Fata Morgana: Oppervlakte komt van binnen uit
Rotssteen
komt omhoog
uit vuur
van binnen
water valt op rotsen en
neemt stenen mee
de rivieren malen
rotssteen fijn
tot in de zee
dat wordt zand
op eindeloze
oceanenstranden
~
Sterrenstof
waait over
werelddelen met de wind
continenten ooit verenigd
drijven
rond op vloeiend taai
gesteente
oceanen spoelen
om de kusten heen
met eb en vloed
en wij vragen aan onszelf en
aan elkander
wat is kwaad of
goed
~
Kwaad is pijn
en haat en leegte:
liefdeloosheid en
zinloze dood
goed is dan genot
als liefde en vervulling:
helder water heerlijk brood
kinderen die onbekommerd
op de bergen
in valleien leven
zwemmen in rivieren
spelen
op
het strand
~
Groenten telen
en fruit plukken
leren delen zingen
helen
over heel de aarde
die de planten en de dieren
plaatsgeeft
mensenkindren die ontdekken
wat hun plaats is
en naar woorden zoeken
om dat alles vast te leggen
net als
regen op de rotsen
druppels die rotsstenen
uit het vuur
doen smelten
~
En wij
die verhalen maken
en de zangen
die weer alles een doen zijn
door spiegeling
vanbinnen
via innerlijke ogen
oren
handen
voeten
neus en
keel
~
Soms
dan worden al die dingen
mij teveel
dan weer is er weinig nieuws
te melden
alles heeft
een eigen plaats
en tijd
onder de hemel
sterren wolken wind
en geest
en een ieder krijgt
zijn deel
van een grandioos
versplinterde ervaring
die we blijven vormen tot
een groot
geheel

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende