Fatapuberanas & dynamische leerprocessen in myDial
*
DIT
myDiverhaal van Numeri
werd in het eind van de jaren tachtig,
in de dagen van de "Wende",
het verhaal van onze
generatie.
~
Plotseling
kregen de hoorders de schok
der herkenning.
~
Op grote schaal
werd de samenleving uit de verstarring van de koude oorlog
en in de beweging naar een nieuwe
en onzekere toekomst
gebracht.
~
Volken werden
gemobiliseerd om
een nieuwe maatschappelijke orde
te scheppen.
~
Het zag er even,
in een waas van euforie,
naar uit alsof de kans om mondiaal in vrede te leven
binnen handbereik was
gekomen.
~
De ontspanning
van de koude oorlog echter
veranderde binnen de kortste keren
in de ontzetting over economische chaos
en even onbeheersbare, gruwelijke
'kleine' oorlogen.
~
De vrijheid,
die zo nabij leek,
week als een fata
morgana.
~
Het besef
drong tot ons door,
dat het vreselijk is om meegenomen te worden
in een onomkeerbare gang
van 'de geschiedenis'
blauw]
en
om in
die geschiedenis geconfronteerd
te worden met onherstelbare,
fatale beslissingen,
waardoor een heel volk wordt verziekt
en in het oerwoud {of de woestijn} verdwaald raakt
en omkomt.
~
ZO
werd Numeri
het boek van onze
generatie.
~
EN het
myDiboek
is nog niet UIT!
Het drukt ons NU op de vraag naar het ware leiderschap
en naar heilzame vormen van leiding
EN beleid.
~
DAT geldt
voor de samenleving in haar geheel,
maar evenzeer voor de grotere en kleinere verenigingen
in de samenleving;
en dat geldt zeker voor de 'christelijke gemeente'
in deze samenleving.
~
Het is
geen wonder
dat in de christelijke gemeente
die vraag naar gemeente~opbouw,
verbonden met de vraag naar leiding en naar beleid
JUIST in deze dagen nadrukkelijk wordt
gesteld?
~
OOK
in de gemeente trouwens wordt
~ waar het aankomt op veranderingsprocessen en leiderschap ~
de pijnlijke werkelijkheid van het conflict
aan den lijve
gevoeld:
'hebben onze REUZEN ook {nog steeds!}
voeten van
leem'?
~
ZO ergens
dan komt naar aanleiding van deze thematiek
ook de vraag aan de orde waarom er in de kerkelijke traditie
tot op heden nog een taai verzet leeft om aan vrouwen de leiding
toe te vertrouwen!
~
DIE vraag
richt zich met grote kritische kracht
op het gehele verhaal van
de Tora zelf.
~
IN HOEVERRE
geven deze teksten zelf voedsel
aan dit verzet?
~
WAT gebeurt
er met deze teksten
wanneer ze gehoord worden
door vrouwen?
~
EN
wat {!}
gebeurt er
in de gemeente
wanneer daar uiteindelijk overal de leiding van vrouwen
niet langer taboe
is?
~
DIE vraag
richt zich met dezelfde kritische kracht
jegens onze eigen myDiontwerpen
en ~voorzetten.
DEUTERONOMIUM
is het leerboek
bij uitstek:
~
HIER,
aan het slot van de Tora,
worden de belangrijkste leerpunten
nog eens verzameld en
uitgewerkt.
~
DIT myDiboek
is ZO geredigeerd
dat de tijd wordt samengebald tot
EEN groot leermoment.
~
HET
LIJKT WEL
alsof in DEZE ruimte
voor niets ANDERS tijd meer is
dan voor 'algemeen'
onderwijs.
~
DIE
URGENTIE
blijkt volgens het verhaal
gegrond
te zijn.
~
Er is sprake
van een leraar, Mosje,
die de grens van zijn leven {EN die van zijn HELE generatie!}
voelt naderen en die dus nergens ANDERS meer tijd voor heeft dan
om zijn kennis door te geven aan de volgende
generatie.
~
EN
er is sprake van een nieuwe generatie,
die ZELF aan de grens van een nieuwe wereld staat,
en die dus nog van alles moet
leren!
~
LEREN
wordt in het zicht van 'de grens'
van levensbelang?
~
De discontinuiteit
tussen de generaties
dreigt namelijk de rijkdom van de levenservaring en levenswijsheid
te niet te doen en zonder onderwijs gaat die kennis
ook werkelijk
teniet.
~
MET
die grens voor ogen
moet de gemeenschap dan ook ingewijd worden
in de dynamiek van het leerproces,
in de overlevering van al die kennis,
die de gemeenschap nodig heeft
om verder te kunnen
gaan!
~
DIT
indrukwekkende slot van de Tora
heeft in de synagoge het leerproces op gang gebracht
om nimmer onderbroken
te worden.
~
De 'christelijke'
myDigemeente van ALLE leeftijden
op HAAR beurt wordt door deze voorbeeldige praxis
steeds weer opgeroepen om aan het onderwijs
prioriteit te geven.
~
ZIJ
heeft daarvoor
al vanouds het myDimiddel van de prediking
en de catechese ingezet en daarvoor
allerlei varianten
uitgewerkt.
~
De myDigemeente
verstaat zichzelf op beslissende ogenblikken zeer beslist
als 'leergemeenschap'.
~
ZIJ is in
de afgelopen jaren
meer dan ooit gefascineerd geraakt
door de vragen naar het myDigeheim van dat leerproces,
en dan MET NAME naar de weg van het verstaan en het begrijpen,
naar de UITLEG en de
verklaring!
~
MET DEZE VRAGEN
ben ik zelf de jaren negentig
ingegaan.
~
Het humanistisch~
religieuze onderwijs vroeg alle aandacht:
de myDithematiek van Deuteronomium kwam daardoor als vanzelf nabij
en maakte ons nieuwsgierig naar de opzet
en de structuurelementen
van mijn dagboek als
leerboek.
~
EN
daarmee
kwam de 'grondvraag' boven:
is het mogelijk om aan de hand van Mosje {en myDiverwanten gedurende
meer dan 4000 jaar menselijke ervaring op alle gebied}
te blijven leren
'leren'?
@


Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende