exciting mydilove, tender ~stimulations: oxytocine


Vervolg oxytocine:
ook middel tegen depressiviteit?
Kan het nu ook als geneesmiddel
worden toegepast?

Dat is een vraag
die wetenschappers al tijden bezighoudt:
het werd in de vorm van injecties, gebruikt
om tijdens de bevalling weeen op te wekken. Of als neusspray,
om de moedermelkproductie op gang te brengen bij vrouwen die met een keizersnee zijn bevallen.
Maar denk je eens in wat een stofje waardoor je meer (zelf)vertrouwen krijgt, waar je rustiger & meer invoelend van wordt, kan betekenen voor mensen
met extreme verlegenheid, autisme
of depressies?

Al 10 jaar geleden
ontdekte 'n psychiater dat kinderen
met autisme minder oxytocine in hun bloed hadden
dan gemiddeld het geval was. Meer recent toonde Eric Hollander,
een Amerikaanse autisme-expert, aan dat inname van oxitocine autistische volwassenen helpt
om ietwat beter emoties bij anderen te herkennen. Hij denkt dat het effect bij autistische kinderen
nog veel sterker kan zijn, omdat oxytocine juist i/d vroeger kindertijd een rol lijkt te spelen
bij de ontwikkeling van de hersenen. Het zou baby's helpen
om verbanden te leggen tussen
sociaal contact en
welbevinden
...

Ook de mogelijkheid
om oxytocine in te zetten als middel tegen psychoses
en depressiviteit wordt onder-zocht: Kerstin Moberg oppert
dat toediening van oxytocine nuttig zou kunnen zijn voor lichamelijke kwalen
die gezien worden als een reactie op stress: fybromyalgie & onder andere medisch onverklaarbare buikpijn
bijvoorbeeld. Een aanwijzing hiervoor is dat fibromyalgiepatienten met een laag oxytocinepeil meer last hebben van pijn. Ook blijken kinderen met chronische buikpijn een lagere oxytocineconcentratie te hebben
dan kinderen zonder die klacht. Moberg is niet de enige die overtuigd is
van de werking van oxytocine
...

Vooraanstaande onderzoekers
uit de hele wereld wijzen op de heilzame effecten van het hormoon. Wel is
merkwaardig dat mensen die in 'n Amerikaans onderzoek oxytocine-injecties kregen toegediend, daarvan
heel weinig merkten. Moberg en andere onderzoekers denken dat kunstmatige toediening bij mensen tot nu toe weinig effcet heeft omdat de juiste 'verpakking' voor oxytocine nog niet gevonden is. Synthetische
oxytocine wordt in de huidige vorm heel snel afgebroken in het lichaam. Bovendien kan het de hersenen
nogal moeilijke bereiken, door 'n mechanisme dat onze hersenen beschermt
tegen o.a. synthetische shit.

Er bestaan wel chemische technieken
om oxytocine zodanig te verpakken dat het de oxytocine-antennes
in ons brein aanzet, maar die zijn commercieel nog niet interessant. Dat verklaart ook waarom oxytocine
nog steeds {?} geen gangbaar geneesmiddel is bij psychische aandoeningen. Het kan ook simpeler, zegt
KM! Door iets toe te voegen aan onze moderne, technisch georienteerde gezondheidszorg. Iets dat veel mensen nu zoeken bij allerlei alternatieve therapieen. Dat iets heet liefdevolle aanraking, warmte & aan-dacht: zo heeft onderzoek aangetoond dat aanraking door 'n verpleegkundige de hartslag bij acuut zieke
patienten verlaagt. Oudere patienten in Zweedse ziekenhuizen bleken minder te slapen & minder pijn te voelen, minder verward en socialer te zijn als ze zacht & ritmisch gemasseerd werden & te vroeg geboren kinderen kwamen sneller aan als ze licht koesterende
werden aangeraakt.

Bewust
stimuleren dus?!
Ook als je niet ziek bent,
dan is het de moeite waard
om je natuurlijke oxytocine-productie
bewust te gaan stimuleren. Dat is heel goed
voor je geestelijke en lichamelijke gezondheid: breng meer tijd door
met de mensen van wie je houdt, neem vaker een warm bad of een massage,
bedrijf de liefde & installeer je op 'n zonnige middag prinsheerlijk op het strand,
in plaats van alleen maar boodschappen te doen of uren achter elkaar
achter je computer te zitten. Last van schuldgevoel? Zeg gewoon
tegen jezelf dat je keihard bezig bent
om jouw oxytocine-peil op
een gezonder niveau
te brengen!

Bij mannen
werkt het niet zo?
Mannen produceren evenveel
exytocine als vrouwen wanneer ze
iemand aanraken of aangeraakt worden.
Maar ze merken er meestal ietwat minder van:
hun geslachtshormoon, testosteren, dempt namelijk
het effect van oxytocine. Bij vrouwen werkt het precies andersom.
Het vrouwelijke geslachtshormoon, oestrogeen, is juist een oxytocine-versterker
van jewelste. Dat zou kunnen verklaren waarom vrouwen eerder kiezen
voor activiteiten die een gevoel van rust
en verbondenheid geven
dan mannen
...

Dus
als je
stemt zo nu &
dan, stem dan op
een vrouw
...
engel
02 jul 2010 - bewerkt op 02 jul 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende