'Fat Cats' & 'Foul Dogs': closing & opening eyes?!

Moderne(r) 'gelovigen' zullen voortaan (moeten) proberen om zich niet meer zo vreselijk te verslikken in de tijdgebonden voorstellingen van toen (en nu)! Wel kunnen we onszelf (nog steeds zo nu en dan) herkennen in de dubbele verwachtingen zoals die doorklinken o.a. in de bijbelboeken.

Enerzijds hopen we dat 'g d' als 'n soort van 'scheppende kracht' (door)werkt aan 'de voltooiing v/d aarde, dat hij/zij/wij/het de dood zal over-winnen en uiteindelijk 'alles in alles' zal zijn. Uiteindelijk zijn er ook altijd al 'positieve & negatieve' krachten werkzaam geweest in het heelal?!

Daarom leggen we ons niet meer zomaar neer bij allerlei negatieve toekomstverwachtingen, maar koesteren we een tegendraads vertrouwen dat het met de wereld uiteindelijk wel goed zal komen. Anderzijds kennen moderne gelovigen de hoop dat ons persoonlijke bestaan niet eindigt met de dood, maar op de ene of andere manier 'een vervolg krijgt in g d'? Een paar miljoen jaar menselijke(r) evolutie heeft recht op ons respect!!

We zullen niet krampachtig proberen om ook die nieuwe, totaal andere bestaanswijze in woorden of beelden te vangen, maar wel hopen we om als het ware bij wijze van spreken en schrijven (doen en laten) 'net als Yehosjoea opgenomen te worden bij G d', of - als je dat nog te ruimtelijk blijft klinken - "in g d". Dat wil zeggen: in die 'geestelijke werkelijkheid van G d'. Het blijven tastende projecties, voorlopige aannames & 'hopes'.

Daarbij heeft het weinig zin om (nu al) precies te willen omschrijven (bij gebrek aan passende woorden & beelden) wat er van mensen 'overgaat'
(vanuit & in g d): onze ziel of geest, essentie of vruchtbeginsel, ik of zelf, identiteit of persoonlijkheid (but take your pick if you really want to):
do so by all means - we can't always get whatbwe want, bu of we Hope some times - we get what we need - with a lot of tender imagination ...

Het zijn so wie so allemaal stuk voor stuk door ons denken (beleven) gevormde (re)constructies die meestal al heel gauw hun beperkingen tonen.

Als ik zelf moet kiezen, dan gaat het wel in de richting van ons 'bewust zijn/bewust worden' dat op de ene of andere manier & wijze 'n "eigen" plekje krijgt 'in g d', maar het blijft speculeren, 'uitproberen'. Dat geldt ook voor die vraag in hoeverre er na de dood (g d is een werkwoord) iets van 'oordeel of zuivering' zal plaatsvinden, aangezien er in ons 'mensenleven' nogal veel lijkt te gebeuren dat het daglicht - laat staan 't goddelijk licht - niet zo goed kan verdragen. Dit is op zich een zinvolle gedachte die een mens niet angstig hoeft te maken: want 'gelovigen' vertrouwen nu
eenmaal (immers) bovenal op de radicale genade van g d, zoals die (bij voorbeeld) oplicht in Yehosjoea (e.d.) ~ die g d die 'alles in alles' wordt
zal ook 'alles in allen' zijn (we Hope) ... Voor de rest is Janosch gewond: ik veronderstel van een kogel v/d visvijverfanaat with a narrow mind ...

;~{