Ook mydi is net als 't meeste andere dat je tegenkomt in 't openbaar vaak wat aan de 'informele', vrijblijvende, oppervlakkige kant: wat koetjes & kalfjes, ditjes & datjes, zusjes & zootjes over 't weer enzo. Zo nu en dan wat kiespijn, buikpijn, spierpijn, voetpijn & algehele zinloosheid, saaiheid & oubolligheid ... Is het de massamens? De overbevolking? De grijze massa? En vandaar al die make-up & 'grappigheid'? Men blijft meestal wat op de vlakte en/of zit met problemen over 't ene of andere pijnlijke/overgevoelige! OF erg algemeen OF erg 'persoonlijk'? Geen wonder ook met die leeftijden mestal tussen de 12 & 21 ... Wat mij betreft mag 'het' dus best wel 'n tikkeltje 'netter' met hoofdletters, leestekens, spaties over wat echt belangrijk is en meer de diepte, hoogte, verte, verleden/toekomst in via 't nu & hier met dagelijks gedoe tussen opstaan en weer slapen gaan. Iedereen heeft wel eens last van pijntjes & wat 'verveling', maar om daar nou zoveel entries aan te besteden? Wat mij eigenlijk interesseert [omdat mydi toch voor 't grootste deel 'anoniem' is en blijft] is wat meer informatie over hoe mensen opgroeiden, hun ouders & vrienden, scholen & huidige of toekomstige werkkringen: en vooral hun visie op geschiedenis & toekomst in het gewone mydidagelijkse licht van huis-, tuin~ & keukenbezigheden! Wat doe je elke dag {waarom wel & waarom niet?} en heeft dat zin, doe je het met plezier of tegenzin, wat is jouw plaats in dit [korte] leven op aarde en waar liggen onze banden met al die voorgaande generaties mannetjes & vrouwtjes? Waar liggen de grenzen tussen ons kindzijn & 't 'volwassen' worden? Ik blijf me elke dag weer verwonderen over alles wat ons mensen aangaat als voortgekomen uit 't algemene onbetwijfeld {?} muchomachohomobibonoboistische bestaan! Al die andere zoogdieren planten zich ook voort, zijn gek op lekkere hapjes & slokjes & hebben hun eigen regeltjes tussen bevruchting en de 'eeuwige jachtvelden', maar bij 'de mydimens' die kan lezen & schrijven is alles net 'n beetje 'verder' ontwikkeld: we voelen, denken, doen & laten 'meer' dan onze voorgangers? Kortom: dat men kan kakelen, mekkeren, blaten, kraaien, schreeuwen, blaffen & miauwen {e.d.} staat wel vast, dat hoort nu eenmaal bij 't geboren worden als kip, geit, schaap, vogel, aap, hond & kat, {of homo 'sapiens'} maar 't blijft 'n zaak van bezorgdheid in hoeverre 'de mens' toch iets 'meer' of 'beters' is dan alleen maar simpel gewoon mydi'dier'tje? Wat maakt ons nu eigenlijk echt 'anders' dan 't normale zoogdierendom? Onze eet-en drinkgewoonten? De 'seks'? Sticks & stones, plastic & massa~ consumentisme? Onderlinge gezelligheid & vijandigheid? 't Sociale & individuele leven? Tijd dus voor iets anders: eerst maar even de krant van gisteren doorlezen voordat die bij 't oud papier terechtkomt