Fysiek
geweld komt
maar zelden alleen
voor: 't kent doorgaans
verbaal geweld als voorganger en
begeleider. Zo kunnen we
nu ook voor
'de controverse'
in die eerste eeuw
van ongeveer 2000 jaar geleden
aannemen, dat de Joodse autoriteiten
niet alleen maar fysiek,
maar ook verbaal geweld
hebben gebruikt
tegenover
de volgelingen van
Yehosjoea.
't
Lijkt me
niet goed om
deze gegevens weg te
stoppen vanuit 'n soort van
'christelijk gevoel van schaamte'
over zoveel eeuwen christelijk
antisjemitisme.
Joden
hebben de 'christenen'
{om deze term hier toch maar te gebruiken
in z'n algemeenheid} bijna vijftig jaar gehaat,
vervolgd & die christenen hebben Joden
ruim 1600 jaar vervolgd:
er blijft voor 'de kerk' voldoende over
om zich voor te schamen,
ook al laat ze staan
dat de zelfgeproclameerde aanhangers van Yesjoea
in die eerste eeuw[en] ook te lijden hebben gehad
van vervolging v/d zijde van de toenmalige
"Joodse autoriteiten".
't Verbale geweld
i/h nieuwe testament
mag daarom worden geinterpreteerd
als 'n reactie op [verondersteld verbaal &] fysiek geweld
v/d zijde v/d Joodse autoriteiten onder Romeinse druk
van bezetting e.d.
De kritische vraag
blijft daarbij staan of 't verbaal geweld
dat we in 't N{O}T vinden,
& dan met name bij Sjapo,
Matai & Yochanan,
over de hele linie te rechtvaardigen is
vanuit de norm die ze zelf verkondigen:
leef zo goed als je kunt uit 'de genade, barmhartigheid, liefde & 't mededogen van G d'
& laat je dus niet bepalen door de haat,
onbarmhartigheid, liefdeloosheid & hardvochtigheid
van je tegenstander{s},
want dat is
De Weg
die Yesjoe zijn
volgelingen gewezen
heeft.
De
beantwoording van
die vraag leg
ik dan ook graag
weer bij ieder
van ons
neer.
Ik
kan mezelf
niet aan de
indruk onttrekken dat die
genoemde schrijvers soms, in 't
heetst v/d strijd, die
door henzelf gestelde
norm{en} hebben
overschreden.
't
Zijn net
echte mensen zoals
jij & ik:
wij!
