final solutions and/or temporary measures viamydi!


~*~

De
tandarts
heeft gekeken
naar de zwelling van na het trekken van zaterdagochtend
en de niet meer aanwezige vullingen die intussen verdwenen zijn van de schrik
en een afspraak gemaakt voor over drie weken
om dan eventueel te rebasen en de gaatjes te vullen met een noodvulling:
vandaag had ik voor het eerst weer minder of bijna geen pijn na weken paracetamolletjes,
maar goed dat die ellende nu bijna toch
een keer voorbij is {?}.

Wat mij nog rest
is dus 'n kies~ & tandloos mummelbekje in de komende jaren,
omringd doorr grijswitte haren, groeiende vetlagen en
dergelijke massale leeftijdsverschijnselen
van de tand des
tijds
...

Zoiets
als het negatieve geluk
der lijdzame grijze horden die stad en land bedekken
als gevolg van de geboortegolven van na de grote wereldoorlog
omringd door legioenen tweemeterlange brullende macho's en gillende bonobo's in den dop
waarvan de meesten nergens in geloven behalve dan in hun eigen nooit en te nimmer voldoende gevulde bankrekening en stijgende
bestedingspatronen?

Sigmund Freud zei hierover al:
"Mensen proberen gelukkig te worden door ongeluk te elimineren.".
Als iemand een grote tragedie in het leven meemaakt, zoals het verlies van een partner
of de dood van een kind, dan kan men wellicht vaak een tijdlang
niet meer vrolijk
zijn.

Een
eminent professor,
die zich verantwoordelijk voelde voor de dood van zijn kind,
kleedde zich de rest van het leven in het zwart. Had hij, in volslagen tegenstelling hiermee,
zijn zoon kunnen behoeden voor de dood, dan zou hij daaraan direct
een enorme vreugde hebben ontleend, maar die zou niet zo lang
hebben geduurd.

Evenzo kan de nasleep
van een scheiding jarenlang duren,
terwijl een onbeheersbare uitbarsting van vreugde, zoals die van beginnende verliefdheden,
meestal al na korte tijd afneemt en z'n emotionele
intensiteit verliest.

Tijd
heelt wonden langzaam,
maar laat geluk snel weer
verdwijnen.

Om
deze reden
zijn geluksmomenten
niet meer dan lichtpuntjes in het leven dat ons wacht
van onze geboorte tot
onze dood.

Het beste
waarop we nog kunnen hopen is
dat we het grootste deel van de tijd tevreden zijn,
met alleen af en toe pieken
van intense vreugde.

Voor velen echter
[vooral de personen die bij {Pink}
Freud op de divan terechtkwamen]
is het leven EEN onafzichtelijk woestenij vol van geestelijke kwellingen,
met slecht af en toe een kleine oase van genoegen
[van heel diverse
aard?]!

Voor
diegenen
is de zoektocht naar 'geluk', zoals Freud stelde,
een zoektocht naar antwoorden die hun zielenleed
enigszins verklaren en
opheffen
...

Anderen,
die meer last hebben
van fysiek dan psychisch leed,
kennen het geluk in de vorm van een pot
pijnstillers.

Wanneer
het tijd is om de pillen weer in te nemen,
vormt het moment van 'verlichting' [van de pijn] DE norm
en zij staan hier nauwelijks
nog bij stil.

Maar
voor chronisch zieken
zijn de momenten van pijnverlichting
pieken van
geluk?

Voor
veel mensen
die misschien niet in geestesnood verkeren of gekweld worden door pijn,
kan het dagelijks leven evengoed weinig aangenaam zijn:
ook DAT treffen we
in myDi
aan!

Zij
vervelen zich
bijvoorbeeld te pletter,
ze missen wat voor doel dan ook,
voelen zich dag in dag uit
afschuwelijk onveilig,
zeer angstig en/of bar overspannen, en misschien
zijn hun piekervaringen
TE triviaal
of TE zeldzaam
om 'over naar huis te schrijven'
om hun algehele helsbestaan
en totale emotionele malaise
te compenseren?

Voor hen zijn er,
vooropgesteld dat ze niet in staat zijn om
hun leven opnieuw structuur te geven, twee oplossingen.
Ze kunnen hun geluksquotient [geluk op bestelling] verhogen
door wat meer
hun toevlucht te nemen tot chemische middelen
OF tot geluk uit 'de
fantasie'.

Met andere woorden,
zij KUNNEN ontsnappen naar een wereld van scheikundige dromen
of dagdromen
~ met behulp van drugs, of door weg te vluchten naar
een 'niet-bestaande'
wereld!

Ondertussen
zit je nog wel,
als of niet chemisch en/of fantasierijk
met jouw eigen hoogmoed,
meters geroddel, gebrek aan zelfcontrole en allerlei schuldgevoelens
over teleurgestelde verwachtingen,
gebrek aan zelfvertrouwen en een overmaat aan zelfzucht,
onzekerheid, verlegenheid, onvervulde wensen en de neiging om toch 'iets' te bewonderen
of 'bewonderd te worden', twijfel aan alles
en talloze andere machobonobonale kortsluitingen
en illusionaire
dwanggevoelens & allerlei andere
malle [al of niet 'taboe']
gewoontes.

Let's dance ~
and dive deeper into
our shared pools of misery,
endless amounts of selfpity, exaggerated selfesteem
and/or lack of it:
manisch~depressievelingen
zullen er altijd wel geweest zijn en ook immer blijven [ook in mydi] ~
all we can do is 'make the best
of "IT"'?

But
not now:
eerst even de tuin sproeien
voordat ik weer op de bank in slaap val
in woeste dromen or
whatever the 'future'
might bring
...

~@~
12 jul 2006 - bewerkt op 27 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende