?

Wat moeten wij met al die voorstellingen en hun huidige vormen daarvan in media & politiek van vage witte, grijze, bruine & zwarte wolken die alsmaar blijven komen en gaan vol zwangere naakte waarheden?

Waarop ooit een goddelijke Opperrechter zetelde en/of weeromkwam, om te oordelen over dood & leven,

Van gaten in ozonlagen, broeikaseffecten, globale opwarmingen, uitsterven van alle leven op aarde!

En/of van 'n eindoordeel waarbij hij/zij zich weer eens op de troon zet & er van 'n bazuin geblazen wordt.

Zijn dat allemaal geen rekwisieten van een toneelstuk waarvan het doek voor ons allang is gevallen?

En wat kunnen we nu nog verder zeggen over {be}denkers & herschrijvers, de regisseurs en de spelers?

Ik wil dus al jarenlang in feite een soort van pleidooi voeren voor al die vormen van bijbelse apocalyptiek.

Dat is het waar we mee bezig zijn geweest de afgelopen jaren in al ons doen en laten: onze scenario's!

Wie het touw beschrijft kan misschien enige invloed uitoefenen op de richtingen waarin we ons bewegen?

Het is duidelijk dat wij ondanks alles veel van al die mydibijbelse voorstellingen niet meer mee kunnen maken zoals ooit het geval was: we zijn nu in feite allemaal zowel denker & schrijver, regisseur & speler!

We hoeven ons ook niet meer te dwingen tot voorstellingen die met de opkomst van de exacte weten-schappen hun relevantie voor de kosmologie en de geologie hebben verloren, maar het grondbesef van de apocalyptische theologie is en blijft nog steeds: zonder "G d" {factor x, de onbekende bondgenoot} zijn we verloren mensen en blijven als al die andere planten en dieren slechts blind voortvegeteren.

Als "G d" {yhwh, elohim, adonai, yahweh, de Eeuwige, de Aanwezigheid, die was & wordende is in ons} niet gaat ingrijpen in deze wereld, dan zijn we naar het schijnt helemaal aan onszelf en elkaar en aan de blinde machten van de natuur, de kosmos, het heelal en de eeuwigheid {of stom toevel} overgeleverd.

Ook al zouden wij onszelf [& elkaar] dus niet [snel] aan 't vernietigen zijn door tomeloze overbevolking,
allerlei broeikaseffecten, chemische deformaties, ecologisch falen, goddeloos huichelen met kernoorlog,
dan toch zou de zon een keer opgebrand raken en daarmee het leven op aarde zoals we dat nu kennen.

Die oeroude apocalyptiek ['helderziendheid'] van de mydibijbelverhalen zegt dan, om 't met de woorden
van 'n psalm {124:8} uit te drukken: onze hulp is in de naam des Heren die hemel & aarde maakte.
{6/7/8}
baroech yhwh sjelo netananoe teref lesjineihem: nafsjenoe ketsipor nimletah mipach yoksjim ~
hapach nisjbar wa'anachnoe nimlatnoe: ezrenoe besjem yhwh oseh sjamayim wa'arets
geprezen
de eeuwige, die ons niet ten prooi gaf aan hun tanden: wij zijn als een vogel ontsnapt uit het net van de
vogelvangers ~ het net is gescheurd en wij, wij zijn ontkomen. Onze hulp is de naam van de eeuwige die
hemel en aarde gemaakt heeft!

Natuurlijk is dit 'n inzicht dat breed in de hele bijbel leeft, maar 't krijgt in de apocalyptiek 'n allerlaatste,
beslissende toespitsing. De apocalyptiek is geboren uit Israels ervaring dat de weg doodloopt, dat er van
'mensenzijde' slechts 'kleine hulp'
{DAN 11:34}
te verwachten is, & dat g d 't hemelse rijk ons zelf brengt.
{32~35} oemarsjiei brit yachanif bachalakot weam yodei elohaw yachazikoe weasoe: oemaskilei am yavinoe larabim wenichsjeloe becherev oevlehavah bisjvi oevvizah yamim; oevhikasjlam yeazroe ezer
me'at
wenilwoe aleihem rabim bachalaklakot; oemin-hamaskilim yikasjloe litsrof bahem oelvarer welalben ad-et kets ki-od lamoed!

Degenen die zich niet houden aan het verbond,
verleidt hij op listige wijze tot afvalligheid, maar degenen die hun G d trouw zijn zullen zich met kracht
verzetten. De verlichten onder het volk brengen velen tot inzicht, maar 'n tijd lang worden zij te vuur en te
zwaard bestreden, gevangengenomen en beroofd. Tijdens hun onderdrukking krijgen ze enige hulp
al zullen velen zich onder valse voorwendselen bij hen aansluiten. Maar ook sommige van de verlichten komen ten val; mogen zij worden gelouterd, gereinigd en gezuiverd tot aan de eindtijd, want de vast-gestelde tijd is nog niet aangebroken!

Mensen hoeven niets
MEER
te doen
dat dit rijk
te verwachten en trouw te zijn
aan de dingen die ze kunnen:
zoals psalm 37:3 zegt:
"Vertrouw op de Eeuwige en doe het goede!"
{1~4} al-titchar bamreiem al-tikne beosei awlah; ki chechatsir meherah yimaloe oechyerek desje yiboloen
betach bayhwh waaseh-tov sjechan-erets oereeh emoenah; wehitanag al-yhwh weyiten-lecha misjaalot libeicha!

Erger je niet aan slechte mensen, wees niet jaloers op wie kwaad doen, zij verdorren snel als gras, zij ver-welken als het jonge groen. Vertrouw op de Eeuwige en doe het goede, bewoon het land en leef er veilig.

Zoek je geluk bij de Eeuwige:
hij zal je geven
wat je hart
verlangt
...

~