Exa



Met
name westerse religie
kan worden gezien als literatuur
die de wildste dromen van welke schrijver dan
ook vet te boven gaat.

Ieder personage
dat tot leven wordt gewekt
in een literair werk
kan tot op zekere hoogte invloed hebben
op werkelijke mensen
die met dat werk in aanraking komen.

Tegenwoordig worden
miljarden mensen grondig
gehersenspoeld door de media.
Werkelijke en fantastische sterren versmelten
tot een geheel in de breinen
der ontelbaren, waarbij ze aan die combinatie
groter belang hechten dan aan
hun eigen leven of dat van mensen in hun omgeving,
met alle
gevolgen vandien.

Helaas, hun vlees is droevig en hun geest heeft eigenlijk alle films al gezien ...

Toch heeft geen enkel personage in de media
ooit die receptie gehad die
god heeft gekregen, want niet alleen heeft iedereen
van 'hem'/'haar' gehoord, maar iedereen kan ook -zelfs nu nog-
wel iets erover vertellen.

God kwam vrijwel geheel uit de bijbel en,
in meer specifiek menselijke termen,
uit degenen die de bijbel schreven.

Vanuit een geloofsoogpunt is de bijbel
niet louter woorden over god, maar
ook het woord van god: hij/zij is zowel de auteur
als de hoofdpersoon ...

Maar of de oude schrijvers van de bijbel
god nu schiepen
of slechts gods openbaringen over hem/haarzelf weergaven,
hun werk is,
in literaire termen
een succes.

Tweeduizend jaar lang wekelijks hardop voorgelezen
aan toehoorders die vaak lezen noch schrijven konden,
en die alles uiterst serieus namen.
En bewust hun best deden zich er zoveel mogelijk door
te laten leiden.

Wat dit betreft is deze westerse literatuur beslist ongeevenaard,
misschien zelfs in alle literatuur.
Moslims beschouwen de koran niet als literatuur: voor hen neemt deze een geheel eigen metafysische plaats in.

Joden en christenen daarentegen zullen,
hoewel ze de bijbel vaak nog als meer dan louter literatuur vereren,
niet ontkennen dat deze ook literatuur is
en algemeen toestaan dat hij als zodanig gewaardeerd wordt,
zonder dat dit meteen godslasterlijk is
zodat koppen weer moeten rollen ...

Door religie gevoede waardering van de bijbel
is bovenal en zeer duidelijk gericht
op de goedheid van god.

Joden en christenen aanbaden god als de oorsprong van alle deugd,
de bron van rechtvaardigheid,
wijsheid, genade, geduld, kracht en
liefde .......

God is, zoals je zelfs in myDi duidelijk kunt zien,
een amalgaam van heel verschillende persoonlijkheden
in EEN figuur.

Spanningen tussen deze persoonlijkheden
maken god moeilijk, maar ook
boeiend en zelfs verslavend.

Terwijl het westen voortdurend bewust tracht
zijn deugden te evenaren,
heeft het onbewust de angstaanjagende spanning
tussen zijn eenheid en zijn veelheid
in zich opgenomen.

En hoewel de hunkerende westerlingen
soms behoefte hebben aan een veel simpeler,
minder beangstigend,
meer 'eenduidig' menselijk ideaal,
vinden we tenslotte toch alleen
die mensen werkelijk interessant
wier identiteit verschillende,
onverenigbare sub-identiteiten
in zich verenigt.

Wanneer westerlingen elkaar persoonlijk leren kennen,
is dat hetgene wat ze van elkaar willen weten.
Afwisselingen tot in het absurde
en allerlei vormen van innerlijke strijd
zijn niet alleen toegestaan in de westerse cultuur:
ze zijn bijna een vereiste!

Mensen die alleen goed verschillende rollen kunnen spelen
voldoen niet aan dit ideaal.
Ongecompliceerde simpele zielen evenmin.
Ze vervelen ons al gauw.

We maken het onszelf moeilijk
omdat onze voorouders dachten dat ze het beeld waren
van god die het zichzelf in feite
even moeilijk maakte.

Monotheisme kent slechts een god:
Hoor Israel/Ishmael Heer God = EEN!
In de bijbel wordt niets van god zo sterk benadrukt
als deze eenheid.

God is de rots der eeuwen,
de integriteit in eigen persoon.

En toch verenigt ditzelfde 'wezen' verschillende persoonlijkheden.
Louter eenheid (alleen karakter)
of louter veelheid (alleen persoonlijkheid)
zou veel eenvoudiger voor ons zijn.

Maar het is BEIDE:
en het beeld van de mens
dat daaraan is ontleend,
vraagt om BEIDE!

God is geen heilige:
er valt heel wat op hem/haar aan te merken,
en er zijn al veel pogingen ondernomen
dat te verbeteren.

Veel van wat de bijbel zegt hoor je zelden over de kansel,
slechts een deel wordt gepredikt,
niets echt ontkend.

Wat blijft is voorlopig nog
wat het 'geloof der voorouders' was
als een soort betrachting van 'het origineel':

het beeld dat voor een groot deel nog steeds
binnenin ons leeft
als een moeilijk
maar dynamisch
werelds ideaal.

Levend?

Durf dus verder te kijken!
Transcenderen - uitreiken boven -
zit in heel ons leven.

Durf te vertrouwen
in de stappen die je doet, dat ze goede stappen zijn.
Geloven is verder kijken
dan je neus
lang is.

Maar
de liefde
slaat alles met stukken.
In liefhebben als daad reikt een mens eerst recht boven zichzelf uit!
Wordt zo voor anderen een plaats
van een lief-
hebbende
god.


10 mrt 2004 - bewerkt op 27 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende