Extreem?

O
schitterende kleuren
van Nederlands Vlag:
wat wappert gij
Fier langs de kust
waar de blanke top der Duinen
schittert in de Zonnegloed
(indien
Aanwezig)

{ondertussen
& elders}
op de grote Stille heide
waart ook nog de Immer geitewollensokkenbreiende Herder{in}
Eenzaam rond
wijl hun witgewolde Kudde
Trouw bewaakt wordt
door de Hond

{Onder
Tussen Hier:}
in 't Groene dal
in 't Stille dal
waar kleine Bloempjes Bloeien
daar Ruist Zachtjes
een Welriekende Waterval
en Druppels Spatten Overal in 't Rond
om Ieder bloempje te Besproeien
ook (en SPeciaal!)
het KLeinste

waarvan
(Alweer) Akte
...

En wij bestuderen de Weg van de Mens zoals Ooit Gezien
in de Richting naar G*D toe via Bijbel en andere 'Heilige' Geschriften
of Ervanaf
................
De Weg van Gehoorzaamheid aan Geboden en
Aanvaarding van Levenslot
(of niet!)
.......

Elke Beschrijving
van de Weg als Religieus Concept suggereert
een Lineair Proces,
een Voorstelling die in Metaforen wordt Uitgedrukt,
Bijvoorbeeld in Stappen, Trappen & Treden!
Het concept Weg betekent ook,
dat een Mens zich Herscheppend Voortbeweegt!
Dat heet in Paulus' Brief aan de Romeinen
(van bijna 2000 jaar geleden):
'in Nieuwheid
van het leven
Wandelen'
...

Dat
Permanente Proces
van Echte Vernieuwing
leidt er toe dat Mensen Zijn
wie wij Worden
.............

Het Beleven
van de Weg betekent een soort
Permanente Onthulling van
"Staten",
bewustzijnsniveaus die doorlopen
moeten worden
........
Tegen
die psychologische Achtergrond gezien
gebruiken wij myDi-woorden
om ons Voorlopige Doel
te bereiken:

Elk
echt 'Aangeraakt'
en serieus gevoelig mens
zoekt een duurzame relatie
met een vorm en een inhoud
(of diverse vormen en inhouden)
en kent dit Weg-
Besef
...

Ik
doe Stappen:
heb het gevoel
soms van Treden op een Ladder
Op te gaan of Af te dalen:
Om Vernieuwing van ons Wandelen te Voeden,
Bezoeken wij gelegenheden, waar we
Nieuwe Inhouden kunnen Ontmoeten en ons Eventueel
Toe-Eigenen
.............

Voor
een mens
die erbij is
opgevoed om de paden der vaderen
te bewandelen
...
om
de liederen
der moeders (onder het afwassen!)
te zingen
...
en
vooral maar
niet te (mogen) afwijken van
wat we ooit thuis leerden en beleefden,
is dit soort visie
een niet
al te moeilijk te begrijpen
concept
...

Zij
zal zeker
gevoel hebben voor
kleine correcties
en in de loop van de jaren
is het uiterlijk van zo'n 'geloofsgemeenschap'
gemoderniseerd,
maar er zal (eigenlijk)
'tittel noch jota'
van de oude leer 'afgenomen' worden
.............

In
'nieuwheid
van het leven wandelen',
heeft voor zo'n figuur een andere inhoud dan:
'oude dingen overboord gooien
en nieuwe ervoor in de plaats aanvaarden'

.......
Die 'vernieuwingen'
zijn wat dat betreft voor hen 'marginaal':
nooit 'fundamenteel'
.............

Wij hebben
ook in ons land
nog een grote groep mensen
die op deze manier stevig genesteld blijven in
'de oude waarheden'!
Zij wensen niet
dat 'de oude palen verzet'
worden
...

Maar
ook een
grote groep gaat
de weg van afscheid en zoekt wel degelijk
'nieuwheid van leven'.
Er zijn onder mensen
altijd al 'vertrekkers',
'verkenners', 'voortrekkers'
geweest (Out of Africa!)
...
Apartheid
en Anarchisme
'on the move':
"All over The World!"
[@]
Er zijn mensen
die of helemaal afscheid nemen,
grondig en zonder nieuwe invullingen
aan te nemen,
of ze zoeken
naar een gemeenschap
die beter past bij
hun verlegenheden
en onzekerheden.

Vaak gebeurde
die 'kerk'- of 'partij'-ruil
door huwelijken met onvermijdelijk
overstappen van een van de partners
naar de "andere groep'.
Het komt nog steeds wel voor,
maar het neemt af?
[@]
Mensen
die voorgoed afscheid nemen
en de lege plek niet invullen
met nieuwe overtuigingen,
lijken de laatste jaren
snel in aantal te groeien,
al zijn de uitdunnenede kaartenbakken
geen tekenen van
'de Toorn Gods', maar
eerder
van 'de onmacht der kerken en partijen'
mensen aan zich te
blijven binden
...

Bij
die oorzaken
hebben we al
eerder uitvoeriger stilgestaan.

