Feest is feest & pestispest: ouwe koek nieuw pakje



'r Wordt nauwelijks naar de andere partij geluisterd.

Joden & Palestijnen kijken nauwelijks n/d betekenis v/d woorden v/d rivaal, maar zien 'r direct 'n aanval, verwijt, beschuldiging of provocatie in die moet worden gepareerd [met de naargeestige gevolgen vandien]!

Zo wordt elke aanslag meteen vergolden, volgt op iedere provocatie 'n tegenprovocatie & kunnen alle incidenten [verder] escaleren. Men zit gevangen i/d mimetische rivaliteit & is 'r meer op uit om 'de ander' te verslaan dan om naar 'n oplossing te zoeken. 't Probleem is dat wij allemaal meedoen, net als bij 'n ruzie in 'n cafe.

Rivaliteit is namelijk zeer besmettelijk: omstanders zijn net zo gevoelig voor de nabootsende begeerte & daarom dan ook geneigd om 't kwaad verder te projecteren op EEN v/d beide rivalen ~ "ZELF horen we natuurlijk altijd weer bij 'de goeien': zoals i/d vergelijking van Yesjoea over de balk & de splinter!"

In 't Palestina van 'n eeuw geleden was 'r volgens ME nog 'helemaal' geen sprake van 'n dergelijke rivaliteit:
"Daar was de culturele afstand tussen de Joden & de Arabieren veel te groot voor?!

De Arabieren leefden over 't algemeen nog erg traditioneel & de Europese Joden, die daar hun land kochten, wilden vooral erg 'modern' zijn? In alle versies v/d geschiedenis speelt 1948 'n grote{r} rol! Vanaf dat moment gingen die beide partijen zich al steeds meer op 'de ander' richten. Met hun wederzijdse afkeer groeide ook alsmaar de wederzijdse angst 'voor de ander' ...

Maar ook al benadrukken ze vooral hun talloze verschillen, ze zijn tegelijkertijd steeds meer op elk ander gaan lijken. Als 'n dubbele helix die niet meer te ontwarren is ..."

Is 'n zelfde basisprincipe ook niet volop aanwezig bij de meeste andere 'zoogdieren', apenstammen, bonobofamilies, chimpachtige grijsruggen, snor- & baarddragers, bananeneters & al die andere samenlevingen zoals ratten, muizen, hond- & katachtigen met hun tepelzuigfascinaties, broedermoord & zusternijd?!

In de grond v/d zaak is men ongeveer 'hetzelfde': voor de rest wil men instinctief dolgraag veel lekkere hapjes & slokjes ver-overen op 'de anderen', zich voortplanten tegen de klippen op, vervolgens volgzaam huilen met de wolven in 't grote donkere zoogdierenbos, verdringen, wegduwen, negeren, aanvallen, verdedigen, wraaknemen, uitschelden, eropslaan, in zeer kleine stukjes hakken & anderszins blijkgeven van eigen pracht & praal, andermans minderwaardigheden & 'eeuwige haat & nijd' ...
12 mei 2011 - bewerkt op 12 mei 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende