fitna tussen 8~12 zestien achttien & twintig jaar

Ieder
mens kent
nu wel ongeveer
[na bijna 2000 jaar]
het mydiverhaal van Yehosjoea, Sjapo,
Mohammed en Boeddha of allerlei andere profeten,
priesters, stichters, verkondigers, idolen
& leiders {lijders}?

De
afloop {Pasen}
& 't begin {Kerstmis}
zijn dan wel zo ongeveer 'bekend',
maar men twijfelt vaak nog zeer
tussen die bovenstaande figuren en
de Kerstman, Sinterklaas, de
Paus, Adolf, Jozef
& Mao
enzo!

Alles
[zou je]
kun je zeggen
van Gekke Geertjes,
Parmantige Pimmetjes, Stalkende Volkerts,
Geitenneukerende Theo's & Zielige Mohammeds
en dergelijk personen her en der in verleden, heden & toekomst,
maar ze brengen wel telkens weer de actualiteit
naar voren & naar boven
van alle oudere
religies
&
ideologietjes.

Ook
't mydilevensverhaal
van Yesjoe blijft
nog steeds boekenschrijvers & cineasten inspireren
tot arbeid.

Zelfs de kerk
onderkent inmiddels
de missionaire waarde van film & boek,
ook al zijn filmers & schrijvers
aan hun stand verplicht dat ze voor controverses zorgen:
een vleugje seks, wat geweld, romantiek & aller-
hande vage mysteries, geheimen, samenzweringen, conspiraties,
porno, martelingen,
happy endings
etc.

Het
blijft elk
jaar weer bijzonder
dat al die uiteenlopende films
over Yesjoe nu nog zoveel mensen weten te boeien
naast zoveel kommerjeel pornografisch geweld
van MTV/TMF, AVRO, TROS, BNN & de Telegraaf-VVD~
Floddertokkiefamilies van Nederland samen
met RTL/SBS/Veronica/Tien Jetix
& all that kind
of shit.

Iedereen
kent nu al
van jongsaf aan,
nog voordat men in een bioscoop gaat zitten
of ergens bijhoort
in 't Grote Dierenbos &
in Sesamstraat
de geboorte en de dood,
't romantische mydiverloop,
drie jaar romantische avonturen
& de tragische afloop van zo'n verhaal
in alle geuren & kleuren tussen Pokahontas,
Dumbo, Donald W. Duck,
Superman/Idols?

Maar toch
willen de kijkers,
al kennen ze Jezus als historische persoon
{min of meer}, telkens weer weten
hoe Het Verhaal
NU
weer verfilmd is!

Bij 't maken
van zo'n [zoveelste] verfilming
heeft een regisseur dus geen gemakkelijke taak:
hij/zij heeft altijd weer te maken met de standaardproblemen van verschillende
evangelies, die van elkaar afwijken & diverse uiteenlopende interpretaties toelaten
of variaties laten zien.

Volgens
allerlei christelijke tradities,
interpretaties & sektarische fanatiekelingen
was Jezus dus zowel g d als mens ~ hoe verbeeld je [in 's hemelsnaam]
die twee 'naturen'?

Je
weet amper
wat menszijn eigenlijk
wel is, laat staan wat je onder 'g d' moet verstaan!
Maar fantasierijek regisseurs, scenarioschrijvers & film-mogols
laten zich die dat soort van problemen toch niet tegenhouden:
integendeel, ze maken er gebruik van & vinden altijd wel weer
andere details & 'grote lijnen' om te benadrukken &
opnieuw uit te
beelden
...

Pasolini
baseerde zijn film "Il vangelo secondo Matteo"
in 't begin van de jaren zestig v/d vorige eeuw op
't nieuwtestamentische bijbelboekje 'volgens Matai/Mattheus'
[tamelijk letterlijk in zwart/wit
beelden]
......

Scorsese
heeft in zijn "The Last Temptation of Christ"
{'88} juist 't 'mens-zijn' van zijn Jezus willen uitver-
groten: hij vroeg zich af wat 't bijvoorbeeld voor zo'n 'masjiach/messias'
betekende als hij
'n vrouw
had
...

Mel Gibson
daarentegen wilde in 2004 'n echt
'katholieke' film maken: hij koos er met "The Passion of the Christ" voor
om de nadruk te leggen op de Lijdensweg van
ZIJN
Jesus!

