Firtst day on the job

Natuurlijk had ik wel eens eerder opgepast hier en daar op kleine kinderen en soms op een hond of een cavia. hoe moeilijk kan het zijn...
Mijn CV had ik een beetje opgeleukt ik bedoel wie doet dat nou niet. " Super veel ervaring met kinderen van alle leeftijden." Stond erin, AKA ik kan het goed met volwassenen vinden en kinderen zijn net kleine volwassenen.
De volgende dag had ik gelijk een reactie. Een steenrijk gezin bij mij in de buurt zocht een oppas voor elke donderdag van 8:00 tot 18:00 en woensdag van 12:00-17:00.
Ze zijn zo rijk dat ze bij mij in de buurt ( wat al niet goedkoop is ) een rijhuizen hadden opgekocht om hun eigen huis daar te bouwen.
Ze had gevraagd of ik er 1 avondje zou willen komen proberen met alleen het kleinste jongetje van 1 jaar oud.
Bas zo heette die volgens de moeder was hij best pittig maar dat kon ik wel aan dacht ik, hij lag nog te slapen en ik mocht hem om 16 uur uit bed halen. Zij zouden tegen 20 uur weer thuis zijn.
Ze vertrok en ik had ongeveer 10 minuten om me geestelijk voor te bereiden, voordat de hel losbrak. Ik hoorde wat gepraat boven dus ging rustig kijken wat er allemaal aan de hand was. Ik kwam binnen in de kamer van bas (wat ik makkelijk kon vinden aangezien de namen op de deuren stonden.
Vanaf het moment dat ik mijn hand op de deurklink zetten tot dat de moeder 4 uur later binnen kwam is er alleen maar gegild. En ik bedoel echt gegild niet dat huilen dat van andere kinderen ken, neee deze was echt kwaad!
Ik probeerde eerste tegen hem te praten en een beetje te sussen maar het gegil werd alleen maar erger en hij draaide van mij weg zodat ik hem niet meer kon aanraken en schreeuwde NEEEEE.
Na ongeveer 30 minuten van mij proberen te sussen en hem aan 1 stuk door gillen dacht ik bij mezelf hoe ga ik ooit op schema blijven. ( Oh bijna vergeten de moeder genaamd Margriet had een lijstje achter gelaten met daarop wat er van minuut tot minuut moest gebeuren.) Over 5 minuten zei het schema eten in de magnetron opwarmen. Ik besloot de cirkel te doorbreken en pakte hem in 1 keer op uit het ledikant en dat had ik beter niet kunnen doen. Zijn armen en benen zwaaide naar mij uit in volle kracht om zich los te maken of mij dan maar een schop te geven. Ik probeerde hem op het ledikant te leggen zodat ik iig kon proberen om hem kleren aan te doen.
Maar daar kwam ik er achter dat om iemand neer te leggen deze persoon wel zijn rug plat moet houden....
En dat waas baas zeker niet van plan. (zie vervolg)