Even plassen: ouderdom Komt met gebreken ...

Daar alleen kan liefde wonen, daar alleen is 't leven goed, waar men vrij en ongedwongen allles voor elkander doet: ach waren alle mensen wijs & deden daarbij wel, 't leven was 'n paradijs, nu is het vaak een hel! Ik weet niet meer waar die spreuken vandaan komen, maar ze zijn vast wel ouder dan vijfhonderd jaar?! Of misschien wel zo oud als de mensheid. 't Is ook maar net waar je de mensheid al of niet laat beginnen, of zijn 't gewoon levenswetten die slaan op alle zoog- & andere dieren en planten? Toch wel aardig zo'n romantische levenswijze vol ideale toestanden: 't is ook maar net wat je onder liefde, goed, vrijheid & spontaniteit verstaat. Wat is wijs & waarheid, paradijselijk & historisch, wie zal het zeggen:
Acherhuis borduurt ook voort op dat soort van thema's als hij het heeft over geweld, aanklachten, passiviteit, schuld, honger en lichtzinnigheid ...

Je redt niet zomaar meer ergens verloren levens door hier & nu wat meer overbodige luxe te laten staan & overal liefdadigheid te gaan bedrijven?

Staat nalatigheid meteen ook gelijk aan moord? En waar liggen de grenzen tussen actief doden van burgers en het sterven van honger en dorst?

Ik probeer al die denkwijzen te volgen, maar misschien ben ik gewoon niet slim genoeg in het beargumenteren van al die vele voors en tegens!

Er staat al zo vreselijk veel in boeken, kranten en tijdschriften: je zou zeeën van tijd moeten hebben & 't concentratievermogen van 'n wijze uil.

Als die vraag of er sprake is geweest van doelbewust schade toebrengen en niet meer toe doet, dan worden aantallen slachtoffers makkelijker ge-relativeerd? Of er sprake is van kwade opzet is volgens Hans Achterhuis cruciaal voor de definitie van geweld. Iemand enkel en alleen schade toe-brengen is niet genoeg. HA geeft 't voorbeeld van iemand die een bloempot omstoot, zodat die zes verdiepingen lager 'n toevallige passant dode-lijk verwondt (dat lijkt wel wat op 't begin van dat verhaal over Ben Hur?): je kunt degene die 'n bloempot of wat dan ook omstoot onhandigheid
verwijten, of onverantwoordelijkheid. Maar hij is geen moordenaar. HA hecht er in zijn definitie van geweld aan dat iemand 'min of meer intentio-neel' schade werd toegebracht. Die factor is ook doorslaggevend bij zo'n vraag of de aanslagen op de WTC Twin Towers van 9/11 2001 nu eigen-lijk wel of niet VEEL slachtoffers eisten of dat zoiets eigenlijk wel meeviel? Alweer: waar liggen de grenzen tussen mooie woorden & valse daden?

Wie zo'n vraag naar opzet niet meeweegt, die ontwaart gemakkelijk overal geweld, nalatigheid, schuld, boete & reeksen imaginaire verbanden ...

De enige manier om dan de omvang van het geweld vast te stellen is het turven van slachtoffers, en ja, dan zijn er tal van rampen aan te wijzen
die veel erger zijn dan 9/11. Gekke Geertje, Barbie Geller, Jumping Jones, Vlad Lenin, Trotzky/Stalin & de Bushes bedoelden 't ook 'goed' om er maar er maar een paar te noemen onder de tallozen, maar ondertussen veroorzaken ze wel zeeën van leed & nog meer 'contrageweld'.