De keuze die zo'n regisseur op
dit punt maakt, zorgt dus vaak voor controverse
onder allerlei zeer verschillende gelovigen & ongelovigen.
In "The Son of Man" uit 2006 bijvoorbeeld worden alle rollen gespeeld door zwarte acteurs & speelt 't my-diverhaal zich af in de townships [favela's, achterbuurten, achterstandswijken, krotbewoners]!
En de overdaad aan veel te bloederige scenes geven "The Passion of the Christ"
weer zijn omstreden karakter.

Maar
alle filmmakers
zijn nu eenmaal kunstenaars:
& die zijn geen knip voor de neus waard
als ze niet nu ook weer niet iets controversieels willen oproepen
& bepaalde zaken al of niet extra willen
belichten/uitlichten?

Volgens godsdienstwetenschappers
maken die verschillende keuzes van de regisseurs
hun films nu juist zo interessant & zij doen onderzoek naar 't beeld
van uiteenlopende 'goddelijke personen' & beelden,
zoals bijvoorbeeld "Jezus", zoals die de afgelopen
honderd jaar in films naar voren kwamen
in alle landen?!

De eerste verfilming,
in 1897, was dus eigenlijk bijna een ware 'revolutie'.
want mensen konden nu al die 'wonderen' uit de Bijbel vaak voor 't eerst in hun leven 'levendig' uitgebeeld zien i.p.v. alleen in woorden,
tekeningen en schilderijen?

En wie
wil er nou
niet kijken naar de ongehuwde
[verloofde] Miryam die ooit zwanger raakte
[op niet gans duidelijke wijze?],
aankondigende engelen[scharen], wrede koningen, valse
priesters, heidense Romeinse bezetters, lieve babies in duistere winterse stalletjes
i/d voederkribbe & de schattige rijke wijze
koningen/zieners, arme analfabetische herders/aanbidders,
vluchtelingen, massamoorden, romantische ontmoetingen
en alle kunstige streken van lopen over het water, wonderbaarlijke genezingen,
opstaan uit de dood, opstanding
en hemelvaart tot op de huidige
mydidag van vandaag?

Mensen
zijn nu
eenmaal gek op
sprookjes eventueel inclusief met diepere betekenis{sen},
waardevolle lessen & allerlei dope & hope
voor ons hiernamaals,
hier &
NU?

De kerk nu
[lang monomane opeisers
v/h alleenvertonings & ~verklaringsrecht
op straffe des doods] stond aanvankelijk zeer afwijzend
tegenover het medium film {ze waren zo nu & dan zowel
voor als tegen de meest verschillende menselijke eigenschappen
& aanverwante zaken], 'n film over
HUN
Jezus hoefde
dus niet op enige steun te rekenen.

In 1912
verbood paus Pius X
de vertoning van "From the Manger to the Cross",
omdat 't werkje tegen de christelijke leer [die alleen
HIJ
kon weten]
in zou gaan.
Maar
NU
zie je
dat film tegenwoordig
overal geaccepteerd is &
dat de evangeliserende waarde ervan nu reeds overal [?]
wordt erkend!

Zo raadde paus Paulus VI
in 1977 juist de film 'Jesus of Nazareth' aan om te gaan zien.
Die weergave stond volgens hem dichtbij het verhaal uit de Bijbel!
De mate waarin een film controverse oproept, hangt dus duidelijk wel samen
met de invalshoek die
de regisseur
kiest?!

Lag
het accent
in het begin
vooral juist op het verkondigen
van de christelijke boodschap aan de kijkers,
later werd er duidelijk ook speciaal gespeeld met de vraag
hoe relevant Yehosjoea nu in deze moderne tijd
wel of niet zou zijn.

De rockopera
"Jesus Christ Superstar" {1970/'73}
past nog helemaal in het flowerpowertijdperk, & "The Color of the Cross"
van 2006 plaatst een zwarte Jesus tegenover blanke politieagenten met knuppels als
een aanklacht tegen racisme, discriminatie,
apartheid, onrecht &
geweld.

't
Is dan
ook juist de controverse
rond een Jezusfilm [e.d.]
die de mensen nog naar een bioscoop kan trekken:
't evangelie is op zichzelf dan wel geen echt sterk filmscenario
voor de mydidag van vandaag & garandeert geen automatisch kas-
succes ~ 'n Jezusfilm zonder ook maar iets omstredens erin,
kan eigenlijk dus allang
helemaal niet
meer.

Dan
blijven de
kijkers liever weg!
Is er ook eigenlijk wel iets nieuws
onder de zon? Ik vraag 't u af
mydiertjes
...