Kort gezegd:
men ziet het inhoudelijk gewoon
niet meer zitten!
Het 'instituut'
of de 'partner' heeft
alle aantrekkelijkheid verloren,
men kan met hun boodschap
geen kant meer uit en
men vervreemdt
van het oude klimaat,
de 'strakke' stress~
kultuur
...

[@]
Heel
veel mensen
doen 'er' niets
meer mee.
Als ze al spijt hebben,
dan is het niet vanwege
'de leer',
maar meer
vanwege de mensen,
de oude herinneringen aan hoe het ooit was,
de familie en vrienden
die ze in die groep hadden
en met wie nu
'de banden verbroken'
worden
.............
[]
Toch
blijft er
ook een flinke
groep doorgaan met zoeken naar
Nieuwe Invullingen!
Het afscheid
van de Oude Inhoud
doet hen soms pijn,
want ze hadden er
wel degelijk 'Iets Mee'?
Al willen we niet meer leven
met de oude waarheden,
we zijn niet vergeten
wat die ons vroeger boden
en de herinneringen
aan het onschuldige
naief gelovige kind
van eertijds zijn
vaak bitter~
zoet
...
[]

Het
was zo
mooi en compleet,
zo veilig en besloten.
Het leek ook zo duurzaam,
als je er maar trouw bij bleef
en je overgaf
aan de traditie
en cultuur?!

Maar
ineens is er
de verslapping:
de afstand
...
Je komt
als Jong mens in Aanraking
met Andere Overtuigingen,
op School, in een Vrienden-
kring
...
Er is
Meer en Veel
is Anders!

Thuis
is er geen Antwoord op de vragen
en de oude autoriteit weerlegt
misschien rationeel veel,
maar overtuigt
niet echt
...
Je ziet
andere mensen gelukkig leven en geloven,
ze denken anders,
over Oorsprong & Uitwerking,
over 'heiliging' & 'genezing',
over seksualiteit en
'politiek'
.......

Die Anderen
schijnen geen enkele moeite te hebben
met 'ontmantelaars'
en 'vernieuwers',
'kritische filosofen' & 'nieuwe inhouds-
ontwikkelaars'?
Stap voor stap
komt er dan 'dus'
een losmaking
op gang.

Je
neemt wat
dingen in stilte
over
en praat er nog niet over
met de anderen
...
Om
maar vooral niet te verontrusten
of te kwetsen!
[@]
[@]

Maar
de 'vernieuwingen'
nestelen zich ook
in jou en
je zoekt naar bevestiging
bij anderen!

Je merkt
dat je geloof in jezelf en de anderen
in het geheel genomen
er helemaal niet anders op wordt
als je
de opstandingsverhalen,
maagdelijke geboorten
en/of 'verzoeningsleren'
van de
kerken en partijen niet meer
zo letterlijk
neemt!!!

Het
is absoluut
niet waar
wat er zo vaak geroepen wordt:
als ik
Dat of Die Overboord Gooi,
dan is er
Niets meer Waar
en Zeker?!

Kennelijk
vinden deze mensen
andere zekerheden
dan die oude leer en
overtuiging biedt,
en:
meer Zekerheden
die ons leven
Leefbaar maken!

Onthechting,
dat is het woord dat hier past!
Het Proces van Losmaking gebeurt geleidelijk.
Iedere keer merk je weer dat je je ergert.
Nog maar even laat je het voor wat het is,
maar dan,
bij bepaalde gelegenheden,
gooi je het weg als
onbruikbaar
...
[@]
Het
is hier
in myDi helemaal
niet de bedoeling
om de indruk te wekken,
dat hier alleen maar
EEN
weg getekend wordt:
er zijn vele
wegen
...
[@]
Er
zijn vele,
ja talloze, variaties
mogelijk
op dit thema!
Sommigen vinden hun eigen wegen
van ouderwets naar modern,
van orthodox naar liberaal,
van vrijzinnig naar behoudend of
van relativerend en kritisch
naar wat voor richting
dan ook
.......
[@]
Ze
vonden hun
Oude Toestand
op een geven moment te mager,
te weinig, te vrijblijvend en
zochten elders bevestigingen
die ze graag aanvaardden.
"Je
moet ermee
kunnen [gaan/leren] leven",
dat blijkt altijd weer
het belangrijkste criterium
bij keuzen van
veranderingen en
vernieuwingen
.......
[@]
Een
mens gelooft n
iet tegen zijn
zin in,
tenminste
als hij vrij is
om te kiezen!
[@]
{*}
[@]
[@]

Je
moet er
helemaal in mee
kunnen komen,
anders
hoeft het
niet!

Of
je blijft
jarenlang in een
bepaalde sleur hangen,
gewoon bij vermeend gebrek aan beter
of
tekort aan interesse
om je te
vernieuwen
...
[@]
Mensen
die wel op stap gaan
om zich te vernieuwen
en dus naar sterker duurzaamheid zoeken,
toetsen in de regel vele mogelijkheden,
maar laten zich
niet gauw verleiden
tot extremen
.......
[@]

Amai!
Een goede
zondag wenst u:
Ch@i!